คุยกับท้องฟ้า#2 <Talking with the Sky#2>

สวัสดีวันวาเลนไทน์ค่า คนส่วนใหญ่จะมีความสุขกัน แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทำให้ช่วงนี้ฉันจำเป็นต้องอยู่คนเดียว แต่ฉันเรียนรู้แล้วว่า การเห็นคนอื่นมีความสุขแล้วตัวเรามีความสุขไปกับเขาด้วย เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่า อย่างที่เคยบอกว่า เริ่มต้นด้วยความรู้สึกดีๆ อารมณ์ก็จะดีไปทั้งวัน

วันนี้ฉันจะมาเล่าเรื่อง “เพื่อนท้องฟ้า” ของฉันต่อค่ะ คราวที่แล้ว ฉันมักจะถูกท้องฟ้าแกล้งส่งคำถามมาให้ทายเสมอ สำหรับคนที่ยังไม่ทราบเรื่องของฉันและท้องฟ้า หากอยากทราบที่มาที่ไป ลองเข้าไปอ่านได้นะคะ คุยกับท้องฟ้า#1

คราวนี้ขอเอาคืนละกัน ฉันจะแกล้งท้องฟ้าบ้าง

ในวันที่เขานิ่งๆ ดูเครียดๆ ฉันก็จะส่งข้อความไปให้เขา จริงๆ ช่วงนั้นเป็นช่วงปลายเดือนเมษายน เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งไม่ใช่ช่วงวันวาเลนไทน์ แต่ฉันแค่อยากจะบอกว่า ฉันรู้สึกดีกับเขา ฉันจึงส่งข้อความนี้ไป โดยไม่ได้คิดว่า เขาจะต้องตอบฉันเช่นเดียวกัน หลังจากท้องฟ้าเห็นข้อความของฉัน เขาอมยิ้ม และไม่ได้ตอบอะไร

ฉันยังคงแกล้งเขาต่อ เพื่อให้เขาคลาดเครียด เขาเริ่มอารมณ์ดีขึ้น ฉันดีใจที่ได้ทำให้เขาหายเครียดได้

จากนั้น ฉันมาย้อนดู ข้อความที่เขาเคยให้ฉัน เมื่อก่อนหน้านั้น ประมาณ 1 อาทิตย์ ภาพที่เห็นทำให้ฉันตกใจ ท้องฟ้าเคยส่งข้อความเดียวกันนั้นมาให้ฉันก่อนแล้ว และฉันรับไว้โดยไม่ได้คิดอะไรกับข้อความนั้น ฉันรู้สึกว่า ตัวเองช่างแย่จริงๆ ที่ไม่ใส่ใจความรู้สึกของเพื่อนเลย แต่สำหรับท้องฟ้า เขากลับไม่ได้ว่าอะไรฉัน เพราะเขามีความสุขตั้งแต่ตอนที่ให้ฉันแล้ว และไม่ได้หวังว่าฉันจะให้เขากลับหรือไม่ คุณเห็นข้อความ “หัวใจสีขาว” ของท้องฟ้าหรือเปล่าคะ ถ้าอ่านถึงตรงนี้แล้วคุณยิ้ม หวังว่าคุณคงได้รับความรู้สึกดีๆ เช่นกัน

ขอบคุณสำหรับการอ่าน และเป็นกำลังใจให้นะคะ :)