11 ปี แห่งความหลัง : ถึงเพื่อนสมัยเรียนอาชีวศึกษา

สวัสดีค่ะทุกคน

เมื่อเวลาผ่านมานานหลายปี หลังจากที่เราและเพื่อนๆเรียนจบอาชีวศึกษา ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ของตัวเอง แยกย้ายกันไปตามหาความฝันของแต่ละคน บางคนเราได้มีโอกาสเจอกันบ้างเป็นครั้งคราว บางคนเจอกันบ่อย และบางคนไม่มีโอกาสได้เจอกันเลย

วันนี้เราเปิดดูรูปเก่าๆ ก็ทำให้คิดถึงเพื่อนๆที่เคยเรียนด้วยกันมา พวกเราทำกิจกรรมร่วมกันหลายอย่าง เพื่อนๆทุกคนช่วยกัน ร่วมแรงร่วมใจกัน สามัคคีกันดีมากค่ะ คิดถึงบรรยากาศตอนที่พวกเราพากันโดดเรียน 5555 โดทั้งห้องเลยค่ะ จริงๆก็ไม่ได้ตั้งใจโดดเรียนนะ ตอนนั้นเรากับเพื่อนๆก็พากันขึ้นห้องเรียนตามตารางเวลาปกติ พวกเรารออาจารย์ประมาณ ๅ ชั่วโมงกว่าๆ แต่อาจารย์ติดงานด่วน พวกเราก็เลยพากันแยกย้ายกลับบ้าน สักพัก อาจารย์ก็โทรศัพท์มาตาม บอกว่าเราเรานานแล้ว ไม่เห็นมีใครมาเรียนสักคน เราก็เลยตอบไปว่า เพื่อนกลับหมดแล้วนึกว่าอาจารย์ไม่เข้าสอนแล้ว สรุป วันนั้นอาจารย์เช็กขาดกันทั้งห้อง 555555

ส่วนมากเราและเพื่อนๆ จะไม่ค่อยได้ใส่ชุดนักศึกษาหรอกค่ะ เราจะใส่ชุดช็อปกันค่ะ เราเรียนสาขาเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ จะเรียนไปทางช่างซ่อมมากกว่าค่ะ เวลาปฏิบัติงานจริงจะทะมัดทะแมงมากขึ้น ระหว่างที่รออาจารย์เข้าห้องสอน พวกเราจะพากันถ่ายรูปเล่นเป็นประจำค่ะ สนุกดี

ภาพนี้เป็นภาพที่เราและเพื่อนๆ รอเวลาขึ้นอาคารเรียน นี่เป็นเพื่อนๆส่วนนึงเท่านั้นนะคะ จะมีเพื่อนที่เดินทางมายังไม่ถึงวิทยาลัยอีกค่ะ เวลาเรียนห้องเราจะตรงเวลามากค่ะ ช่วยกันทุกอย่าง เวลาเรียนก็เรียนเต็มที่ เวลาเที่ยวก็เที่ยวเต็มที่เหมือนกันค่ะ แบบว่า ต้องมีรีแล็กซ์กันบ้างไรงี้

ถึงแม้ว่าพวกเราจะเรียนบ้างเที่ยวบ้าง แต่สายบุญเราก็มีน๊าาาา ถวายเทียนพรรษาและผ้าอาบน้ำฝน ณ วัดทุ่งโพธิ์ค่ะ

ตั้งจิตตั้งใจที่สุดเลยค่ะ

ในบางวัน พวกเราก็จะพากันนั่งเล่นที่สนามหญ้า ใต้ร่มไม้ รอเพื่อนๆมาครบทุกคน แล้วจึงขึ้นห้องเรียนค่ะ

คิดถึงเพื่อนทุกคน บางครั้งเวลาเหงาๆ เราจะมาเปิดดูรูปพวกนี้ทุกครั้งค่ะ มันก็ทำให้เราหายเหงาได้ เหมือนเราได้ย้อนไปอยู่ในช่วงเวลานั้นอีกครั้ง แค่นึกถึงก็มีความสุขแล้วค่ะ

เราขอขอบคุณเพื่อนๆ ชาม strrmit ทุกคนเลยนะคะ ที่คอยให้กำลังใจกันเสมอมาค่ะ รักทุกคนน๊าาาาา