ျမန္မာစာဆိုတယ့္ဘာသာရပ္ကို က်ြန္မတို႔မူႀကိဳအရြယ္ကစျပီး သင္ႀကားလာခဲ႔ရတာပါ။ကႀကီး ခေခြးဆိုတယ့္ အေျခခံဗ်ည္းသရေတြနဲ႔ စသင္ခဲ႔ရတယ့္ က်ြန္မတို႕ဟာ ကိုယ့္ရယ့္မိခင္ဘာသာစကားကို သိပ္ျပီးအေလးမထားခဲ႔ပါဘူး။

က်ြန္မကိုယ္တိုင္လဲ ျမန္မာစာကို သိပ္ျပီးအေလးမထားပါဘူး။မ်က္လံုးနဲ႔ႀကည့္လိုက္ရံုနဲ႔ မွတ္မိလြယ္တဲ႔ စာလံုးေတြဆိုေတာ့ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ထားခဲ႔မိတယ္။သူငယ္တန္းကေန ဆယ္တန္းထိျမန္မာစာဆိုတာ က်ြန္မတို႕အတြက္ ဘယ္ခ်ိန္ထက်က္က်က္ ရေနမယ့္စာလို႕ပဲ သတ္မွတ္ခဲ႔မိပါတယ္။

ဒါေႀကာင့္လဲ စာက်က္မယ္လို႕ စဥ္းစားလိုက္တိုင္းလဲ ျမန္မာစာကေနာက္ဆံုးမွာထားခဲ႔တယ္။ျမန္မာဆိုေတာ့ ျမန္မာဘာသာကေအးေဆးေပါ့ဆိုတယ့္ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ပါ။ဒါေပမယ့္ က်ြန္မတကၠသိုလ္စတက္ခ်ိန္ ျမန္မာ့ေရးရာဆိုတယ့္ ဘာသာရပ္ကို စတင္သင္ႀကားခြင့္ရပါတယ္။ ဆရာမရဲ႕အသင္အျပေကာင္းမႈနဲ႔ ဘာသာရပ္ဟာ စိတ္ဝင္စားမႈေကာင္းတာေႀကာင့္ ေသခ်ာနားေထာင္ခဲ့မိပါတယ္။

ဆရာမစာရွင္းျပေနခ်ိန္ က်ြန္မေရေသာက္ဖို႕ပင္ေမ့တယ္လို႕ ေျပာရင္ပိုတယ္လို႕ထင္မိႀကမွာပါ။ဒါေပမယ့္အဲ႔ဒါက တစ္ကယ္ပါ။က်ြန္မတို႕ေရွးျမန္မာေတြလက္ထက္မွာေပၚေပါက္ခဲ႔ႀကတဲ႔ စာဆိုေတြရဲ႕ ေလးစားခ်ီးက်ဴးဖြယ္ရာ စာေပဖြဲႏြဲ႕မႈဂုဏ္ရည္ကို ေတြ႔ျမင္ႀကားသိခဲ႔ရေတာ့ နွလံုးသားထဲကပင္ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

ေခတ္နွင့္အညီေပၚေပါက္လာတဲ႔ စာဆိုေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို အလၤကာတန္ဆာဆင္ေရးဖြဲ႕ထားတာ ႀကားသိရံုနဲ႔တင္ ျမန္မာစာေပကို အထင္မေသးမိပါေတာ့ပါဘူး။ က်ြန္မတို႕ယခုလက္ရွိသင္ေနရတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဟာဆုိရင္ျဖင့္ ေရွးစာဆိုေတြရဲ႕ ကဗ်ာဥာဏ္စြမ္းရည္နွင့္တကြ ျဖတ္ထိုးဥာဏ္ေကာင္းမႈကိုပါ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ အဲ႕ကဗ်ာေလးနာမည္က "ေရႊရုပ္သြင္"ပါ။ ဒီကဗ်ာေလးကို အင္းဝေခတ္စာဆိုေက်ာ္ ရွင္ေတေဇာသာရေရးဖြဲ႕ထားတာပါ။ ဒီကဗ်ာေလးမွာဆို ရခိုင္မင္းသမီးေလးရဲ႕အလွကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အလကၤာအဆင္တန္ဆာေတြနဲ႔ ေရးဖြဲ႕ထားတာပါ။လက္ရာေျမာက္လြန္းတာေႀကာင့္ ရဟန္းစာဆိုတစ္ပါးအေနနွင့္ အလွအပကိုဖြဲ႕ဆိုထားျခင္းေႀကာင့္ သံသယျဖစ္မိခဲ႔ပါတယ္။

တစ္ကယ္တမ္းေတာ့ စာဆိုဟာ ရခိုင္ျပည္ကိုေရာက္တာႀကာျပီျဖစ္တာေႀကာင့္ ဇာတိကိုျပန္ခ်င္ေသာ္လည္း ရခိုင္ဘုရင္က ျပန္ခြင့္မျပဳေသးတာေႀကာင့္ ဘုရင္မင္းျမတ္၏သမီးေတာ္အား နွစ္သက္ျမတ္နိုးမိဟန္ သမီးေတာ္ေလး၏အလွကို ဖြဲ႕ဆိုထားသည့္ ထိုကဗ်ာေလးအား ဆက္သခဲ႔တာေႀကာင့္ ဘုရင္ႀကီးကရခိုင္ျမိဳက ျပန္ရန္ခြင့္ျပဳေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုကဲ႔သို႕ မိမိတို႕ျဖစ္ခ်င္ေသာအရာကို စာေပအစြမ္းျဖင့္ ေဖာ္ထုတ္ခဲ႔ႀကေသာ စာေပမ်ားစြာရွိေပသည္။

က်ြန္မသည္ ထိုကဲ႔သို႕ေသာ စာေပရဲ႕စြမ္းပကားမ်ားကို ဆရာမရွင္းျပေနခ်ိန္တြင္ ရင္ထဲတြင္ အလိုလိုပင္ ျမန္မာဘာသာစကား ျမန္မာစာေပကို နွစ္သက္ျမတ္နိုးလာမိပါတယ္။ကိုယ့္ျမန္မာစာေပကိုလဲ အထင္မေသးဝံ႕ေတာ့ပါဘူး။ တန္ဖိုးထားတတ္လာပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္မို႕ က်ြန္မရဲ႕ ျမန္မာစာေပကိုအထင္ေသးတဲ႔စိတ္ကို ခ်က္ခ်င္းပင္ျပင္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာင္တြင္လဲ ျမန္မာစာေပကို မိမိတတ္စြမ္းသေလာက္ တိုးတက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု ရည္မွန္းလ်ွက္။
Steemitမိသားစုဝင္မ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္လ်က္။

Steemit မိသားစုဝင္မ်ားအားလံုးစိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း ကုိယ္၏က်န္းမာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုပါေစ။
Give my love to you all Steemians.
written by :@hnineikhaing
MSU NO-003


#myanmar
#msu