Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #2 / Part #5
Hi dear Steemians, this is a first Turkish novel special to Steemit! It's a fantasy and sci-fi novel and I will share daily. I hope you guys support me with your comments and ideas. Steemit have great opurtunuties and I want to start something in Turkish community. I hope one day I will finish this novel in here and I will publish it. So, if you ready let's start!
Badges | |
---|---|
Name | Sınırsız / Unlimited |
Category | Fantasy, Sci-Fi |
Previously in Sınırsız :
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #1 / Part #1
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #1 / Part #2
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #1 / Part #3
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #1 / Part #4
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #2 / Part #1
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #2 / Part #2
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #2 / Part #3
- Turkish Steemit Novel | "Sınırsız" - Capter #2 / Part #4
Her Chapter farklı bir evrende, farklı bir dünyada, farklı bir zaman diliminde geçiyor. Her evrenden bir karakter tanıtılıp öne çıkacak ve en son hepsi bir araya gelecek, ilk chapter'da bahsedilen turnuva için. Karışıklık olmasın diye not düşeyim dedim :)
Ekranların birinde girişte bekleyen güvenlik görevlisi sürekli saatine bakıp mesainin bitmesini bekliyordu. Başka bir ekranda üç hasta bakıcısı tüm hastaları odalarına götürüyor ve kapılarını kilitleyip kontrol ediyor. Üçüncü ekranda ise müdür bey ve hastanede çalışan dört doktor ikinci katta hararetli bir tartışma yaşıyorlar ve ardından üçüncü kata çıkıp rehabilitasyon odasına giriyorlar. Dördüncü kata birden alt kattaki bakıcılar ve temizlikçiler geliyor ve onlarda rehabilitasyon odasına giriyorlar. Video yu durdurup polis memuruna “Tüm kurbanlar neden aynı odada toplanıyor?” diye sorduğumda memur bilmiyorum dercesine başını yana sallyıp ellerini açtı. Bir fiktrin olsaydı şaşardım zaten... Video yu onüç dakika ileriye sardım. Rehabilitasyon odasının kapısı açılıyor ve içeriden siyahlar içinde ve yüzünde altın sarısı bir maske olan sırtına asılı uzun bir kılıç bulunan bir adam çıkıyor ve alt kata iniyor.Gece karnlığı kadar siyah olan bu adam alt kata gelince birbirinden farklı konumlardaki yedi farklı kapının kilidini açıp tekrar üst kata rehabilitasyon odasına giriyor. Ardından kapısı açılan yedi hasta odalarından çıkıp kaçıyor. Kaçarken ön kapıda güvenlik görevlisini içlerinden bir kadın boğazını keserek öldürüyor. Fakat diğerleri gibi kaçmak yerine cesedi sürükleyip lavaboya taşıyor. Videoyu tekrar durdurup memura döndüm.
“Adam kapıları açtıktan sonra neden tekrar üst kata dönmüş olabilir ki ?”
“Belki bir şeyi unutmuştur.”
“Olabilir . Bak burada kadın güvenlik görevlisinin cesedini lavaboya taşıdıktan sonra üstünü değiştirip doktor kılığına giriyor. Ve sabah buraya geldiğimde bana kapıyı açan kişi oydu.” Yanımdaki memur izlediklerinden dolayı şaşkına dönmüş bir yüz ifadesi ile bana bakıp:
“Onu yakaladınız mı amirim?”
“Evet kendisini ilk başta çok iyi gizledi fakat neticede bir akıl hastası olduğundan bir müddet sonra kaçan hastalardan biri olduğunu anladım ve onu personel odasına kitledim. “
“Nasıl anladınız onun hastalardan biri olduğunu?”
“Bana yardımcımın neden üst kattan hala dönmediğini sordu oysa buraya yalnız gelmiştim. Fakat işin ilginç yanı kaçan hastalarda kişilik bölünmesi olduğunu eskiden yaşadıkaları hayatı hala yaşadıklarını sandıklarını söylemişti ilk geldiğimde. Ayrıca hastanede 7 hastanın dosyasını bulamadım. “
“Beklide eski doktordur. Kayıp dosyaların çalındığını mı düşünüyorsunuz?”
