Przemoc emocjonalna dla czego tak mało osób zdaje sobie z jej istnienia sprawę?
Dziś zajmę się tematem niezmiernie trudnym gdyż po części dotyczy on każdego z nas. Mało osób zdaje sobie sprawę z istnienia czegoś takiego jak przemoc emocjonalna. Nie jest to nasza wina po prostu wszyscy jej w większym lub mniejszym stopniu doświadczamy więc można rzec, iż jest ona „normalna”.
Źródło obrazka: https://pixabay.com/pl/wstyd-emocja-uczucie-klimatyzacja-652499/
Co to jest przemoc emocjonalna?
Przemoc emocjonalna zabiera nam godność, poczucie własnej wartości i mocy sprawczej. Jest niczym pranie mózgu, które przebiega w niezwykle subtelny ciężki do rozpoznania na pierwszy, a nawet na drugi rzut oka sprawą. Często jest tak, że orientujemy się, że coś jest nie tak w momencie gdy czujemy się jak „gówno”. Przepraszam za tak ostre słownictwo jednak inaczej nie można tego nazwać. Pozostawia ona blizny, które często są niemożliwe do uśnięcia i towarzyszą nam do grobowej deski. Zjawienie tematu przemocy emocjonalnej zostało zawarte już w moim poście z przed kilku tygodni Depresja u dzieci Dziś jednak chce rozwinąć tą kwestię. Zacznijmy od dzieci.
Dlaczego rodzice stosują przemoc emocjonalną?
Często jest tak, że nawet nie zdają sobie z tego sprawy. Bycie rodzicem to ciężki kawałek chleba, który nie tylko wiąże się z utrzymaniem rodziny ale i również wychowywaniem dziecka, które jest kontynuacją naszych genów. Po powrocie z pracy jesteśmy nierzadko zmęczeni, wściekli oraz pełni innych negatywnych emocji. Czujemy się bezsilni gdy konfrontujemy się z naszymi dziećmi, które są wulkanem energii oraz ciekawości świata, gdzie nas interesuje jedynie spokój i cisza po pracy. Ignorujemy nasze pociechy przez co ich potrzeby schodzą na dalszy plan, a nasze dzieci zaczynają dochodzić do wzniosu, że to ich wina. Rodzice by tylko na chwile odetchnąć stosują szantaże emocjonalne bądź po prostu ordynarnie wyzywają swoje dzieci. Dorośli sami przez długie lata byli ofiarami przemocy emocjonalnej będąc dziećmi. Pojawia się zatem chęć odbudowania poczucia własnej wartości przez zaprzeczenie albo utrzymywanie wizerunku rodziców jako wymagających.
Dzieci reagują trojako na przemoc emocjonalną ze strony rodzica:
- Jeśli doświadczają złości, to rodzi się w nich potrzeba przeciwstawienia sie rodzicowi, wtedy nieakceptowane przez rodzica zachowania nasilają się.
- Jeśli złość nie znajduje ujścia (bo np. rodzic karze dziecko za złoszczenie się) sposobem na rozładowanie emocji stają się zachowania agresywne – w stosunku do innych lub samego siebie (autoagresja).
- Jeszcze inne dzieci stają się “grzeczne”… z lęku przed utratą rodzicielskiej miłości, z
poczucia bycia nie w porządku, z chęci uniknięcia upokorzenia.
Pamiętajcie moi kochani czytelnicy, będący lub pragnący się stać rodzicami w przyszłości nazywając dziecko kretynem sprawiacie, że się nim staje. Porównując dziecko do innych dzieci doprowadzacie do tego, że czuje się ono nie wystarczająco dobre, a w innym przypadku niegodne waszej miłości, bo nie jest tak dobre z rysunku jak „Kasia z bloku obok”. Nie zarzucam nikomu złej woli. Uważam, ba mam przeświadczenie graniczące z pewnością, że kochacie lub będziecie kochać swoje dzieci i nie chcielibyście by spadł im choć włos z głowy. Chce was jedynie uwrażliwić na to jakie wasze postępowanie będzie miało konsekwencje w przyszłości. Znajdźcie czas by bawić się ze swoimi dziećmi i rozmawiacie z nimi. Wiem łatwo mówić jak szef nawet poza pracą nie daje wam żyć jednak czy nie możecie odpisywać na mejle gdy dziecko już śpi. Świat się niezawili jak odpiszecie komuś dopiero po 3 godzinach uwierzcie mi.
