ตะวันตกดินที่ หมู่เกาะปาเลา # Sunset At Palau Islands.
:::: ครั้งแรก ที่เราไปเที่ยว ที่หมู่เกาะปาเลา (Palau Islands) ตอนนั้น ไปเพื่อต่อวีซ่า
เพราะว่าเรา ต้องเริ่มทำงานที่เกาะไซปัน จึงจำเป็นต้องเดินทาง ออกจากเกาะไซปัน
พอวีซ่าออก แม่ก็จะ โทรบอกเรา ให้กลับมา ที่เกาะไซปัน......และบอกกับเราว่า กระ
ดาษ และวีซ่า จะรอเรา อยู่ที่ สนามบิน เกาะไซปัน พ่อบุญธรรม เป็นคนเดิน เรื่องกระ
ดาษทั้งหมด
:::: ตอนนั้นเป็นครั้งแรก ที่เราต้องเดินทางไกลคนเดียว โห! เคว้งคว้างสุดๆ กลัวด้วย
เพราะเราพูดภาษาอังกฤษ ได้ไม่กี่คำ และยังต้องไปรอ เปลี่ยนเครื่อง ที่เกาะกวมอีก
สามชั่วโมง......โชคดีที่ แม่เรา มีเพื่อนอยู่ที่เกาะปาเลา แม่จึงโทร ให้เขามารับเราที่
สนามบิน.....แต่เรา ไม่เคยเห็น เพื่อนของแม่ มาก่อน ก็คิดภาพของนาง เอาไว้ในใจ
ว่า คงจะตัวเล็กๆ ผิวสี อย่างนั้น หน้าตา อย่างนี้ คงจะเหมือน สาวไทย ทั่วๆไปแหล่ะ
:::: แต่พอเรา ลงจาก เครื่องบิน โอ้โห! สนามบินรึนี่! ไม่อยากจะเชื่อ เหมือนกระต๊อบ
ปลายนา ที่บ้านเราเลย.....มองซ้าย มองขวา ผู้คนเริ่ม ทยอยออก จากสนามบิน เพื่อ
เดินทาง กลับบ้าน.....ในสนามบิน เหลือเพียง ไม่กี่คน เราเริ่มจะกลัว แล้วล่ะสิ เพราะ
มองไปทางไหน ก็ยังไม่เห็น วี่แววของ เพื่อนแม่ ตายแน่ๆเรา เอาไงดีล่ะ.....และแล้ว
เสียงผู้หญิง คนหนึ่ง ก็แว่วมา แต่ไกล แต่พอเรา หันไปดู เอ้ ดูแล้ว ไม่ใช่คนไทยแน่ๆ
เราจึง กลับไปมองหา เพื่อนของแม่ แต่ได้ยินเสียง ผู้หญิงคนนั้น พูดว่า "เที่ยวบินนี้มี
คนไทย มาด้วยมั๊ย?" เราจึง หันไปมองนาง อีกครั้ง.......ไม่ใช่อ่ะ นางดู ไม่เหมือนคน
ไทยเลย สักนิด ทั้งอ้วน ดำ เหมือนคนเกาะ เปี๊ยบเลย! แล้วนาง ก็หันมาทางเรา แล้ว
ถามว่า "ลูกสาวพี่น้อยใช่มั๊ย?" เฮ้ย! คนไทยรึนี่!.....นางพูดต่อไปว่า "พี่ขอโทษนะ ที่
มารับ ช้าไปหน่อย เพิ่งจะ ปิดร้านเสร็จ" เราตอบไปว่า "ไม่เป็นไรค่ะ หนูก็ เพิ่งลงจาก
เครื่อง ไม่ถึงสิบนาที ด้วยซ้ำ แต่พี่ ดูไม่เหมือน คนไทย เลยอ่ะ" แกบอกเราว่า "อยู่ที่
นี่นานเกินไป เลยกลายเป็น คนเกาะไปแล้ว"....หลังจากนั้น ไม่กี่ปีผ่านไปเราได้ข่าว
ว่า นางย้ายไป อยู่ที่อเมริกา
:::: หนึ่งสัปดาห์เต็ม ที่เรา อยู่ที่นั่น เพื่อนของแม่ พาเราทัวร์ ร็อคไอแลนด์ด้วย ที่นั่น
มีเกาะเล็ก เกาะน้อย รวมประมาณ 700 เกาะ ถ้าคุณเพื่อนๆ อยากจะดูภาพสวยๆจาก
