Hedgehog เม่นแคระ

เห็นพี่ @sunisa โพสเกี่ยวกับเม่นแคระ ทำให้คิดถึงเม่นแคร่ที่เคยเลี้ยงอยู่พักหนึ่ง โบว์หลงรักเจ้าหนามน้อยเข้าอย่างจังทำให้อยากเลี้ยงเลยได้เจ้าตัวเล็กนี้มาเพศเมีย ตั้งชื่อให้ว่าทามะ

เขาค่อนข้างจะห่วงตัวไม่ให้จับอยู่เป็นอาทิตย์ กว่าจะสนิทกันได้ต้องขยันเอามากๆค่ะ ต้องค่อยๆเข้าหาเพราะเขาขี้กลัว พอจะจับทีเขาจะพ่นลมออกจากจมูกให้รู้ว่าอย่าเข้ามา พอยิ่งเอามือเข้าใกล้จะหมุดหน้าหนีเลย ต้องเอาอาหารมาล่อ วางที่มือให้เขาได้กลิ่นแล้วถึงจะยอมเดินมาใกล้ๆ

ไม่นานเราก็เริ่มสนิทกันเขาชอบกินอาหารจากมือเรา ต้องปอนจะชอบมากจะกินเยอะเป็นพิเศษ เอาเป็นว่าน่ารักเข้าไปอีก ช่วงนั้นทำงานฟรีแลนซ์ ทำงานไม่เป็นเวลาแต่ก็ดูแลอย่างดี เวลาเรากลับมาที่ห้องจะได้ยินเสียงเขาวิ่งบนล้อวิ่งที่ซื้อให้ แล้วจะหยุดวิ่งทันทีที่เราเข้าไปใกล้ เขามาชะง้อคอดูว่าเรามาแล้ว มาเล่นกันเถอะ....

ความสุขบางครั้งก็อยู่กับเราไม่นานค่ะ หลังๆโบว์ถูกจ้างต้องเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อยขึ้น ไปทีเป็นอาทิตย์ ต้องเอาเขาไปด้วยเพราะอยู่คนเดียว และไม่สามารถฝากเพื่อนได้ ประกอบกับเขาค่อนข้างขี้กลัว พอพาขึ้นรถไปด้วยน้องมักมีอาการไม่ชอบขึ้นรถ ท้องเสีย กินน้อย ไม่ร่าเริง จะซุกตัวอยู่ในแก้วที่วางไว้ให้เพราะกลัวข้างนอกไม่เหมือนกับในห้อง เขาดูเครียดและไม่ชอบเอามาก หลายคนบอกว่าเดี๋ยวน้องก็ชิน แต่ทุกครั้งที่เห็นคือไม่ชินและกลัวมากขึ้น บางครั้งกัดเราเพราะไม่ชอบที่พานั่งรถและเขาเครียด

ทนไม่ไหวค่ะ งานก็เร่ง สงสารน้องมากด้วย จึงตัดสินใจหาคนเลี้ยงเขาแทนเรา โดยประกาศว่าจะให้ฟรี แต่มีเงื่อนไขว่าต้องเลี้ยงจริงไม่เอาไปขายต่อ และยังไม่ให้ท้องจนกว่าจะโตกว่านี้ หลังจากนั้นมีคนติดต่อมาเยอะมาก บางคนก็มีเป็นคอนโดสำหรับเม่นแคระเลย จนไปเจอกับคนหนึ่งป็นผู้หญิงเลี้ยงตัวผู้ไว้แล้วอยากได้ตัวเมียมาเป็นเพื่อนกัน โบว์ดูท่าเขาน่าจะไว้ใจได้และดูรักเจ้าหนามน้อยไม่แพ้กัน เลยยกให้เขาไป

แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆ เขารักเจ้าทามะเข้าเต็มๆเลยค่ะ เขาจัดที่ให้เม่นเราอยู่แบบไม่เครียดดูแลดีมากแล้วก็อัพเดตเอารูปมาให้ดูเรื่อยๆช่วยให้หายคิดถึงไปบ้าง ก็มีบางครั้งที่ทามะของโบว์เอาแต่ใจและกัดผู้ดูแลคนใหม่จนมีรอยเขี้ยวแบบนี้เพราะไม่พอใจที่ถูกอาบน้ำ บอกเลยว่าเจ้าตัวนี้กัดแล้วเคี้ยวด้วยหากรีบดึงมือออกไม่ทนอาจเลือดอาบก็เป็นได้ ซึ่งคนที่รับเขาไปดูแลทนได้ค่ะ เหมือนจะเคี้ยวแปบนึ่งแล้วถึงปล่อย

ไม่นานเมื่อทามะโตพอแล้วก็มีลูกมาให้ชมกัน1คอก มีมาเพิ่มอีก3ตัวน่ารักกันเป็นขบวนเลยค่ะ คนที่รับไปเลี้ยงบอกว่าทามะเลี้ยงลูกเก่งมาก ว่าแล้วก็อัพรูปมาให้ดูอีก

ท่านอนของคุณแม่ลูก3 ทามะไปอยู่กับทางนู้นน่าจะประมาน2ปีแล้ว และเม่นน้อยก็ดูมีความสุขดี โบว์เองก็เลิกทำงานฟรีแลนซ์ ชีวิตเราเอาแน่เอานอนไม่ได้ โบว์ได้บทเรียนข้อใหญ่มาว่า ถ้าแค่เห็นเขาน่ารักอยากเลี้ยงแต่ถ้าไม่พร้อมจริงๆอย่าเอาเขามาเลยค่ะ สงสารเขามากตอนช่วงนั้น ทุกวันนี้โบว์ยังไม่กล้าที่จะเลี้ยงสัตว์อีก กลัวเขาจะลำบาก บางครั้งการชีวิตของเราก็ทำให้เขาลำบาก โบว์จึงไม่รับเลี้ยงสัตว์อีกจนกว่าจะพร้อมกว่านี้

แต่ไม่ว่ายังไง โบว์ก็ชอบเม่นแคระมากค่ะ ชอบนิสัยเขาด้วย

สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและอัพโหวตให้โบว์นะคะ

ขอให้ทุกคนมีความสุขและพอกับเพื่อนตัวน้อยคู่ใจค่ะ