เริ่มเรื่อง    

     รด.  เนี่ยนะ รด. ย่อมาจาก รักษาดินแดน        ส่วน        นศท. คือ นักศึกษาวิชาทหาร

ก่อนที่ท่านจะไปทำการเรียน รด. ได้จะต้องไปเตรียมความพร้อมเกี่ยวกับร่างกายเช่นการ

วิดพื้น ลุกนั่ง วิ่ง โดย ร.ร ของท่านจะเป็นคนจัดการให้แต่บ้างสถาบันก็อาจจะยุ่งยากหน่อย

กลับมาเข้าการสอบร่างกายดีกว่า ถ้าบางคนสามารถทดสอบในวันนั้นแล้ว ผ่านเกณฑ์

ทุกอย่างที่เค้าได้กำหนดไว้ท่านสามารถไปเข้าแถวที่ผ่านแล้วเป็นตัวจริงได้เลยครับ

แต่ผมไม่ผ่านนะสิ ทำยังไง ? ตัวสำรองอาจจะมีโอกาสที่จะได้เรียนและไม่ได้เรียน รด.

ร.ร ของผมมีเส้นสายอยู่พอสมควรสามารถทำให้ทุกคนผ่านตัวสำรองไปเรียน รด. ได้หมด

แต่บาง ร.ร สอบเป็นตัวจริงกันแทบตาย แต่เดี๋ยวผมไม่รู้ว่าเดี๋ยวตัวสำรองผ่านได้เลยหรือยัง

ปี 1

         เริ่มเรียนวันแรกๆยังไม่ได้ชุดที่สั่งตัดนะครับต้องใส่ชุดพละ ของ ร.ร ไปก่อน 

แต่ผมบอกก่อนเลยแรกก็อย่างนี้แหละเค้ายังไม่ทำอะไรเรายังไม่ แดก คือ (ทำโทษ)(ซ่อม)

เรียน ปี 1 ผมเรียนสนามเป้ากรมการสื่อสาร แล้วก็ผมอะไรน่ะหรอทีเค้ายังไม่ซ่อมเรา

เหตุผลง่ายยังไม่ได้ชุด รด. และที่ยังไม่ได้ใส่เพราะผู้ที่ศึกษาวิชาทหารต้องเรียน

วิชานี้ให้ครบ 4 สัปดาห์ หรือ ให้ครบ 16 ชั่วโมง ครูฝึกบางคนใจดีบางคนแดกได้แดกเอา

ทรมานออเจ้าเหลือเกิน ช่วงแรกนี่ยังไม่ค่อยชิน 555 ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่แต่หลังๆ

ตีกินบาง ไม่ทำบางอะไรบาง ก็แล้วแต่เลยครับ ผมไม่ได้ด้วยสิว่าเพื่อนผมคนนึงยืนๆอยู่

วูบลงไปนอนกับพื้นเฉยเลยกำลังเคารพธงชาติแท้ๆ พอดีเพื่อนผมทำงานหนักไปหน่อย

นอนน้อยไปแล้วคือ เรียน รด. ปี1-2 เรียนตอนเช้าส่วนใหม่คนง่วงเป็นเรื่องปกตินะครับ

ครูฝึกเองก็ง่วงผมก็รู้เพราะครูฝึกจะต้องตื่นมาก่อนทหารในค่ายเสียอีกนอนหลังตื่นก่อน

การเสียเงินในค่ายมีอะไรบ้าง

• ไม่ตัดผมมาเสีย  30-40 บาท
• ไม่ตัดเล็บมาเสีย 5 บาท
• ไม่ขัดรองเท้าเสีย 5 บาท
• ไม่ขัดหัวเข้มขัดเสีย 5 บาท

           ปิดเทอมก็ยังต้องตัดผมหัวเกรียนอยู่ดีเศร้าใจยิ่งนัก 

                                ปี 1 ฝึกค่อนข้างหนักหน่วงเสียเงินก็เสียเยอะเช่นกัน 

ปี 2

     เรียนกรมการสื่อสารเช่นเคย มาถึงวันแรกก็โดนครูฝึกแดกเลยกลัวจะลืมกัน

เพราะห่างหายไปนาน ปี 1 เรียนว่าหนักแล้วพอมา ปี 2 นรกชัดๆ 555 ฝึกโครต

เข้มข้นแดกเยอะและบ่อยกว่า ปี 1 เสียอีกที่เรียนมาผมว่า ปี 2 เรียนหนักสุดๆแล้ว

ได้เห็นนิสัยของคนอื่น

          มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เห็นแก่ตัวยามตัวเองลำบากต้องชั่วต้องเลวเป็นธรรมดา