เกาะปาเลา เพื่อนๆสามารถเข้าไปดูได้ที่โพสต์นี้นะคะ ไปเที่ยวเกาะปาเลา กันเน๊อะ
Let's go to Palau Islands......แต่พอเรา บินกลับไป ที่ เกาะไซปัน ต.ม. ที่เกาะไซ
ปัน กลับทำ กระดาษของเราหาย ทำงานแย่เอง แล้วยังจะให้เรา บินกลับไป ที่เกาะ
ปาเลาอีก แย่ที่สุดเลย....วุ่นวายกัน อยู่นานเลย กว่าเรื่องทั้งหมด จะลงตัว
Thank you For all Your Upvotes and Comments,
I always deeply appreciate your support.
ขอบคุณทุกคะแนนโหวต + คอมเม้นท์ และกำลังใจที่มีให้กันตลอดมา
ความปรารถนาดี มีให้เพื่อนๆเสมอ
Much Love @tookta
เงาดำของต้นมะพร้าว กับแสงเย็น เป็นภาพSilhouetteที่งามมากครับ
ขอบคุณค่ะ @chukeow
เราส่งเสื้อไปให้แล้วนะคะ
ฝีมือถ่ายรูปสวยมากๆ
ขอบคุณมากค่ะคุณ @maemoo
คงยังสู้ช่างภาพหลายๆท่านที่นี่ไม่ได้หรอกค่ะ
ภาพสวยอีกแล้ว
ขอบคุณค่ะคุณ @whitepegasus
Very sharp and focus attention!
The sky is on fire!
At Island, beautiful sunset every day.
You are so lucky to have colourful sunsets in the evenings!
I bet you miss the atmosphere there too!
one more time, I love your photos, you have a gift, keep publishing them I congratulate you!
Thank you so much my friend.
ภาพสวยงามและการเขียนเรื่องราวดีมากๆค่ะ
ขอบคุณมากค่ะคุณ @suwadeechnas
และขอบคุณที่แวะมาทักทายนะคะ
แสงสีสวยงามมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ @chanmaly
ภาพถ่ายสวยมากๆ ค่ะ คุณตุ๊กตา อ่านแล้วดูเหมือนเกาะเลาเปาจะไกลปืนเที่ยงมากๆ เลยนะคะ
ใช่ค่ะ แต่ยังมีเกาะที่ไกลปืนเที่ยงมากกว่าเกาะปาเลาอีกเยอะค่ะ เช่น เกาะแยป เกาะสัตวะ ขนาดเดินซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ต ยังเห็นผู้หญิงโป๊ท่อนบนเต็มเลย พวกเขาไม่ใส่เสื้อไม่ใส่ยกทรง วัยรุ่นอายุ 16-18 นมยาวถึงเอวแล้วอ่ะ
😱😅ในยุคนี้ยังมีแบบนี้อยู่อีกเหรอคะนี่ ขนาดว่าชาวเขาบนดอยเค้ายังออกจะทันสมัย
ใช่ค่ะ มันเป็นประเพณีของพวกเขา แต่หวงท่อนร่างน่าดู จากเอวลงไปจนเลยหัวเข่าจนถึงน่องจะใส่โสร่งคุมอย่างดี
บรรยากาศสวยมากครับ
ขอบคุณค่ะคุณ @watcharapol
เรื่องราวในชีวิตของคุณตุ๊กตาน่าสนใจมากๆเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณ @sunittra ที่ติดตามเรื่องราวของเรา