- ชั่วชีวิตหนึ่งของเราจงอย่าให้อะไรมาเป็นนายเรามากเกินไปนัก ต้องให้ทุกอย่างมาเป็นทาสเรา
- ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลางวันกับกลางคืน ทั้งกลางวันและกลางคืนนั้นเหมือนกัน เป็นสิ่งเดียวกัน
- ถ้าเราเห็นคุณค่าของประสบการณ์ เราจะยินดีทำงานทุกชนิดโดยไม่เกี่ยงงอน เพราะที่สำคัญนั้นก็คือ ประสบการณ์นั้นไม่ใช่ตัวงานหรือผลของงานโดยตรง งานอะไรก็ตามไม่มีคำว่าต่ำสูง เพราะเป็นงานเท่าๆกัน แต่ละคนก็ยิ่งใหญ่ในหน้าที่ของตน และผลงานของงานนั้นเป็นเพียงแค่ผลพลอยได้เท่านั้น
- ชีวิตคนมีอยู่เพียงขณะเดียว อดีตก็ละไปแล้ว อนาคตก็ยังไม่มา ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด ไม่ถอย ไม่สู้ ไม่อยู่ ไม่หนี
- การเป็นผู้ปฏิบัติดีต่างจากผู้ยึดมั่นในความดี ต้องแยกให้ออก มิฉะนั้นจะเป็นทุกข์โดยไม่จำเป็น
- เรามักจะคิดกันว่าการสะสมความรู้จากแหล่งต่างๆจะทำให้เรามีความรู้มากขึ้น ที่จริงแล้ววิธีนี้จะทำให้เราจบลงด้วยการที่เราไม่รู้อะไรเลย
- เมื่อเราเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา หรือปัญหาเป็นส่วนหนึ่งของเรา มันก็จะไม่มีปัญหาเพราะตัวเราเป็นปัญหาเสียเอง ปัญหาคือตัวเราเอง ถ้าเป็นเช่นนี้ก็หมดปัญหา
- เมื่อเราทำอะไรสักอย่างด้วยจิตที่เรียบง่ายและผ่องใส เราย่อมไม่มีข้อสงสัย งานต่างๆหรือกิจกรรมที่เรากระทำนั้น จึงหนักแน่นและตรงไปตรงมา แต่เมื่อใดก็ตามที่เราทำสิ่งใดด้วยจิตที่ซับซ้อน ซึ่งสัมพันธ์กับสิ่งอื่น ผู้อื่น หรือสังคม กิจกรรมของเราย่อมกลายเป็นสิ่งที่ซับซ้อนมากขึ้น
- เมื่อเราแสดงธรรมชาติที่แท้ออกมานั้น เราคือมนุษย์ที่แท้ เมื่อเราไม่เผยธรรมชาติที่แท้ออกมานั้น เราจะไม่รู้ว่าเราคือใคร
- สิ่งที่เรียกว่าตัวเรานั้น เป็นเพียงบานประตูที่เคลื่อนไหวไปมายามเมื่อเราหายใจเข้าออกเท่านั้น
- ตราบใดที่เรายังมีระเบียบวินัยอยู่ เราย่อมมีโอกาสเข้าสู่อิสรภาพได้ทุกเวลา ความพยายามที่จะเข้าถึงอิสรภาพโดยไม่ยอมรับรู้ถึงกฎเกณฑ์ใดๆเลยนั้น ย่อมไม่มีความหมาย
- ถ้าเราต้องการสร้างตัวสร้างชีวิต ไม่ว่าในทางโลกหรือทางธรรม สิ่งแรกที่ต้องเน้นคือสัจจะ และความสัตย์ซื่อจริงใจซึ่งจำเป็นต้องมี
- การต่อสู้ในเกมนั้นมีได้ ไม่ว่าในเชิงการค้า ธุรกิจ หรือการเมือง แต่โดยเนื้อแท้แล้วต้องถือสัจจะ มีความสัตย์ซื่อและจริงใจต่อกัน ไม่เช่นนั้นจะเจริญในทางธรรมไม่ได้ และในทางโลกก็ไม่เจริญด้วย
- ชีวิตที่ประสบความสำเร็จกับชีวิตที่ร่ำรวยนั้นเป็นคนละเรื่องกัน
- เมื่อเราให้สิ่งใดไป เราจะรู้สึกดี เพราะตอนนั้น เราจะรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งที่เราให้ไป นั่นแหละที่ว่า ทำไมการคิดจะให้ ทำให้รู้สึกดีกว่าการคิดจะได้รับ
- การที่คนเราจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆให้ถ่องแท้ได้นั้น จะต้องละทิฐิเดิมๆและความคิดอันมีอยู่ในจิตใจเสียก่อน มิฉะนั้นจิตจะไม่ว่างพอที่จะรับของใหม่ได้ อีกทั้งยังจะทำให้เกิดการลังเลสงสัยอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
- คนที่อดทนต่อสิ่งไร้สาระในชีวิตได้และควบคุมตัวเองได้ วันหนึ่งจะสามารถควบคุมสิ่งที่ยิ่งใหญ่และสลักสำคัญได้
- เราทุกคนต้องเรียนรู้ที่จะให้การศึกษาแก่ตัวเอง เพื่อที่จะได้ปลุกตัวเองให้ตื่นขึ้น เราจะต้องกลับมาพิจารณาระบบความคิดและการเข้าไปสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆเสียใหม่
- ความหิวกระหายที่กัดกร่อนชีวิตลงไปทีละน้อยๆนั้น คือบทเรียนว่าด้วยเรื่องของชีวิต
- โลกนี้น่าอยู่ก็เพราะมีคนดีมากกว่าคนเลว มีความเมตตามากกว่าความโหดร้าย มีความรักมากกว่าความเกลียดชัง แต่ใครจะเป็นผู้ชั่งตวงวัดสิ่งเหล่านี้ได้เล่า
- คนโง่นั้นอาจเรียนรู้สิ่งต่างๆได้หมด ยกเว้นเพียงสิ่งเดียวคือ ตัวของเขาเอง
- ปัญญานั้นเป็นทั้งเครื่องมือ เครื่องป้องกัน เครื่องดับทุกข์ของทุกกรณีในโลก แต่ที่ยอดเยี่ยมและสำคัญยิ่งไปกว่านั้น ก็คือปัญญาสำหรับการใช้ปัญญา