ต่อจากโพสต์เมื่อวานนี้
ไม่น่าเชื่อว่า โพสต์เมื่อวานนี้ จะติด Daily top posts in category: story
กับเค้าด้วย ฟลุ๊คจริงๆ!

🏕 สวัสดีค่ะเพื่อนๆ Steemian.....ก่อนที่เรา จะเริ่ม เรื่องราว ของวันนี้ เราขอเกริ่น ก่อนว่า คำพูด ต่อไปนี้ อาจจะมี คำพูดที่ ไม่สุภาพ...บางคำ อาจรุณแรง เกินไป เราต้องขออภัย ไว้ ณ ที่นี้ ก่อนนะคะ....เพราะว่า ในขณะที่ เกิดเหตุนั้น เราโมโห เหลือเกิน คำพูดที่ ไม่สุภาพ มากมาย มันจึง พรั่งพรู อยู่ใน หัวสมอง ของเรา และพร้อมที่จะ ระเบิดออกมา ทุกขณะ...แต่ก็ ทำไม่ได้ เพราะความ เป็นเด็ก จึงได้แต่กลัว จนเหงื่อตก ตัวสั่น งันงก...
🏕 พอเขาขับรถ พ้นหมู่บ้านเรา ได้สักพัก คนขับรถ คนนั้น ก็หันมา ยิ้มให้เรา รอยยิ้มที่เขา แสยะยิ้มให้ แฝงความนัย ที่เรา เคยเห็น มาก่อน....เคยเห็น ที่ไหนน่ะเหรอ ก็น้าชาย ของเรา ยังไงล่ะ!...มันเป็นรอยยิ้ม ที่แสนจะ น่ารังเกียจ ที่สุด ที่เรา ไม่เคยลืม.....แล้วคนขับรถ ก็เริ่มผิวปาก เบาๆ ส่วนเรา รู้สึก ไม่ค่อยดีเลย แล้วเขา ก็ถามเราว่า "ชื่ออะไร!?" เราตอบไปว่า "หนูชื่อตุ๊กตา" เขาหันมา ยิ้มให้ พร้อมกับ พูดว่า "ชื่อน่ารัก สมกับ เจ้าของชื่อ เลยอ่ะ! ทำไมไปอำเภอ เอาป่านนี้ล่ะ? จะไปทำไม?" เราตอบสั้นๆว่า "หนูจะกลับ ไปทำงาน" ในเวลานั้น เราไม่อยากคุย กับเขาเล๊ย! แต่ก็ เลี่ยงไม่ได้ เพราะบนรถ มีกันแค่ สองคน อีกอย่าง เราก็กลัวว่า จะเสียมารยาทด้วย

🏕เราพยายาม ขยับตัว ออกห่าง จากเขา อย่างช้าๆ จนติด กับหน้าต่าง....เพราะอยากจะนั่ง ห่างจากเขา ให้มากที่สุด เท่าที่ จะทำได้ ในมือเรา กำเงินไว้ สามบาท เพื่อจ่าย ค่ารถโดยสาร เราเตรียมไว้ ตั้งแต่ ก่อนขึ้นรถ (ตอนนั้น ผู้ใหญ่ จ่ายค่ารถ หกบาท ส่วนเด็กอายุประมาณ เท่าเรา จ่ายครึ่งราคา) แล้วเขาก็ ถามเรา ต่อไปอีกว่า "ทำงาน ได้เงินเดือน เดือนละ เท่าไหร่?" เราตอบไปว่า "เดือนละ สามร้อยบาท" เขาตอบกลับ ทันทีว่า "โห!..ทำไม ได้น้อยจัง เอาอย่างนี้มั๊ย? เดี๋ยวไปกับพี่ ครึ่งชั่วโมง พี่ให้ร้อยนึง" เราคิดในใจว่า "หือ! ไอ้....ทำไมกล้า พูดจาแบบนี้ กับเด็ก อายุสิบสอง ขวบได้วะ!" แต่ก็ ไม่ได้พูดอะไร ออกไป ได้แต่ ส่ายหัว แล้วเขาก็ พูดต่อไปว่า "ทำไมล่ะ? มันน้อยเกินไปเหรอ? งั้นเอาไป สองร้อยอ่ะ!" วินาทีนั้น เรารู้สึกว่า เหงื่อเริ่มผุด ออกมา ตามหน้าผาก ลักแล้ และมือที่กำเงิน เอาไว้ ก็เริ่มมี เหงื่อซึม ออกมาเช่นกัน

