BENİM YERİME DÜŞÜN...

Kaynak

Kahvehane köşelerinde, okey masalarında, berber salonları, erkek muhabbetlerinde her nerede olursa olsun politika, ekonomi vs. birçok alanda uzman toplumuz vesselam. Memleketi kurtaracak adamlar bizleriz ama kimse bizim farkımıza dahi varmıyor. Masaya en iyi yumruğu biz atarız, adaleti en iyi şekilde biz çözeriz. "Sallandıracaksın iki tanesini meydanda bak bakalım bir daha kimse cesaret edebiliyormu suç işlemeye" diyecek kadar basit adaleti sağlamak oysa. Fikirler yürütmek, çözümler ortaya koymak günümüz insanı için büyük bir eksiklik. Konuşmaya geldimi herkes kurtarıcı ama o babayiğitler taşı gördüklerinde ellerini saklamasalar iyi çocuklar aslında.

Eğitim en büyük sorunumuz maalesef. Yetişen birey beyin gücünü kullanmak adına hiç bir artıyı hayatına dahil etmek için bir çaba sarf etmiyor. Basit, yüzeysel, dar bakış açısına sahip ve sorgulamayan bir toplum yapısına sahibiz. Belki de günümüze kadar gelen bütün iktidar modelleri eğitim sisteminin bu şekilde kalmasının kendileri için büyük bir nimet olabileceğini düşünmüş olabilir. Öyle tartışmalara şahit oluyorum ki hayatında bir biriyle hiç bir şekilde karşılaşmayacağına emin olduğum kişilerin başka zaman ve yerlerde başka kişilerle aynı konuda aynı bakış açısı ve aynı cümlelerle tartışmalara müdahil olmalarına şahit olunca bütün her şeyin belli başlı bir kaç kaynaktan çıktığını anlamak zor olmuyor. Belli başlı kişilerin kitleleri böyle bir şekilde sürüklemesi şaşırtmıyor aslında ama bazen o derece keskin söylemler ortaya çıkıyor ki bu sözü ilk söyleyen belki fikrini değiştirmeye açık bir yapıya sahip olsada savunan kitle için katı surette bu mümkün görünmüyor. Bu cümleleri belli başlı alışılagelmiş söylemlerle destekleyip kimsenin düşünce yapısına saygısızlık etmek istemem. Bu durum o kadar hayatımıza girmiş ki akıntı içinde yüksekten dökülen şelaleye doğru giderken bunun ölümcül bir son olabileceğini düşünmek bile istemiyoruz. Ben bu duruma sorgulamayan toplumlar tasma için boynunu uzatmayı göze almışlardır diye bakıyorum. Neyse yazı uzadıkça saldırgan bir yöne doğru gidecek kendimi biliyorum ve hemen bu sert dalgalardan kurtulmak için kıyıya yanaşıyorum.

Velhasılı söylemek istediğim sorgulayan, araştıran ve kendini geliştiren, fikir üreten, üretilen fikirleri körü körüne benimsemeyen, kendi tarafında olanı eleştirme cesaretini gösteren ve eleştiriye açık bir yapıya sahip olabilen bireylerin yetiştiği ve bunları el ele birlikte insanlık adına yaptığı zaman daha adil daha özgür daha akılcı ve daha yaşanabilir bir dünya bizleri yarınları bekliyor olacaktır. Ayrıca sevdiğimiz insanların veya görüş birliği içinde aynı saflarda yer aldığımız bireylerin birer insan olduklarını unutmayalım ve bizimde. Hata yapmak insana özgü bir durumdur, önemli olan hata yapmak değil hatada ısrarcı olmaktır, önemli olan sevdiğimiz insanların kusurlu olmaları değil bizim o kusurları görmezden gelmemizdir. Bu durum hem kendimize hem de dostumuza zarar verir. Hatayı hata olarak görmek en doğru çizgiye atılan bir adımdır, gelecek günlerin güzelliğine dair bir umuttur. Umudumuzu her zaman diri tutabilmek duasıyla. Destekleriniz için sonsuz teşekkürler ve kucak dolusu sevgilerimle...

e.avina