Ulog Day #10"ชมธรรมชาติ"

ธรรมชาติแห่งขุนเขาลำเนาป่า
หมู่นกกาส่งเสียงร้องก้องไพรสัณฑ์
เห็นผีเสื้อบินว่อนร่อนตามกัน
ล้วนสีสันงามตาพาสุขใจ

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ จากโพสต์ที่แล้ว เราเดินทางมาเยี่ยมพี่ชายซึ่งไม่สบาย ดูท่าทางพี่ชายแกจะดีใจมากที่เห็นพี่ๆน้องๆมาเยี่ยม จากที่กินอะไรไม่ได้ ก็กินได้บ้าง คงจะเป็นเพราะกำลังใจจากพวกเรานั่นเอง

อันที่จริงแล้วแกซื้อที่และปลูกบ้านอยู่ในตัวเมืองขอนแก่น ชีวิตแกก็โชกโชนมาเยอะพอสมควร แกเป็นคนขยัน พอดีที่ดินแถวอ.ผาขาวที่แกซื้อไว้นี้เป็นที่ทำกิน ซึ่งขายกันในราคาไม่แพง แกจึงซื้อไว้100กว่าไร่ ตอนแรกก็เป็นที่ว่างเปล่า แกจึงปลูกยางพารา ฉันเคยมาตั้งแต่ตอนที่ยางพาราต้นเล็กๆอยู่ ซึ่งมาคราวนี้มันแปลกหูแปลกตาไปเยอะจนฉันจำไม่ได้

เรานอนค้างที่บ้านพี่ชาย1คืน พอรุ่งเช้า พี่สะใภ้และหลานสาวชวนฉันและพี่สาวไปจังหันที่วัดที่พระหลานชายบวช วัดแห่งนี้อยู่ในป่าชื่อว่าวัดป่าพรทิพย์ มีพระอยู่2รูป รวมกับพระหลานชายเป็น3รูป วัดแห่งนี้ช่างสมกับชื่อวัดป่าเสียจริงๆ เพราะล้อมรอบไปด้วยป่า แต่ก็ดูสงบร่มรื่นดี

เราไปกัน5คนคือฉัน หลานสาว หลานเขย พี่สะใภ้และพี่สาว โดยหลานเขยเป็นคนขับรถ พอถึงวัด เราก็เจอกับทาสเฝ้าวัดผู้ซื่อสัตย์ นั่นก็คือเจ้าสิงโต สุนัขผู้จงรักภักดีของหลวงพ่อ มันจะนอนรอหลวงพ่อซึ่งออกไปบิณฑบาต ขณะที่เราไปถึงวัด ก็เห็นเจ้าสิงโตนอนขวางทางอยู่ พอเราจอดรถ เจ้าสิงโต
ก็วิ่งกระโจนใส่พี่สาวของฉันวัย76ปี แกร้องด้วยความกลัว อันที่จริงมันไม่ได้กระโจนใส่เพื่อที่จะทำร้ายอะไรหรอก แต่มันกระโจนใส่เพื่อทักทายด้วยมิตรไมตรีอันดี แต่เนื่องด้วยเจ้าสิงโตมันตัวใหญ่ คุณยายกลัวว่ามันจะทำให้แกล้ม แกเลยส่งเสียงร้อง ฉันจึงเรียกชื่อมัน มันเลยวิ่งกระโจนใส่ฉันแทน ฉันเรียกชื่อและบอกให้มันหยุด แปลกแฮะ! มันหยุดจริงๆ ฉันเป็นคนชอบพูดกับสุนัข ที่บ้านฉันก็เลี้ยงสุนัขไว้1ตัวคือเจ้าเฉาก๊วย มันเป็นหมาแสนรู้ตัวหนึ่ง ถ้าฉันดุและจะตีมัน มันก็จะนอนลงให้ฉันตี ฉันเลยใจอ่อนไม่กล้าตี มันไม่ค่อยกลัวฉันหรอก เพราะฉันไม่กล้าตี มันเลยเหลิง

