200 dni na Steemit. Uff!

  Dziś, 30 sierpnia 2018 roku mija moja 2setka. Tak się jakoś złożyło, że zawsze chciałem coś uwypuklić od siebie na różne tematy głównie związane z filmami i muzyką. Szukałem jakiegoś fajnego miejsca, gdzie można liczyć na przychylność publiczności i zdrową krytykę. Tak się złożyło, że miejsce to odkryłem przypadkowo, ale szybko się okazało, że zostałem tutaj na dłużej.  

 200 dni to jednak tylko czas. Można było na nim nic nie robić. A mnie akurat filozofia steemit podeszła na tyle mocno, że tutaj napisałem do tej pory różnego rodzaju postów ponad 1200. Dużo, nie dużo trudno mi się odnieść, bo musiałbym porównywać z innymi, a tego w tej dziedzinie nie bardzo  bym chciał.   

 Generalnie początkowo szło mi tak sobie. Nie znałem się na tagowaniu, dopiero kilku z was (@kusior, @andzi76 – dzięki wielkie) opowiedzieli mi, jak to mniej więcej działa. Z czasem zacząłem brać udział w różnych konkursach - #tematygodnia czy też te realizowane przez tagi #pl-religia (@assayer – super pozytyw tutaj) czy też #pl-filmy dawały nie lada wyzwanie.   

 Co jednak mnie się bardzo spodobało to sposoby konsolidacji środowiska – różnego rodzaju inicjatywy typu wise (@noisy2), PerpetumMobile (@mmmmkkk311) czy też sp-group (@michalx2008x) to nie tylko większe dochody dla szaraczków, ale także bliższe kontakty między użytkownikami, które przechodzą także do realu.   

 Raz było mi tu źle, gdy użytkownik „skądś” zarzucił mi plagiat. Mimo, że od razu opisałem całą sprawę co i jak, to musiałem użyć dziwnych narzędzi, by wszystko odkręcić. A sprawę można było załatwić w 20 min. Ale wszystko skończyło się ok i przybiliśmy piątki.   

 Konsekwencją bycia na blogu Steemit jest przede wszystkim to, że zrezygnowałem z konkurencji. I to bez żalu. Wydaje mi się, że ludzie opiniotwórczy powinni tutaj przybywać. Mimo, że często słychać o licznych wadach projektu, który tutaj piszecie to mam nieodparte wrażenie, że inne serwisy społecznościowe mają problemy znacznie większe.   

 Pozdrawiam wszystkich!