Źródło obrazka: https://pixabay.com/pl/baby-%C5%82zy-ma%C5%82e-dziecko-sad-p%C5%82aka%C4%87-443393/
Dlaczego dorośli stosują przemoc emocjonalną wobec siebie?
Przemoc emocjonalna stosowna w dorosłym życiu jest kontynuacją tej, którą doznawaliśmy będąc dziećmi. Wielokrotnie jest tak, że nasz partner/partnerka chce mieć nad nami kontrole poprzez stosowanie socjotechnik. Ciężko czuć się wartościowym człowiekiem gdy osoba, którą kochamy nam grozi, wymachuje różnymi przedmiotami przed naszymi oczami oraz nas wyzywa. Przemoc emocjonalna objawia się tez brakiem szacunku do pracy i wysiłku jaki wkładamy w prowadzenie gospodarstwa domowego lub przedmiotów, na które zarobiliśmy. Dodatkowo ofierze czeto zabiera się rzeczy należące do niej lub utrudnia kontakt z przyjaciółmi, rodziną lub poniża w gronie najbliższych. W momencie gdy orientujemy się, że coś jest nie tak i chcemy odejść od naszego partnera/partnerki ten najprawdopodobniej wzbudzi w nas poczucie winy za to jak jesteśmy traktowani , by w konsekwencji wyciągnąć nam treść naszych rozmów wmawiając ofierze, że nie mówi całej prawdy oprawcy. Doprowadzić to może do całkowitego zniszczenia psychicznego i emocjonalnego osoby będącej ofiarą przemocy.
Źródło obrazka: https://pixabay.com/pl/depresja-smutek-cz%C5%82owiek-%C5%BCal-2912424/
Przemoc emocjonalna uderza bezpośrednio w nasza potrzebę bycia kochanym i akceptowanym. Zarówno dorośli jak i dzieci padają jej ofiarą. W obu tych przypadkach występuje chęć udowodnienia swojej miłości. Dzieci się zmieniają by tylko mama i tata byli z nich dumni i się nie kłócili bądź nie mówili mu przykrych rzeczy, a dorośli non stop tłumaczą się przed sobą z rzeczy, których nie zrobili i udowadniają swoja miłość poprzez zmienianie się pod dyktando partnera/partnerki.
Nie chce wam tu udowadniać, że kiedyś to było, a teraz to jakaś makabra. Za PRL’u na przykład rodzice byli zmuszeni tłamsić indywidualizm swoich dzieci z troski o nich. Wówczas były inne czasy i każdy musiał być wypisz wymaluj jak jego sąsiad by nie narazić się władzy. Dziś gdy te dzieci mają swoje pociechy również powielają błędy swoich rodziców tylko trochę z innych pogódek. Wymusza się na dzieciach by były ze wszystkiego dobre by z języka polskiego i matematyki mały 5, by dołączyły do tego wyścigu szczurów, w którym każdy niby jest indywidualistą i jest dobry we wszystkim, a tak na prawdę jak coś jest do wszystkiego to jest do niczego. Jesteśmy ludźmi i dziś również tłamsi się nasz indywidualizm narzucając nam zbyt wiele spraw na głowę.
Źródło:
http://www.psychiatria.pl/artykul/przemoc-emocjonalna-w-zwiazku/12450
http://ohme.pl/psychologia/przemoc-emocjonalna-20-sygnalow-ostrzegawczych-ktorych-nie-mozna-przegapic/
https://dziecisawazne.pl/co-to-jest-przemoc-emocjonalna/
Moje przemyślenia ;)
Artykuł napisany został dla Tematy Tygodnia w kategorii 3: Moje emocje i ich wpływ na życie
#tematygodnia @steemit-polska
(https://steemit.com/tematygodnia/@steemit-polska/tematy-tygodnia-tematygodnia-31-tematy)
All rights reserved by @veroniq 2018
Naprawdę uświadamiający artykuł. Wiele sie z niego nauczyłem. Czasami ze wstydem musze stwierdzic nieświadomie popełniam błędy opisane. Dzieki za ten post. Pozdrawiam.
Emocjami oddziałujemy na innych, a właściwie ich próbami ich wywołania. Bądźmy szczerzy, chęć wywołania emocji tworzy rozwiązania lub niszczy i generuje dobro lub zło. Dobro lub tworzenie nie istnieje bez zła i destrukcji. Taka jest natura, którą znamy bo społeczeństwo ją przez wieki tworzyło. Czy jest inna metoda? Niedługo napisze o tym i chociaż wydaje mi się, że jest to .... . Fajny początek do szerszej dyskusji.