   มันเป็นทักษะการอยู่รอด 

ครูผมเคยพูดว่าอยากรู้ใครเป็นยังไงก็ดูตอนลำบากเนี่ยแหละ

เหมือนเดิมเสียเงินเยอะไปกับค่าผ้าป่าผมก็ไม่รู้สินะ ผ้าป่ามาทุกอาทิตย์เลยจะใส่เท่าไหร่ก็ได้

                                          เขาชนไก่ครั้งแรก

                                            สามวันก็จริงแต่เหมือนอยู่เป็นอาทิตย์

                     คุณจะต้องตื่นตัวหน่อยนะถ้าไม่อยากทำให้ตัวเองและคนอื่นเดือดร้อน

                                   รวมถึงเพื่อน ร.ร อื่นมีมา่วมชะตากรรมกับคุณด้วย

                                เอาเงินไป 1500 บาท พอไหม ?

                               บอกแล้วว่าพอส่วนตัวนะครับ ท่านจะเสียเงินไปกับสิ่งใดบ้าง

                                             ส่วนใหญ่ที่เห็นๆก็จะกินข้าวร้านมากกว่า

                            ครูฝึกที่โน่นก็พูดซะแบบว่านะ เหมือนจงใจให้ไปกินข้าวร้านเลย

ใครจะกินข้าวปกติก็กินใครจะกินข้าวร้านก็แล้วแต่นะ

                                                   ไปกินข้าวร้านเยอะจากทั้งหมดที่ไปกัน

                                                        เสียจะเสียกับพวกนี้เนี่ยแหละครับ

                      สนุกดีครับเขาชนไก่ได้ทำสิ่งที่คนๆนึงสามารถทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำได้ 555

ปี 3

         ผมกะว่าเรียนถึงแค่ปี 3 ก็พอแล้วครับ ปีนี้เป็นปีที่สบายที่สุดซึ่งหลายคนคิดว่าลำบาก

เรียนที่ศูนยฺ์ใหญ่รด. ส่วนใหญ่เราจะเรียนในห้องเรียนมากกว่าฝึก 30 เรียน 70 

อีกทั้งยังได้ครูฝึกที่ใจดีอีกบ้างวันฝึกครูแทบไม่สอนเลยก็มีครับ

การเป็นกลางดีที่สุดอย่าเด่นเกินไปดีที่สุด

ปี 3 เป็นศูนย์ที่เสียเงินไปค่อนข้างเยอะเพราะอุปกรณ์ที่นี่เยอะ + ยิงปืนบ่อยมาก

ครั้ง ละ 40 บาท 5-6 ครั้ง นศท. ทั้งประเทศคิดดูว่าได้เงินไปเท่าไหร่ 5555555

               เขาชนไก่ครั้งที่สอง

(ขอรวมทั้ง 5 วันแบบรวบรัดเลยละกัน)