“Güvenlik kayıtlarında dosyaları alan biri yok, kimse müdürün odasına girmemiş.”
“Beklide o dosyalar hiç var olmamıştır.” dedi memur gözlerini kısarak. “Beklide . “ dedim düşünceli bir vaziyette. Bir akıl hastanesinde yıllarca yatan hastaların dosyalarının olmaması oldukça garipti.
“O zaman ben sorgulamaya başlayayım hemen” dedi memur heyecanla. Bir akıl hastasını sorgulamanın nesi heyecan verici olabilirdi ki?
“Tabi beraber gidelim hatta” dedim. Ve beraber müdür beyin odasından çıkıp koridorun sonundaki odanın önünde durduk. Kapıyı açıp içeri girdik. Memur bana dönerek:
“Bacağından vurulmuş bu?”
“Evet ben vurdum. Bana saldırdı.” dedim. Memur kadının önünde çömelip ağzına tıktığım bezi çıkartınca kadın hıçkırarak:
“Yalan söylüyor ben kimseyi öldürmeye çalışmadım. Beni durup dururken vurdu.” Memur bana bakınca mecburen araya girdim.
“Elinde bir heykel tam bana vurmak üzereyken erken davranıp ateş açtım” dedim. Kadın ağlamaya devam ederek:
“Hayır ben ona vurmayacaktım. Katil hala buradaysa eğer kendimi korumak için almıştım” dedi. Memur bey cebinen çıkardığı ses kayıt cihazını açtıktan sonra
“Güvenlik görevlisinin katili mi?” diye sordu.Kadın biranlığına sakinleşip duraksadıktan sonra yine ağlamaya başlayarak kısık sesiyle “Evet“ diyebildi. Memur bana baktıktan sonra kadına dönüp:
“Güvenlik kayıtlarını inceledik. Güvenlik görevlisini siz öldürmüşsünüz. Siz kaçan yedi hastadan birisiniz. “ dedi. Kadın duyduklarına inanamıyor gibiydi. Yüzündeki şaşkınlık ve korku hissi o kadar belirgindi ki eğer görüntüleri görmemiş olsaydım bu kadının masum olduğuna inanırdım. Kadın titrek sesi ile:
“Hayır bu doğru değil.. ben .. ben kimseyi öldürmedim... ben burada çalışan bir doktorum bir katil değil… bu adam bana tuzak kurdu … Murat bey i çağırın o mutlaka gerçek katili görmüş olmalı ..”
“Murat bey kim?” dedi sükunetle memur cevabını bildiği halde
“ Onun yardımcısı” dedi kadın bakışlarıyla beni göstererek. Memur derin bir nefes aldıktan sonra tekrardan kadına dönüp:
“Komiser Hakan beyin bir yardımcısı yok. Burayada tek gelmiş zaten. Murat bey dediğiniz kişi zihninizin size karşı oynadığı bir oyun. Bir ilüzyon…” Kadın bir anda bağırmaya ve kelepçelendiği kalorifer borusundan kurtulmak için debelenmeye başladı bacağındaki yaraya aldırmadan.
“Hayır yalan söylüyorsunuz , hepiniz yalancısınız.“ diye bağırıp duruyordu sürekli. Kapı açılıp sağlık görevlileri içeri girdiler ve biz de dışarı çıktık. Nedense kadına acıyordum. Kendisine ait olmayan bir hayatı yaşıyor gibiydi. daha doğrusu yaşadığı hayatı izliyordu...
“Bir akıl hastasını ancak bu kadar sorgulayabilirsin.” Dedim memura dönerek.
“Sanki bazı şeyleri hiç yaşamamış gibi konuşuyordu” dedi meraklı bakışlarıyla memur.
“Neticede akıl hastası. Biri gitti geriye altısı kaldı.” diyerek ön kapıdan dışarı çıkıp arabama bindim ve merkeze doğru yol almaya başladım.
I support good work,too bad I don't understand Turkish
Assalamu'alaikum...
Nice novel,,. I like...
Thank you...