🏕แล้วเขาก็ ทั้งยิ้ม ทั้งพูด กับเราต่อว่า "ทำไมล่ะ? สองร้อยนี่ ยังน้อยไปเหรอ? งั้นให้อีก ร้อยนึง เป็นสามร้อย นี่เท่ากับเธอ ทำงาน ทั้งเดือน เลยนะ จะบอกให้....ไปแค่ ครึ่งชั่วโมงเอง ได้ตั้ง สามร้อยบาท!" เราตอบไป ด้วยน้ำเสียง ห้วนๆ สั้นๆว่า "ไม่เอา ไม่ไป!" แต่ในใจ เรานั้น กลัวมากๆ กลัวจน ตัวสั่น กลัวจนเขา สังเกตเห็น ได้ชัด เขาจึงพูด ค่อไปว่า "อ้อ! คงยัง ไม่เคยสินะ งั้นเอาอย่างงี้ พี่จะเพิ่มให้ เป็นสี่ร้อย ละกัน รู้มั๊ย พี่ไม่เคย จ่ายให้ ผู้หญิงคนไหน เกินสองร้อย เลยนะ!" หือ! ไอ้...ไอ้...ไอ้คนอัปปรี!...ไอ้คนจัญไรเอ๊ย!....ไอ้สัตว์นรก!....ไอ้เฮ่! ชิงหมาเกิด! เราอยากจะด่า ให้เสียงดังๆ ซะเหลือเกิน แต่ก็ ใจไม่กล้าพอ ในหัวเรา พยายามหาทาง เอาตัวรอด แต่คำพูด ของเขา ทำให้เรา คิดอะไรไม่ออก ได้แต่ กำมือไว้แน่น แน่นมากๆ มากจน เล็บจิก ที่อุ้งมือ แต่ก็ ไม่รู้สึก เจ็บปวด เลยสักนิด มันเจ็บที่ใจ มากกว่า....งั้นวีรกรรม ที่เราเคย ได้ยินมา ก็เป็น เรื่องจริงสินะ!....เราได้ยินมาว่า เขาคนนี้ ชอบใช้เงิน ซื้อเด็กมัธยม ไปนอนด้วย เด็กสาว ที่ร้อนเงิน ตั้งแต่ มัธยม 1 ไปจนถึง มัธยม 6 มักจะ ไปกับเขา โดยไม่คำนึง ถึงเรื่องอื่นๆ เรื่องร้ายๆ ที่คาดไม่ถึง ที่จะตามมา
🏕นาทีนั้น เรารู้สึกว่า มีก้อนลม ติดอยู่ใน ลำคอเรา อยากจะกลืน ก็กลืนไม่ลง...อยากจะ ร้องไห้ ก็ร้อง ไม่ออก เราจำได้ว่า เรากัดฟัน ตัวเอง จนปวดกาม....ในหัวสมอง คิดไป ต่างๆ นาๆ....คิดว่า ถ้าเขา มียาที่สามารถ ทำให้เรา สลบไสล แล้วพาเรา ไปทำมิดี มิร้าย เราจะทำ ยังไงดี?....คิดว่า ถ้าเขา ลงไม้ ลงมือ กับเรารุณแรง เหมือนในหนัง ที่เคยดู เราจะทำยังไง?....คิดว่า ถ้าเขา ขับรถ เข้าม่านรูด โดยที่ ไม่รอคำตอบ จากเรา แล้วเรา จะทำ ยังไง?....ถ้าๆๆๆๆๆๆๆ จะทำยังไง?ๆๆๆๆๆๆๆ....เราพยายาม คิดหาทาง เอาตัวรอด ให้กับ ทุกคำถาม ที่เราสมมุติ ขึ้นมา ถามตัวเอง....ในขณะนั้น เขาเอง ก็พูดจา สกปรกมากๆ!...แล้วถ้าหาก เหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้น กับคุณเพื่อนล่ะ คุณเพื่อน จะทำยังไง? อย่าลืมสมมุติว่า ตอนนั้น คุณอายุ 12 ปี ด้วยนะคะ...{โปรดติดตามโพสต์ต่อไปนะคะ}
Thank you for visiting my post!
Thank you For all Your Upvotes and Comments,
I always deeply appreciate your support.
ขอขอบคุณ เพื่อนๆทุกคน ที่ติดตาม เรื่องราว ของเราเสมอมา
ขอบคุณทุกคะแนนโหวต + คอมเม้นท์ และกำลังใจที่มีให้กันตลอดมา
ความปรารถนาดี มีให้เพื่อนๆเสมอ
Much Love @tookta
อ่านแล้วขยะแขยงเลยค่ะ อย่างทราม😡
Posted using Partiko iOS
ใช่ค่ะ น่าขยะแขยงที่สุด ไม่รู้ว่าน่าพิศวาสตรงไหน เราตอนนั้นนมก็ยังไม่มี คิดดูเริ่มใส่ยกทรงตอนอายุสิบสี่ แล้วสิบสองจะมีอะไร!
ผมก็นึกไม่ออกนะครับว่าถ้าผมเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 12 จะทำยังไงเพื่อให้เอาตัวรอดจากสถานะการณ์อันเลวร้ายนั้นไปได้ ถ้าเปิดประตูกระะโดดลงจากรถคันนั้นขับเร็วไหมแต่ก็เสี่ยงที่จะได้รับบาดเจ็บแล้วหนีไม่ไหวถ้าเค้าจะใช่กำลัง อันนี้เดาเอาล้วนๆ คงต้องรอตอนต่อไปต่อละกันครับ
Posted using Partiko Android
แหม..เดาถูกแบบนี้ น่าจะไปซื้อหวยไว้นะ 555
ก็รอจนเข้าเขตในเมือง พอรถเริ่มเยอะ เขาต้องชะลอลง เพราะถ้าช้าอีกห้านาทีรถจะต้องไปถึงม่านรูด เรากลัวมากนาทีนั้น จึงตัดสินใจ ตายก็ช่าง
555 ซื้อแล้วครับวัดดวงเล่นๆ แต่เคยถูกรางวัลที่ 2 นอกนั้น 2 ตัว 3 ตัว ครับ ถ้ารู้ทางก็ดีไปครับ แต่ถ้าบางคนมันลากเข้าป่าเข้าดอยนี้ก็จบเลยนะครับ
Posted using Partiko Android
คงคิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ ได้แต่ภาวนาเลยอย่างเดียว
เราก็ภาวนาไปด้วยตลอดเหมือนกันค่ะ อยากให้มีคนที่สำคัญสำหรับเขามาโบกรถ และเขาต้องจอดรับ ประมาณนั้น 555
เดาไม่ถูกเลยค่ะ แต่เชื่อในไหวพริบของคุณตุ๊กตาว่าต้องมีทางออกที่ดีแน่ๆเลย
ขอบคุณนะคะคุณ @sunittra อาจเป็นเพราะ เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้ ตั้งแต่เจ็ดแปดขวบ เมื่อถึงเวลาคับขันจึงเอาตัวรอดได้เสมอ