พอหลวงพ่อกลับจากบิณฑบาต เราก็จัดเตรียมสำรับกับข้าวถวาย นอกจากเราแล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งมาวัดอยู่ประจำทุกวัน และมีมัคทายกอีกคนหนึ่งที่คอยถวายภัตตาหารให้หลวงพ่อ พอหลวงพ่อให้ศีลให้พรเสร็จท่านพร้อมลูกศิษย์ก็ฉันข้าวในบาตร ซึ่งพระวัดนี้จะฉันข้าวมื้อเช้ามื้อเดียวเท่านั้น พอท่านแบ่งเอาอาหารพอแล้ว ท่านก็ส่งมาให้โยม
พวกเราทั้ง7คนจึงกินข้าวร่วมกัน

พอกินข้าวเสร็จฉันและหลานสาวก็เก็บถ้วยชามไปล้าง จากนั้นเราก็เดินดูวัด ซึ่งต้องเดินลงบันไดไปหรือเดินอ้อมไปทางที่รถวิ่งขึ้นมา แล้วมีทางแยกเดินไปกุฏิที่พระหลานชายพักอยู่

พอพ่อพระหลานชายกวาดรอบๆกุฏิเสร็จเราจึงกลับบ้าน พอไปถึงบ้านเราก็นั่งคุยกันอยู่ครู่ใหญ่ๆ หลานเขยบอกว่าจะเอาอาหารไปให้ปลา ซึ่งสระจะอยู่บนเนินเขา ฉันจึงขอไปด้วย พอไปถึงสระน้ำ หลานเขยจึงเอาอาหารให้ปลา ฉันอยากจะเดินชมป่ายางให้ทั่ว หลานสาวจึงอาสาพาเดินไป เราไปกัน2คน ที่ดินแถวนี้จะเป็นที่ลุ่มๆดอนๆสลับกันไป

นอกจากจะปลูกต้นยางพาราแล้ว ยังมีมันสำปะหลัง อ้อยและข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ มองไปตามเนินเขาสวยงามมาก สองข้างทางส่วนมากจะปลูกกล้วยและมะละกอ สิ่งที่ฉันชื่นชอบหรือสะออน
มากที่สุดคือมะละกอ มะละกอนอกจากจะต้นงามและไม่เป็นโรคแล้ว ลูกยังดกอีกด้วย ส้มตำคืออาหารหลักและจะขาดไม่ได้เลย ในแต่ละวันต้องได้กินส้มตำ ถ้าวันไหนไม่ได้กิน รู้สึกเหมือนว่าจะขาดอะไรซักอย่าง

ฉันเดินชมธรรมชาติจนเป็นที่พอใจแล้ว จึงเดินกลับมาที่รถ เห็นหลานเขยและเพื่อนบ้านกำลังเอาเครือกล้วยขึ้นรถ แถมยังสับหน่อไม้ไปทำหน่อไม้ดองอีกด้วย โดยคนที่สับเป็นชิ้นเพื่อทำหน่อไม้ดองคือ พี่สาวทั้งสองและพี่สะใภ้

พอถึงตอนเที่ยงเราก็กินข้าวเที่ยงกัน ส่วนคนป่วยก็กินข้าวได้นิดเดียว เราจึงถามแกว่าอยากกินต่อมั๊ย
แกบอกว่ากิน พี่เขยจึงอาสาไปเอาต่อมาให้ ฉันและหลานสาวจึงขออาสาติดสอยห้อยตามไป

แกเอาฟองน้ำมัดติดกับไม้ โดยใช้เถาวัลย์มัด จากนั้นแกก็ใช้น้ำมันโซล่าเทราดฟองน้ำแล้วจุดไฟ พอไฟลุกแกก็นั่งลงแล้วเอาไฟลนรังต่อ แม่ต่อก็จะออกจากรัง แกก็เอารังต่อได้สบาย แกบอกว่าถ้าไม่อยากให้ผึ้งต่อย ให้นั่งหรือนอนราบกับพื้น เพราะต่อมันจะมองไม่เห็น มันจะบินวนอยู่สูง เป็นอันว่าเราได้ต่อมาห่อหมกด้วยตองให้พี่ชายกิน จากนั้นเราจึงเดินทางกลับบ้าน

วันนี้พูดมาซะเยอะแยะ เห็นทีจะต้องขอตัวก่อน ขอให้เพื่อนๆมีสุขภาพแข็งแรงกันทุกคน สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ

ขอขอบคุณทุกๆอัพโหวต คอมเม้นต์และการติดตาม

Thank you for visiting my post and follow me.