Czego może nauczyć nas zły i brzydki goblin ?
Goblin... Fantastyczny stwór bytujący w literaturze. Niejednokrotnie malowany przez ludzi jako brzydkie, brutalne, okrutne, podstępne i złośliwe stworzenie... ZŁO w czystej postaci.
![Goblin.jpg](https://steemitimages.com/640x0/https://steemitimages.com/DQmXU65Wt7Y2QV9rjj89eRC2zHKrgS5wvW2VHP5R2j7aV7N/Goblin.jpg)
Teraz poznajcie goblina o imieniu Nutt... Nutt to goblin stworzony i ożywiony przez Terrego Pratchetta w książce pt. " Niewidoczni akademicy"... O czym jest książka? Nie wiecie jak naprawdę narodził się futbol ? Z tej książki się dowiecie. :)
![qw1.jpg](https://steemitimages.com/DQmU4nF26rx3nwgfpLWCLs9PHmVHnhWDU2XnQ3bxx9xgnuB/qw1.jpg)
Nie każdy lubi tego typu literaturę... Ja nie lubiłem, nie rozumiałem jej, oczekiwałem od niej czegoś innego. Bardzo jednak chciałem zrozumieć z czego śmieje się moja kobieta czytając książki Pratchetta. Zrobiłem drugie podejście z czysta głową, bez żadnych oczekiwań pozwoliłem zabrać się w podróż po krainie nazywanej Świat Dysku... Było warto. Chciałem podzielić się z Wami jednym z przeczytanych w tej podróży dialogów, szczególnie zauroczył mnie on i skłonił do refleksji swoją wymową.
-Dlaczego to takie ważne, że podniosłeś kowadło?
-Byłem do niego przykuty.
Wszyscy żyjemy w kuźni życia... Wykuwamy w niej siebie na kształt jaki chcemy lub jaki wymusi na nas nieżyczliwy los... Każdy kolejny, cięższy młot, to ciężary obowiązków, decyzji, problemów jakich nie szczędzi nam los i które musimy dźwigać rozwijając się. Z czasem jesteśmy tak mocni, że potrafimy udźwignąć swoje życie - problemy, obowiązki, troski, radości, miłości jak kowadło i wtedy zyskujemy tę "odrobinę wolności"... Łatwiej nam iść przez życie ponieważ bogatsi doświadczeniem jesteśmy bardziej pewni siebie, swoich możliwości i ograniczeń... Jesteśmy wytrzymalsi dzięki temu, że warstwa po warstwie los skuwał nas w twardy kawałek żelaza. Tak formowani przez życie z każdą kolejna warstwą stajemy się mądrzejsi i silniejsi... .
Tyle ja nauczyłem się od goblina o imieniu Nutt
Zdjęcia - Pixabay, Wikimedia
Dobre :-) Sam uwielbiam książki Pratchetta, ale choć jest dobrze tłumaczony to jednak najlepiej czyta się go w oryginale.
Z pewnością. Nawet przy najlepszym tłumaczeniu zawsze umykają jakieś smaczki językowe w dialogach. :) Mój angielski jest za slaby żeby zmierzyć się z literaturą ale doceniam dobre tłumaczenia.
Ja tak miałam z Pratchettem: zajrzałam, pokręciłam nosem, odłożyłam. Wydawało mi się zbyt pobieżne w treści, chaotyczne jakieś... Sporo czasu minęło zanim się ponownie odważyłam otworzyć któryś z tomów "Świata dysku". Pełna zgoda @wolontariusz; ten człowiek miał niezwykły dar obserwacji i genialne przemyślenia. Warto czytać. :)
Ja potrzebowałem kilku lat żeby się przełamać i sięgnąć po jego książki, czytałem inne rodzaje literatury. Kiedy się rozsmakowałem w jego twórczości to czekałem na kolejne książki, niestety Terry odszedł, to olbrzymia strata.
Ale trochę tego w życiu wyprodukował. Jest do czego wracać :-).
Na szczęście dla nas to był naprawdę pracowity facet. :)
Bardzo wartościowy tekst.
Całe życie się uczymy :) Wykuwamy miecze, którymi wojujemy lub od których zginiemy :)
Dobrze napisane :)
(możesz dodać jeszcze tag #pl-ksiazki)
Nie pomyślałem o tym tagu. Dzięki. :)