photo source by: [google]
ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္ခဲ့အရာေလးေတြျပန္လည္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ပထမအေတြ႕အႀကဳံ ကြၽန္ေတာ္ (၁၀)တန္မွာ ယခုနာမည္ႀကီးေနသည့္ မလႈိင္ မိသားစုေဘာ္ဒါမွာေနခဲ့တယ္။ စေရာက္ေတာ့ (၄)လပိုင္း ကုန္ခါနီးပါ။ ေႏြရာသီျဖစ္ေတာ့ အရမ္းပူျပင္းၿပီး သစ္႐ြတ္ေျခာက္ေတြ ေျမမွာ က်တယ္တယ္။ လျပည့္ညတစ္ညရဲ႕ ည (၁၂)နာရီအခ်ိန္ေရာက္ခါနီး စာက်တ္ခ်ိန္ၿပီးပါ။ ေဘာ္ဒါအုပ္ရဲ႕သားႏွစ္ေယာက္ ကိုႀကီး/ကိုေလးတို႔က ေဆးေက်ာင္းသားေတြဆိုေတာ့ စိတ္က်င့္တဲ့အေနနဲ႔ သဂ်ႋဳင္းသြားဖို႔ လူစုတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အေတြ႕အႀကဳံရေအာင္လိုက္သြားတာေပါ့။ စတင္ထြက္ေတာ့ လူ (၁၈)ေယာက္ ေလာက္ပါပါတယ္။ လသာသာမွာ ဓာတ္မီးတဝန္းဝန္းနဲ႔ သဂ်ႋဳင္းနားကိုေရာက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အလိုလို ေၾကာက္လာသလို ခ်မ္းလာသလိုခံစားရတယ္။ ဒါနဲ႔ ဆရာေတြက ေၾကာက္တက္သူပါရင္ ကားလမ္းမွာပဲေနခဲ့ၾကပါလို႔ေျပာၿပီး စဝင္သြားလိုက္တာ လူအုပ္နဲ႔ဝင္ေတာ့ ဂူးၾကားက သစ္႐ြတ္ေျခာက္ေတြေပၚေျပးလႊာေနတဲ့ ေႂကြေတြ ထြက္ေျပးေရာ လူတစ္ဝတ္ေက်ာ္ ကားလမ္းမျပန္ေရာက္သြားတယ္။ ၿပီးမွေႂကြပါဆိုၿပီးေရွ႕ဆက္သြားၾကတယ္။ ဂူအေပါက္ႀကီးေရာက္ေတာ့ လူအ႐ိုးဦးေခါင္းႏွစ္ခုေတြ႕တယ္ အစ္ကိုေလးက ေယာ္က်ားမိန္းမခြဲျခားျပၿပီး ရွင္းျပပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေရွ႕ဆက္သြားၿပီး ဂူမ်ားတဲ့ေနရာေရာက္ေတာ့ ဇာတ္လမ္းကစပါေတာ့တယ္။ မင္းတို႔ထဲမွာ သရဲေၾကာင္းေျပာတတ္သူေတြပါလားတဲ့? တစ္ဂူကိုႏွစ္ေယာက္ထိုင္ၿပီး ေျပာမဲ့သူကတစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေျပာခိုင္းပါတယ္။ လျပည့္ည (၁၂)နာရီတိတိ သဂ်ႋဳင္းသြားၿပီး သရဲေၾကာင္းေျပာေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ကုန္လဲ? ေခါင္းေတာင္ ဘယ္မွမလဲ့ရဲ ေနာက္ေက်ာ့ေတြပဲ ဆိမ့္ၿပီး ခ်မ္းလာေတာ့တယ္။ ေျပာတဲ့ေကာင္ကလည္း ေျပာတယ္ ေၾကာက္တဲ့ေကာင္ကလည္း ေၾကာက္ေသးေရာ ေၾကာက္ခ်ီးဘာပါသြားတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႔ျပန္လာခဲ့တယ္။ အေဆာင္ကိုေရာက္ေတာ့ လူစစ္တယ္ အားလုံး ကိုယ့္ေနရာကိုမအိပ္ၾကပဲ တစ္ေနရာတည္း လုံးအိပ္ေနၾကတာ သတၱိခဲေတြဗ်ိဳ႕။ ေနာက္ရက္ေတြေရာက္ေတာ့ ျပန္လည္စဥ္းစားခဲ့တယ္။ လုပ္ခဲ့တာေတြက ေၾကာက္စရာႀကီးေတြ ဒါေပမဲ့ေပ်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ လကြယ္ညကိုျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း သြားမယ္ဆိုၿပီးျဖစ္သြားေတာ့ လိုက္ပါသြားခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ လူနည္းသြားၿပီ (၈)ေလာက္ပဲပါတယ္။ ေၾကာက္စိတ္မရွိေတာ့ဘူး။ သဂ်ႋဳင္းကေန လမ္းမွာသြားတဲ့ ကား/ဆိုင္ကယ္ေတြကို လွမ္းေခ်ာက္ၾကတယ္။ ငါးဦးလာတာ တစ္စီးကေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြ႐ိုးေနၿပီဆိုၿပီး ဆဲသြားပါေရာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း ရယ္တာေပါ့။ ေနာက္တစ္ေနရာကိုသြားေတာ့ ေန႔ကပဲ ျမႇပ္ထားတဲ့ ေျမပုံေတြ႕ေတာ့ အားလုံးေၾကာက္သြားၾကၿပီး ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ အေဆာင္ေတာင္ ခ်က္ခ်င္းမျပန္ရဲပဲ ဘုရားႀကီးသြား ဘုရားရွိခိုးၿပီးမွျပန္ရဲၾကပါတယ္။ ဒီလိုပဲ ေနာက္လည္း (၂)ႀကိမ္ေလာက္သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေၾကာက္စိတ္မရွိေတာ့ဘူး။ လုပ္ခဲ့သမွ်ေတြကို ျပန္လည္ ေတြးၾကည့္ စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ငါတို႔ရဲ႕အေၾကာက္တရားကဘာလဲ? အမွန္ကြၽန္ေတာ္တို႔ဘာကိုေၾကာက္ၾကတာလဲဆိုရင္ အထီးက်န္ျခင္းကိုေၾကာက္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ စာေမးပြဲၿပီးလို႔ အိမ္ေရာက္ၿပီး တစ္ေန႔မွာေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲေတာသြားတာ မိုးႀကီးခ်ဳပ္မွ ျပန္လာခဲ့တယ္။ လမ္းမွာ ေလေတြကတိုက္၊ သစ္ပင္ေတြကလႈပ္ရမ္း၊ ငွက္ကေလးေတြက အိပ္တန္ဝင္ ပုံမွန္ရွိေနတဲ့ သဘာဝတရားႀကီး ကို မိမိတစ္ေယာက္ထဲ အထီးက်န္ေနေတာ့ ေၾကာက္စိတ္ဝင္လာပါေတာ့တယ္။ ေလတိုက္လည္းေၾကာက္၊ သစ္ပင္လႈပ္လည္းေၾကာက္ စိတ္ထဲမွာေပၚလာတဲ့အေတြးေလးက ဒါသဘာဝတရားေတြပါ ေၾကာက္စရာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ျပန္လည္အသိတရားဝင္လာေတာ့မွာ ေၾကာက္စိတ္ပ်ယ္သြားပါေတာ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ တစ္ေယာက္ထဲေနရမွာ၊ အထီးက်န္မွာကို အရာအားလုံးထက္ပိုမိုေၾကာက္တက္ၾကပါတယ္လို႔ အျဖစ္အပ်က္ေလးေရးသားေပးလိုက္ပါတယ္။
@nayhlaingsoe
@MSU_No.24