เริ่มต้นจากการให้ ปิดท้ายด้วยการรับ

สวัสดีครับพี่น้อง steemains ทั้งชาวไทยและลาวทุกท่าน ห่างหายกันไป 2 สัปดาห์เต็มๆ ด้วยมีภาระกิจที่ต้องเร่งรีบทำให้เสร็จตามกำหนดเป้าหมายทำให้ไม่ได้ตั้งใจทั่จะหาเรื่อวราวมาโพสต์เลย วันนี้เป็นวันหยุดที่ภาระกิจต่างๆเบาบางลงประกอบกับได้รับคำสั่งจากภรรยาให้นำผลไม้ที่คุณเธอซื้อมาคาตู้เย็นมามอบให้ลิงวัดขนอน

ระหว่างขับรถมาเลยนึกขึ้นได้ว่าถ่ายรูปนำไปเล่าเพื่อนๆใน steemit ด้วยดีกว่าเพราะห่างหายนานเกินไปแล้ว เลยตั้งใจถ่ายรูปมาก่อนแล้วค่อยมาคิดเรื่องเล่า

วันนี้ลิงน้อยมากสงสัยจะร้อนเพราะเป็นช่วงใกล้เที่ยง หรือไม่ก็คงเพิ่งอิ่มมื้อเที่ยงกันไป เพราะวันหยุดจะมีคนมาเที่ยววัดกันเยอะคงได้อาหารกันไปก่อนหน้านี้กันบ้างแล้ว

ระหว่างที่ดูลิงปีนป่ายต้นไม้บ้าง บางตัวก็เดินไต่ตามริมรั้ว บนสายไฟฟ้าบ้าง ทำให้คิดว่าเรานี้นั้นโชคดีที่ได้เกิดมาเป็นคนที่มีความคิดและมีความสามารถที่จะสร้างสรรค์สิ่งต่างๆได้ ถึงจะมีความทุกข์บ้าง สุขบ้าง เราก็สามารถควบคุมมันได้เอง แต่สิ่งหนึ่งที่ลิงกับคนต้องมีคือเมื่อมาอยู่ร่วมกันคือความสามัคคี การมองในมุมดีๆของคนรอบข้างจึงเป็นทางหนึ่งที่จะทำให้เรายังคงอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน จงอย่าทุกข์กับทุกเรื่อง เพราะทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาล้วนทรงคุณค่าต่อชีวิต หากเราคิดได้มันจะทำให้จิตเราสูงขึ้นเสมอ จากเรื่องลิงๆ มากลายเป็นเรื่องชีวิต ก็อย่างที่บอกตอนต้นถ่ายรูปมาก่อนแล้วค่อยมาคิดเอา คิดไปจิบกาแฟไปในวัด จากต้นเรื่องคือเมียใช้555

ขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่น่ารักและติดตามกัน
@pichat