Tahammülsüzlük

Resim

Seçime sayılı günler kala insanların içinde alevlenen bir kavram.

Günümüz Türkiye’sinde yaşayan biri olarak toplumumuzda ciddi bir hoşgörü eksikliği olduğunu görüyorum. Keşke sadece bir eksiklik olsa. Bir adım daha öteye giderek tahammülsüzlük sınırlarını zorluyoruz.

Fikirlerimizin ayrı olması dünyalarımızın ayrı olduğu anlamına mı geliyor? Sonuçta aynı topraklarda hep beraber yaşadığımızı düşünürsek oldukça fazla ortak noktamız yok mu?

Sosyal medyaya artık gir(e)mez oldum. Ciddi bir hareketlilik söz konusu, kıran kırana bir mücadele sürüyor. Haddini bildirme sezonu açılmış da haberimiz olmamış(!)

Hangi ortamda olursak olalım (reel ya da sanal) herhangi bir konuda fikir belirtmek, her geçen gün daha da zor hale geldi. Bu noktaya gelmiş olmamız oldukça üzücü.

Sırf bizim gibi düşünmüyor, konuşmuyor, yaşamıyor diye insanlara kızamaz ve onları rencide edemeyiz, etmemeliyiz. Kimsenin böyle bir hakkı bulunmuyor. Usulünce ve üslubu koruyarak itiraz edilebilir, eleştirebiliriz. Bunda herhangi bir sorun yok. Ama diğer türlüsü ciddi bir sıkıntı.

İnsan ilişkilerinde ölçümüz olmalı. Mesela bir insana, onunla karşılaştığımız zaman mahcup olacağımız sözler söylememeliyiz. Bu önemsiz gibi görünse de bir ucu kul hakkına dayanmaktadır.

Sanal dünyadaki özgür ortamın sebebi kul hakkının oralarda olmayacağı düşüncesi mi, bilemiyorum. Altını çize çize belirtelim : Kul hakkı, hayatın her anını ve her alanını kapsar. Yani bu kadar rahat olmayalım isterseniz. Sosyal medyada yaptığımız veya yazdığımız şeylerin de hesaba dahil edileceğini unutmayalım.

Şahsi hırslarımızın ve kişisel ihtiraslarımızın gözümüzü kör etmesine izin vermeyelim. Farklı düşüncelere sahip de olsa kızdığımız belki düşman gibi gördüğümüz o insanların da bizim gibi birer insan olduğu düşüncesini aklımızda tutalım.

Elbette her seçim gelir geçer. Ama ya yaptıklarımız, kırdıklarımız… Bunlar kalacaktır.

Dikkati elden bırakmamak ümidiyle.

Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim.