Destanı Yeniden Hatırlamak

Savaştan bir kolunu ve bir ayağını kaybederek evine dönen bir yabancı komutanın anlattıklarına kulak kabartmak istedim hazır günü gelmişken.

Savaş sırasında mola esnasında cephelerin arasında dolaşıyorduk. O sırada hördüğüm bir sahneyi ömrüm boyunca unutmam. Sanki az önce süngü süngüye çarpışan onlar değilmiş gibi bir Türk askeri yaralı bir Fransız askerine yardım ediyordu. Gömleğini yıttmış yaralarını sarıyordu.

Dayanamadım sordum kendisine.
Niçin az önce öldürmek istediğin adama yardım ediiyorsun ?

Bu Fransız cebinden yaşlı bir kadın resmi çıkardı ve birşeyler söyledi. Anlamadım ama annesi olduğunu tahmin ettim.Benim kimsem yok ve o sebeple istedimki annesinin yanına dönsün.

Bu cevabı aldığım zaman ağlamaya başladım. Yardımcımda Türk askerinin yakasını açtı gördümki onda bizimkinden daha ağır bir yara ve üzerinde bir tutam ot vardı. Az spnra ikiside gözlerimin önünde öldüler. İşte bu ali cenap davranışı asla unutmam.

İşte böyle bir neslin destanlarıyla yetişmiş gençler olarak bizlerin görevide bu hikayeleri anlatarak gelecek nesillerin haberdar olmasını sağlamaktır.

Bir sonraki yazımızda buluşmak üzere hoşçakalın.