Evrenin parçası olmak

Dünya üzerinde karbon ile oluşturulabilecek moleküllerin toplamı kalan tüm moleküllerden daha fazladır. Karbon bu bağlamda evrenin temelini oluşturur diyebiliriz. Vücudumuza ve evrene baktığımızda karbon, hidrojen ve oksijen sık gördüğümüz elementlerdendir. Biz evrenin bir parçasıyız. Daha önceki yazılarımdan birinde "insanlara dışarıdan baktığımda" gibi bir cümle kullanmıştım. İnsanlardaki iyiik, kötülük, aşk, nefret vs gibi duygular ve bizi insan yapan her şey o kadar da önemli değildi. Bir dönem bu bakış açısına epey takmıştım.

görsel kaynak

Yukarıda bahsettiğim gibi karbon, kimyasal aktifliği sebebiyle çok değerli bir elementtir. Evrenin, insanın olmazsa olmazlarından biridir. Hadi biraz insanlara uzaktan bakalım. Dünya'nın görüntüsünü kafanızda canlandırın ve nokta haline gelene kadar uzaklaştırın. Henüz evrenin milyonda birine bile bakmıyorsunuz. Daha nicel bilgiler verecek olursak, evrenin bize en uzak parçasına baktığımızda (görebildiğimiz en uzak parça) parçanın eski halini hatta 14 milyar yıl önceki halini görürüz. Neden mi? Çünkü bildiğiniz üzere görebilmemiz için cisimden gelen ışığın bize ulaşması gerekir. Evrenin bir ucundan gelen ışık 14 milyar yıl boyunca hareket ettikten sonra bize varabilmiştir. Dolayısıyla 14 milyar yıl önceki haline bakarız. Hatırlamayan ya da bilmeyenler için ışığın yaklaşık hızı saniyede 300.000 kilometredir.

Güzel, evren epey büyükmüş. Eee? sorusuna gelecek olursak;
Karbon, hidrojen ve oksijen insan vücudunu oluşturan elementlerin ilk üç sırasında bulunuyor. Evreni oluşturan elementlerin de ilk dördünde bu üç element var. Hatta var olan bileşiklerin çoğu da karbon içerir. Canlı bir varlık olarak içinde bulunduğumuz evren ile hamurumuz aynı desek çok abartı olmaz. Biz evren ile bu kadar paralellik gösterirken evrenin bir parçası olduğumuz vurgusu kafamda çok artıyor. İnsanlara rutin hayatımızda baktığımız gibi bakamıyorum.

görsel kaynak

Hadi dışarıdan dünyayı izlemeye devam edelim. Milyonlarca bitki türü ve hayvanlar var. Bir de kendini insan olarak tanımlayan ve diğer türlere nazaran dünyayı kontrol altına almış daha zeki yaratıklar. Yedi milyar dolaylarında sayıları var. Peki önemleri ne? Aralarında ettikleri kavgaların, savaşların ya da mutlu olmalarının önemi var mı?

Yürürken bir karıncanın üzerine bastığınızda ne kadar umursuyorsunuz? Basmamayı tercih edersiniz evet ama olan olduktan sonra umursadığınızı düşünmüyorum. Bir canlıya önem vermek için hikayesini bilmek gerekir. İnsanların başına gelenler tam olarak bu yüzden bize önemli gelmiyor mu? Yolda yaralı bir köpek gördüğümüzde etkileniyor ve yardım ediyoruz. (en azından öyle yaptığınızı umuyorum) Peki o köpeği karıncadan önemli kılan ne? İnsanı daha önemli kılan ne diye sorsam ön yargılarınızdan oluşan duvarı kıramam diye korktuğumdan bu örneği verdim. Peki gelelim söylemek istediğim kısıma; görünür evrendeki yıldız sayısını otuz milyar trilyon gibi bir sayı ile anlatmaya çalışmışlar. Bunların önemli bir kısmı güneşten daha büyük. Peki bu kadar geniş bir evrende insanların karınca gibi görünmesini engelleyen ne? Burada konuştuğum boyutları değil. Zaten boyutları kıyaslarsak dünya bile bir karıncadan küçük kalır.

Bir dönem üzerinde düşündüğüm bir konu bu. Sizi ikna etmeye yönelik bir yazı değil. İnsan sevgimin fazla olduğunu diğer yazılarımdan da çıkarabilirsiniz. Fakat bu mantıkla yaşamaktan epey uzak olsam da düşünmeden edemiyorum. Ne önemimiz var ki? Çok uzaklardan buraya bakıyor olsak insanların yok olması bizi üzer miydi?