Who came up with notes

Müzikal bir notasyondan uzak olan insanlar bile size yedi nota vermekten çekinmeyeceklerdir: Do-re-mi-fa -s-sol-lsi. Bu, çok komik bir şarkıya benzeyen çok basit bir ses kombinasyonudur. En ilginç olan şey bunun bir şarkı ya da bir ilahi olmasıdır ... ama sırayla bir araya gelelim.İlginçtir ki, kilise koroları bu yönde müziğin gelişimine ivme kazandırdı. XI. Yüzyıla kadar, nevama parşömen müzik eserlerini kaydetmek için kullanıldı - işaretler ve kilise mezmurlar şarkı söylerken vurgulamak nereye gösteren nokta şeklinde işaretler. Doğal olarak, bu tür kaotik bir tezahürat sistemi çok fazla kusura sahipti. Kitaplar, kod çözme işleminin yapıldığı özel kitap kataloglarına girildi, tüm kitapları hatırlama sorunu yoktu.Modern müzikal notasyon, dört satırlı bir müzikal değirmende dolu kareler şeklinde notlar yazmaya başlayan keşiş Guido Arezzo'nun (yaklaşık 991 - 1033gg) eserlerine kadar uzanır. Müzik ölçeğinin isimleri - "den" ye "si" ye - dua kelimelerinin ilk hecelerini, kilise korosunda şarkı söylerken kullanılan Vaftizci Yahya'ya atandı. Sesin gücünü korumak için bir talep içeriyordu: “Bize temiz bir ağız verin, Aziz John, böylece işimizin harikalarına sesimizin tüm gücü ile tanıklık edebiliriz”:
Çavuş laxis
resonare fibris,
Mira gestorum
famuli tuorum,
Polluti'yi çözün
labi reatum,
Sancte Ioannes.
Gereksiz sözcükleri atarsak, ilk altı satırdaki ilk iki heceyi görürüz: ut, re, mi, fa, sol, la. Bir not daha sonra bir ikna ile şarkı söylemeye başlamak için çok daha uygun olduğu için daha sonra yapılacaktı. Açıkçası, bu nota Tanrıdan sonra, Latince'de Dominus gibi görünüyor.Ama ne SI notu hakkında? Her şey basit - dinin son satırındaki kelimelerin büyük harfleri, SI'nın son notalarını oluşturur.

Even distantly noted with a noticeable people, not thinking about you seven music music: before-re-m -F-sol-Lie -xi. This is a very simple combination of sounds so consonantly, resembles a merry song. What is the most interesting, this is the song, more precisely animal ... But let's beat about the order is that it is anchored to develop the music in this direction gave church choirs. To the XI century to record music products, the legs were used to do - signs in the form of damas and points that indicated where you need to make an emphasis on singing church psalms. Of course, in such a chaotic system, the mass of the drawers of the drawbacks, the cities, the catalogs, where the "kidney-books" were given.Modern musical notation goes back to the works of the monk Guido Arezzo (approximately 991 - 1033gg), who began to write notes in the form of filled squares on a four-line musical note. The names of the musical scale - from “to” to “si” - indicated the first syllables of the words of the prayer to John the Baptist , which was used in the church choir for singing. It contained a request to preserve the strength of the voice: “Give us clean lips, St. John, so that we can testify to the wonders of your deeds with all the strength of your voice”:
Ut queant laxis
resonare fibris,
Mira gestorum
famuli tuorum,
Solve polluti
labii reatum,
Sancte Ioannes.
If we discard unnecessary words, we see the first two syllables in the first six lines: ut, re, mi, fa, sol, la. The ut note was later replaced with do, since it is much more convenient to begin singing with a consonant letter. Obviously, this note Named after God, in Latin it sounds like Dominus.But what about the SI note? Everything is simple - the capital letters of the words of the last line of the prayer form the final musical note of the SI.

İmage1