คุณยายของฉันขยันที่สุด

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว steemit และ busy

เมื่อวานเนสซี่เดินทางกลับมาบ้านแม่และยายที่จังหวัดศรีสะเกษ พอลงจากรถทักทายแม่แล้วก็ถามหายายว่ายายกลับมาจากบ้านน้าที่ร้อยเอ็ดหรือยัง แม่บอกว่ายายไปขายของตลาดนัดหน้าบ้าน

เอาอีกแล้วยายทอง ไม่รู้จักหยุดจักหย่อน (-_- ")

ตั้งแต่จำความได้ก็เห็นยายไปหาของป่าตลอดจนของในบ้าน มาขาย หรือทำของขายเองอยู่ตลอดเวลา และตั้งแต่ยังจำความไม่ได้แม่เคยบอกว่าตอนเราเล็กๆ ยายก็พาไปขายของด้วย สงสัยการค้าขายมันจะถูกซึมซับมาตั้งแต่คอนนั้นล่ะค่ะ แกจะชอบไปนู่นไปนี่ทำนุ่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา ลูกๆ หลานๆ มีแซวกันเล่นๆ ว่า

ถ้าวันไหนแกอยู่เฉยๆ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรแกจะเป็นไข้ บ่นครั่นเนื้อครั่นตัวขึ้นมาทันที

เมื่อวันก่อน ยายทองไปเยี่ยมลูกชาย ลูกสะใภ้และหลานสาวที่จังหวัดร้อยเอ็ดมา ด้วยความที่น้าชายแกอยากให้ยายได้พักจากงานการที่ทำที่นี่จึงจะมารับยายไปอยู่ด้วยบ่อยๆ แต่พอยายไปอยู่นู่นแกก็ยังหาอะไรทำไปเรื่อย ไปพาคนเฒ่าคนแก่ที่นู่นเขาทำนู่นทำนี่เช่นเคย และพอแกหาสินค้าได้แกก็จะขอกลับบ้านทันที

วันนี้ก็อีกเช่นเคย เมื่อเช้าโดนปลุกแต่เช้าแม่บอกว่าจะพายายไปช่วยงานบ้านญาติ ให้ลงไปรอรับลูกค้ายายเขาจะมาเอากระติ๊บข้าวเหนียวที่ยายรับมาจากร้อยเอ็ด แต่พอลงมาก็ไม่เห็นกระติ๊บข้าวแล้ว พอช่วงบ่ายกลับมากัน ถามหากระติ๊บข้าวแม่บอกว่าเอาไปส่งให้เขาแล้ว สักพักเห็นยายนั่งขมักเขม้นทำอะไรสักอย่างจึงเดินเข้าไปดู

ยายทองห่อข้าวต้มมัดจ้า เหลือบไปเห็นกล้วยเปลือกดำๆ นึกได้ว่าเห็นวางอยู่ในครัวคิดว่าพ่อจะต้องทิ้งลงถังหมัก EM ของพ่อแน่ๆ แต่ยายทองก็ชิงเอามาห่อข้าวต้มมัดเสียก่อน จึงถามยายไปว่า

"ที่ทำข้าวต้มนี่ทำไว้ให้พวกเขา(ลูกๆ หลานๆ) มากินกัน หรือทำเพราะเสียดายกล้วยกันนะยาย?"

ยายบอก

"ก็เสียดายกล้วยน่ะซิ ข้างในยังดีๆ เนื้อยังแน่นอยู่เลยแต่เปลือกมันดำแล้ว แบบนี้กำลังหวานเลย"

ยายแกเป็นคนเสียดายของก็จริง แต่ใจจริงก็คงอยากจะทำไว้ให้ลูกๆ หลานๆ นั่นแหละ ถามถึงตลอดว่าพวกเขาจะออกมากันวันไหน เพราะลูกๆ หลานๆ บางคนบ้านอยู่ในตัวเมืองกันแต่บ้านแม่กับยายอยู่ต่างอำเภอ ทำไปพูดไปว่าถ้าทำข้าวต้มมัดเสร็จแล้วจะไปเก็บมะม่วงมาไว้ให้เขา แต่พอทำเสร็จบ่นเมื่อยไม่ไปละขอนอนพักก่อนพรุ่งนี้ค่อยไป คือแกจะเป็นคนที่มีแพลนล่วงหน้าตลอดเวลา ได้เห็นแกทำในสิ่งที่แกรักลูกๆ หลานๆ ก็มีความสุขแกจะได้ไม่เหงา แต่ก็กลัวแกจะเหนื่อยเกินไปด้วยวัยขนาดแกควรจะพักได้แล้ว ไม่ใช่ยังมัวมาทำงานงกๆ อยู่แบบนี้ แต่ก็ไม่มีใครสามารถห้ามแกได้ งั้นก็เอาที่ยายสบายใจก็แล้วกัน

---

ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมและทุกๆ กำลังใจนะคะ
Thank you all for visit and support