Base on true story เรื่องสั้นบำบัด ตอนที่ 3 : หวานเย็น & วาเลนไทม์
09.30 น. วันนี้เป็นเวลาเริ่มทำงานของฉันซึ่งช้ากว่าปกติครึ่งชั่วโมง มีลูกค้ามาคนหนึ่งยืนรออยู่แล้วที่หน้าประตู เขาเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่ดูดี อายุประมาณสี่สิบต้นๆ ส่วนสูงไม่น่าจะต่ำกว่า 185 ซม. ทันทีที่ฉันเปิดประตูเขาก็รีบพุ่งตัวเข้ามานั่งที่เก้าอี้หน้่าโต๊ะทำงานของฉันทันที
“ขอโทษด้วยครับ ผมมาเช้าไปหน่อย คือผมต้องการตั๋วรถไฟไปตรังวันนี้ครับ”
“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ ขอฉันโทรเช็คกับตัวแทนก่อน”
สมองฉันมึนงงสับสนเล็กน้อย เพราะยังจดจำตารางเวลารถไฟได้ไม่หมด ฉันจึงต้องโทรศัพท์เช็คตารางกับตัวแทนก่อนทุกครั้งเพื่อความมั่นใจ...
“รถไฟไปตรังมีแค่สองขบวนค่ะ คือ ตีสี่ครึ่งกับหกโมงครึ่ง และตอนนี้เกือบสิบโมงแล้ว ฉันคิดว่าถ้าคุณต้องการจะเดินทางวันนี้มีแค่ทางรถยนต์เท่านั้นค่ะที่จะไปได้”
สีหน้าเขาผิดหวังเล็กน้อย...นิ่งคิดไปสักพักเขาก็ถามฉันต่อ...
“แล้วรถยนต์นี่มันรถแบบไหนกันครับ รถบัสคันใหญ่หรือเปล่า หรือว่าเป็นรถตู้ ผมไม่อยากนั่งรถตู้เลย คราวที่แล้วผมนั่งรถตู้ไปแทบแย่เพราะขาผมยาว มันทรมานมากเลยนะคุณรู้ไหม..ปวดไปหลายวัน..”
“ฉันเข้าใจค่ะ…แต่ว่าตอนนี้คุณไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ…แล้ว ถ้าคุณต้องการจะเดินทางให้ถึงภายในวันนี้…คุณต้องไปค่ะ…”
“ใช่ครับ ผมต้องถึงตรังภายในวันนี้….” เขานั่งนิ่งไปพักหนึ่ง ดูเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบากมากสำหรับเขาในการเดินทางด้วยรถตู้ เขาถอนหายใจเบาๆ สองสามครั้ง...
“...โอเคครับ...ถ้างั้นผมไปรถตู้ก็ได้...”
“…ได้ค่ะ สักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันจองให้....”
ฉันกดโทรศัพท์ไปที่บริษัทตัวแทนเพื่อจะทำการจองตั๋วให้เขา แต่ว่าคราวนี้เป็นฉันบ้างที่ต้องถอนหายใจ...
“….คุณคะ ฉันเสียใจด้วยค่ะ ถ้าคุณจะไปโดยรถตู้และถึงตรังภายในวันนี้ คุณต้องออกจากที่นี่โดยเรือรอบเช้าตอนเจ็ดโมง ซึ่งตอนนี้สิบโมงกว่าแล้ว ฉะนั้นคุณไปไม่ทันรถตู้รอบเช้าวันนี้แล้วค่ะ…”
“....Oh my god..!!!..แล้วมีรถแค่รอบเดียวต่อวันหรือครับ..???...”
“ใช่ค่ะ ถ้าคุณจะไปโดยตั๋วร่วม เรือและรถตู้ มีแค่รอบเดียวต่อวันค่ะ”
คราวนี้เขานิ่งเงียบไปนานกว่าเดิม...ก่อนจะพูดกับฉันต่อว่า…
“…คุณช่วยผมคิดหน่อยสิครับ ว่าผมควรทำยังไงดี ผมจำเป็นต้องไปให้ถึงตรังภายในวันนี้จริงๆ...”
“….อืม...ได้ค่ะ ขอเวลาฉันคิดแป๊บนึง...”
ฉันพยายามรวบรวมข้อมูลที่มีในสมองเกี่ยวกับตารางระบบขนส่งต่างๆในภูมิภาคนี้ เพื่อแก้ปัญหาให้เขา ด้วยประสบการณ์อันน้อยนิดที่ได้เรียนรู้ตลอดระยะเวลาเพียง 2 เดือน ซึ่งมันไม่ใช้เรื่องง่ายนักสำหรับฉัน ทันใดนั้นคำๆหนึ่ง ก็ผุดขึ้นมาในสมอง “รถหวานเย็น” ฉันคิดออกแล้ว...
