Eigenaardigheden

Eigenaardigheid
Mijn moeder had een andere eigenaardigheid. Eén van vele. Ze bezat een kelnerbeurs. Zo'n brede zwarte met een flap en een sluiting.
De reden hiervoor was dat ze alleen maar briefjes van vijf gulden had.
De reden hiervoor was dat ze dan nooit voor veel geld het schip kon ingaan, meende ze, immers de schade bij een verloren vijfje is kleiner dan bij een briefje van honderd.
Het gevolg was dat ze de kans had om bij het afrekenen van je ene-tweje-drieje-viere etc. te doen terwijl de dames achter haar zich zaten op te vreten, maar niks durfden te zeggen, want ze zagen wel dat er met mijn moeder niet te spotten viel.
Bovendien had ze hierbij geen enkele vorm van schaamte, integendeel, ze had omgekeerde schaamte, ze kwam in haar element, ze werd steeds triomfantelijker, en bij 23, drie-en-twin-tig ging haar stem omhoog en qua volume op maximaal, net alsof ze verwachtte dat de rij met vrouwen haar spontaan wilde feliciteren.

Eigenaardigheid 2
Ze heeft ook eens een dame die haar erop wees dat ze een nummertje moest trekken, toen ze meende aan de beurt te zijn, omdat ze geen acht had geslagen op het nummersysteem, uitgemaakt voor 'nummertrut'.

Eigenaardigheid 3
Ik moest met haar mee naar het Brabants Schoenenhuis op de Binnenweg in Heemstede. Ze wilde me juchtlederen gezondheidsschoenen aansmeren. Er was een eikel op school die op zulke schoenen liep: Inca Hoefsmit. Ik wilde op geen enkele manier met Inca in verband worden gebracht. Hij was alles wat ik verafschuwde: fanatiek, links, een allesweter en een do-gooder met een NOVIB-kalender. Een akelige zelftevreden jongen.
Ja, ik kende het verschijnsel Gutmensch al toen ik 8 was.