You are viewing a single comment's thread from:
RE: เหมือนฝันร้ายที่ไม่อาจจะลืม # A Nightmare That Can Not Be Forgotten.
รออ่านพรุ่งนี้ต่อ....ทะเลาะกับพี่น้องที้บ้านบ่อยมาก แต่พอคนใดคนหนึ่งเจ็บหรือลำบาก ไอ้เราสิกินไม่ได้นอนไม่หลับ เป็นห่วงพี่น้องอีก 😔
จริงที่สุดคะพี่กุ้งทะเลาะบ่อยเเต่ก็อดคิดเรื่องพวกเขาไม่ได้
เหมือนกัน กัดกันประจำ ยิ่งตอนเป็นเด็ก ไม่เจอไม้เรียวไม่เลิก แต่พอเห็นเขาร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดมา เลือดขึ้นหน้าทันที คือเราลงโทษและตีเขาได้ แต่คนอื่นห้ามแตะ...555 ครั้งนึงน้องคนเล็กมาเคาะประตูตีสาม โดนเขาเอาขวดแม่โขงตีหัวเลือดท่วมตัว เราโกรธจนลมออกหู วินาทีนั้นไม่รู้ตัวว่าพูดหรือทำอะไร....มารู้ตัวอีกที เรากับเพื่อนๆห้าสิบกว่าคนไปล้อมบ้านคนที่ตีหัวน้องแล้ว ยังดีที่ดึงสติกลับมาได้ ก่อนที่จะสายเกินไป