“....เอาล่ะค่ะ มันมีอยู่ทางหนึ่ง ฉันจะจองตั๋วร่วมให้คุณจากที่นี่เข้าไปในตัวเมืองสุราษฎ์ฯ ออกเดินทางเรือรอบเที่ยงวันนี้ เมื่อถึงตัวเมืองแล้วคุณก็ไปหารถต่อไปตรังเองที่นั่น แต่รถ Big Bus คงไม่มีหรอกนะคะ แต่อาจจะเป็น Local Bus (หวานเย็น) หรือไม่ก็รถตู้เล็ก ช้าหน่อย แต่ฉันคิดว่าคุณน่าจะถึงตรังได้ภายในเย็นนี้แน่นอน…”
หน้าตาเขาเบิกบานขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...
“…ตกลงครับ...งั้นจองให้ผมเลย...” ฉันโทรศัพท์เพื่อจองเรือให้เขาทันที
“…เรียบร้อยค่ะ คุณออกเดินทางได้เลยวันนี้ตอนเที่ยงตรง โชคดีที่วันนี้เรือรอบเที่ยงยังพอมีที่ว่างเหลืออยู่…” เขายิ้มให้ฉันอย่างมีความสุข ดวงตาเป็นประกาย และกล่าวขอบคุณเป็นการใหญ่
“…เฮ้อ แต่สงสัยผมจะต้องทนปวดขาไปอีกหลายวัน…แต่ทำไงได้ ผมไม่มีทางเลือกแล้ว...นี่คุณรู้ไหมว่าพรุ่งนี้เป็นวันอะไร..?” ฉันยิ้มก่อนจะพูดอย่างติดตลกว่า…
“…ค่ะ วันที่ 14 กุมภา....ฉันเลยเข้าใจไงล่ะคะ ว่าทำไมคุณถึงต้องรีบกลับไปให้ทันภายในวันนี้…” เขาหัวเราะชอบใจใหญ่ ก่อนที่จะพูดต่อไปว่า …
“…คุณนี่สุดยอดจริงๆ... ไม่งั้นนะ ผมมีเรื่องแน่... แต่ว่าดูคุณไม่เห็นตื่นเต้นอะไรเลย...”
“…ก็มันไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษสำหรับฉันนี่คะ นอกจากว่าวันที่ 14 กุมภาปีนี้พระจันทร์จะเต็มดวง เพราะว่าตรงกับวันพระใหญ่หรือวันมาฆบูชาของชาวพุทธเรา... แต่ว่าวันนี้ฉันรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษแต่เช้าเลยนะคะ ที่หาสามารถเรือให้คุณกลับตรังได้ทันเวลา…ขอให้มีความสุขค่ะ..”
“...คุณเองก็ทำให้ผมมีความสุขมากๆเหมือนกัน...ขอบคุณนะครับ...” เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะกล่าวลาและเดินจากไป
เขาออกไปนานแล้ว แต่ฉันยังนั่งยิ้มอยู่คนเดียว …พลังแห่งรักบันดาลได้ทุกสิ่ง… ประโยคนี้ อาจจะฟังดูเชยๆ เลี่ยนๆ แต่ฉันยืนยันได้ว่ามันมีอยู่จริง อย่างน้อยที่สุดวันนี้มันทำให้ชายคนหนึ่งยอมทรมานร่างกาย ทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบเพื่อให้คนที่เขารักได้มีความสุข หัวใจรู้สึกอิ่มเอิบมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ดีใจที่ได้เป็นส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่งที่สนับสนุนและเติมเต็มความรักให้กับคนสองคน...
“…เรื่องสั้นเนี้… เราเขียนให้พ่อหนุ่มผู้อดทนคนนั้น… ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557…หรือวันเดีบวกันนี้เมื่อ 4 ปีที่แล้ว … หนึ่งวันล่วงหน้าก่อนวันวาเลนไทม์…นึกถึงเมื่อไหร่ก็รู้สึกอิ่มใจขึ้นมาทุกทีเลยค่ะ… ความรักนี่สร้างได้ทุกสิ่งจริงๆ… ว่าไหมล่ะคะ…? “
ขอให้มีความสุขต้อนรับวันวาเลนไทม์ด้วยกันทุกคนนะคะ…:-)
@bbkastro
Photo saved from : http://mobile.brothersoft.com/3321.html