DEHSET MAKINASI URGOT

Görsel

''Birinin değerini ölçmenin tek bir yolu vardır.Onu parçalarına ayırmak.'' Urgot kandırılmıştı, esir düşmüştü ama hiçbir zaman umudunu kaybetmemişti.Cellatlık kariyerinden teknolojik ve kimyasal zehir saçan bir barona dönüşmüştü. Ultisi karşısında hiçbir tank duramaz olmuştu.Ayakları ve zırhı sayesinde amansız rakiplerine kök söktürüyordu.

Urgot bir efsanenin yükselişi...

Bir zamanlar güçlü bir Noxus'lu cellat olan Urgot, uğruna pek çok can aldığı imparatorluk tarafından ihanete uğradı. Demir zincirlerle bağlanarak Zaun'un derinliklerindeki bir maden-hapishane olan Dehliz'e atıldığında, gücün gerçek anlamını öğrenmek zorunda kaldı. Tüm şehri kargaşaya boğan bir felaket anında madenden kaçan Urgot, şimdi şehrin yeraltı dünyası üzerine korkutucu gölgesini düşürüyor. Kurbanlarını bir zamanlar kendisini bağlayan zincirlerle kaldıran Urgot, yeni evini yaşamayı hak etmeyenlerden temizleyerek bir acı kuyusuna çeviriyor.

Urgot her zaman değerli olduğuna inanmıştı. Zayıfları ortadan kaldıran bir cellat olarak; güçlülerin hüküm sürmesi gerektiğini öne süren Noxus idealini bizzat temsil ediyor, baltasını her indirişinde bu idealini gerçeğe dönüştürüyordu. Arkasında bıraktığı ceset yığınları yükseldikçe gururu da arttı. Göz korkutan varlığı, sayısız birliğin ayağını denk almasını sağladı.

Buna rağmen, kaderi tek bir sözle mühürlendi. Sözde Noxus'un yöneticisine karşı kurulan bir komployu ortadan kaldırmak üzere uzaklardaki Zaun'a gönderilen Urgot, bunun Swain tahtı gasp ederken kendisini şehirden uzaklaştırmak için uydurulmuş bir bahane olduğunu çok geç fark etti. Etrafını kimyasal baronlarının adamları sardı ve inandığı her şeyin yalan olmasına duyduğu öfkeyle Zaun'un derinliklerindeki kimyasal teknoloji madenlerine sürüklendi. Yenilmişti. Köle olmuştu. Değerli değildi. Madenin cehennem gibi koşullarına meşum bir sessizlikle katlanarak ölümü bekledi.

Madenin muhafızı Baron Voss, bazen bir mahkûma, işkenceyle kopardığı itiraflar karşılığında özgürlüğünü verirdi... Ama kılıcının keskin ağzıyla. Urgot, tünellerde yankılanan çığlıklardan Zaun'un harikaları hakkında bilgi edindi. Şehirde özel ve mucizevi bir şey olduğu, kesilmiş gırtlaklardan akan sırlardan bile anlaşılıyordu. Urgot bunun ne olduğunu sonunda Voss'un karşısına çıkarılana kadar anlamamıştı. Voss'un karşısında kendini bırakacağından korkuyordu.

Ama baronun kılıcı etine daldığında, vücudunun Voss'un yaşatabileceği acıların çok ötesinde azaplarla mahvolmuş olduğunu fark etti. Dehliz onu, cellatlık günlerinin çok ötesinde bir güce kavuşturmuştu.

Hapishanenin kontrolünü ele geçiren Urgot, yeni hayatta kalma sınavlarının keyfine varıyordu. Vücudunun en zayıf yerlerini tespit etti ve bunları makinelerden söktüğü parçalarla değiştirdi. Bu teknoloji, onsuz ölecek kişiler tarafından icat edilmişti; Zaun'da tüm acılar ihtiyaçtan doğuyordu.

Muhafızlar artık Urgot'un, Voss'un elinden aldığı alanlara giremiyordu. Mahkûmlar yeni efendilerinden, Voss'tan korktuklarından çok daha fazla korkuyorlardı. Hatta çoğu mahkûm; Urgot'un gücün doğası üstüne verdiği ve dinlemeyenlerin boğazını sıktığı söylevlerini dinlerken ona fanatikçe bir saygı beslemeye başladı.

Urgot ancak Dehliz'e bir Noxus ajanı geldiğinde geçmişiyle yüzleşmek zorunda kaldı. Casus onu tanıdı ve kaçmak için ondan yardım istedi ama Urgot casusu merhametsizce dövdü ve harap olmuş bedenini karanlıkların içine fırlattı.

Urgot, Noxus'u yönetenin güç değil, insanlar olduğunu artık fark etti... ve insanlar zayıftı. Hayatta kalma mücadelesinin saf kaosunu bozacak hiçbir yönetici, hiçbir yalan, hiçbir şey olmamalıydı. Madendeki kimyasal damarını tutuşturan bir ayaklanma başlatan Urgot, Zaun'un ortaya çıkışıyla boy ölçüşebilecek kadar şiddetli bir patlamayla tepesindeki şehri temellerinden sarstı ve hapishanenin çıkışını açtı. Pek çok mahkûm öldü, binlercesi de şehrin altındaki Kuyu'nun derinliklerinde kayboldu. Ama hayatta kalmayı hak edenler, her zamanki gibi hayatta kaldı.

Urgot'un dehşet dolu hükümranlığı, o zamandan beri daha da güçlendi. Endüstriyel makinelerin ve Noxus acımasızlığının tiksindirici bir bileşimi olan Urgot, kimya baronlarını ve onların yandaşlarını teker teker öldürerek Zaun'un ezilmiş kitlelerinden kendine yandaş topluyor. Gözü dönmüş katliamlarından sağ çıkabilen kişilerle tek bir mesaj gönderiyor: o, liderlik etmek için değil, hayatta kalmak için var. Hayatta kalmayı hak ediyorsanız, kalırsınız.