วันแรกก็ร้อนมากๆแล้ว มีให้ซื้อทั้งสมุดปากกาที่อุดหูเสียเงินอีกละ

จัดแถวโดยการสุ่มไปในแต่ละหมวดแต่ละกองทั้งการเลือกหัวหน้าอีกด้วย

ยังเจอผลัด นศท. ที่มาก่อนเราพร้อมคำดีใจที่เค้่ได้กลับบ้านแล้ว

ซ้อมการเตรียมยิงปืน ได้ยิงปืน M16 ถ้าเป็นยุคก่อนๆอาจได้ยิงปืน HK

พักเป็นชั่วโมงเลยก็มี (ครูฝึกฐานปืนโหดมาก) การเดินทางไกลใน

แต่ละวันเดินค่อนข้างไกลพอสมควร ถือปืนไปด้วยกับของที่เราเตรียมไป

ทรมานตัวเองมากๆหากเอาอะไรไปเยอะๆ เพราะของเยอะปัญหาเยอะตาม

การโดนแก๊สน้ำตาครั้งแรก

ผู้ชายก็สามารถน้ำตาไหลได้หากได้สูดแก๊สเข้าไป

ทรมานมากเหมือนคุณโดนควันธูปไปแต่เป็น 10 เท่า

เดินทางเข้าป่า

ตื่นแต่เช้าแล้วเอาขอกับปืนเดินทางไกลซึ่งมากและที่สำคัญอาบน้ำไม่ได้ด้วย

ได้ทำอาหารกินกับเพื่อนๆโดยอาหารจะดีอร่อยขึ้นอยู่กับผู้ทำ

มีเพื่อนคนนึงผมคิดว่ามันน่าจะกำลังเปลงฟันอยู่แล้วหยิบขันไม่ถึงอีกกับ

ตัวอ้วนด้วยก็เลยตกไปในบ่อหัวทิ่มพื้นหัวแตกส่งโรงพยาบาลไปเลย

เดินทางไปหาจ่านรก

ตื่นตี 3 เดินท่ามกลางความมืดสดุดหินบ่อยมากเพราะเราไม่สามารถ

มองเห็นอะไรได้เลย 2-3 ก็ไม่เห็นกันแล้วคิดดูว่ามืดขนาดไหน

หลายคนติดเรียกเค้าว่าจ่านรก แต่เค้าได้เปลี่ยน ยศไปเป็น ยศร้อยตรีแล้วละมั้งผมจำยศเค้าไม่ได้

ขอเรียกจ่านรกละกันจริงจ่าเป็นคนตลกนะ(หรอ)

สั่งวิดพื้น 22 ที ดูเล่นๆไม่ได้หนักอะไร

ให้วิด ครั้ง 1 1 ที่ ครั้ง 2 2 ที่ ไปเรื่อยๆจนกว่าจะถึง 22 22 ที โครตเหนื่อยแถมยังให้คลานไปไกลมาก

จะเป็นจะตายให้ได้วันนั้นตัวจะแตกแล้ว 555555

การเข้าตีและตั้งรับ

โชคดีที่ผมเป็นกลุ่มที่ครูฝึกเลือกไปตั้งรับอย่างเดียวสบายๆจ้า อิอิ ไม่ร้อนสบายๆ

ไม่ต้องเหนื่อยมาก แต่น้ำในกระติ๊กกินแปปเดียวก็หมดแล้วจริงๆกินน้ำเยอะมาก

น้ำเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในการอยู่พื้นที่ร้อนๆ

หลังจากเสร็จจากจ่านรกแล้วให้เดินกลับไปที่ที่เรานอนไกลมากเพราะของกับปืน

ต้องแบกกับไปด้วย พอถึงที่พัก เค้าให้เราอาบน้ำกินข้าวนานมากๆเพราะว่า

ครูฝึกน่าจะรู้ว่าเหนื่อยกันมามากแล้วเลยบ่อยสัก 2-3 ชั่วโมง

วันสุดท้าย

ตื่นเช้าใส่แค่ใส่ซับในเสื้อฝึกบางๆ เดินขึ้นเขาชนไก่เสียดายจริงไม่ได้ถ่ายรูปไว้

เป็นวิวที่สวยงามมากเห็นเมืองกาญ กว้างมากตอนกลางคืนดึกๆ ไฟก็สวยมาก

จะบอกว่าทางเดินขึ้นเขาชันประมาณ 30-45 องศา เดินทรหดมาก

จากก็เจอคนที่มาผลัดถัดทางเราบางคนก็ด่าบาง เช่น มึงโดนแน่ อะไรประมาณนั้น

เป็นอะไรที่ Fin มากเมื่อวันสุดท้ายที่จะได้กลับบ้านมาถึง

ทำพิธีปิด

การทำพิธีปิดร้อนแต่ก็ต้องทน หลังจากนั้นโยนหมวกโลดแต่ก็ต้องเก็บหมวกตัวเองไว้

ด้วยนะเดียวครูเห็นแล้วแดก

ต่อมาก็นั่งรถกลับไปศูนย์ใหญ่ช่วงเย็นมากแล้ว ครูฝึกก็แนะนำสิ่งที่ต้องเตรียมหลัง

จากนี้แล้วก็ปล่อยกลับบ้าน พอถึงบ้านแล้วหลับเป็นตายไปเลย

ผ่านเรื่องร้ายๆมากแล้วชีวิตคงจะดีขึ้นรอดแล้วเรา

    ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ เป็นกำลังใจกันด้วยนะครับ