"Matka i serce syna"

"Nie wiem czy nie zechcą mnie pochować na Wawelu. Niech! Niech tylko moje serce wtedy zamknięte schowają w Wilnie gdzie leżą moi żołnierze co w kwietniu 1919 roku mnie jako wodzowi Wilno jako prezent pod nogi rzucili. Na kamieniu czy nagrobku wyryć motto wybrane przez mnie dla życia:

"Gdy mogąc wybrać, wybrał zamiast domu
Gniazdo na skałach orła, niechaj umie
Spać, gdy źrenice czerwone od gromu
I słychać jęk szatanów w sosen szumie
Tak żyłem"

źródło :http://www.rossa.lt/index.php/pomniki/matka-i-serce-syna

Dziś pragnę opowiedzieć Wam o moich przeżyciach z wyjazdu do Wilna. Była to w zasadzie pielgrzymka autokarowa. Część pielgrzymów szła na pieszo by przywitać się z Matką Boską Ostrobramską , myśmy jechali autokarem by wspólnie przy Ostrej Bramie powitać Wszystkich, którzy przynieśli tam swoje intencje.

Nie o pielgrzymce chcę jednak tutaj pisać ( może innym razem), lecz o miejscach, które zwiedziłem.
Powiem szczerze, że Wilno to jest miejsce, do którego naprawdę chce się wracać.

Jestem osobą wierzącą więc i musi być miejsce na takie zdjęcie, a w dalszej części opiszę miejsca, które szczególnie mnie wzruszyły i doprowadziły do przemyśleń.

Jak w tytule " Matka i serce syna"
Przedstawię krótki opis miejsca szczególnego - założony w 1769 roku cmentarz na Rossie
Na tym cmentarzu spoczywa serce Józefa Piłsudskiego, jest też grób jego matki, siostry oraz pierwszej żony.

"Po zadekretowaniu w końcu 1918 r. niepodległości Polski długo jeszcze nie było wiadomo, jakie terytorium będzie obejmowało to państwo. Przez kilka miesięcy, szczególnie na ziemiach wschodnich, trwały starcia zbrojne o wywalczenie najbardziej korzystnej dla Polaków granicy. Do dzisiaj słynne są wyczyny lwowskich Orląt czy samoobrony wileńskiej, w której ginęli młodzi ludzie pragnący, aby Lwów i Wilno należały do odrodzonego państwa polskiego. Po porażce poniesionej przez Polaków w styczniu 1919 r. sukces przyszedł na Wielkanoc tego roku, kiedy udaną odsiecz przyprowadził do miasta Marszałek Piłsudski. Gdy po krótkich walkach wojska polskie wreszcie znalazły się w Wilnie, usuwając z miasta Armię Czerwoną, przyszedł czas oddania hołdu poległym. "

"W 1926 r. w środek muru cmentarnego starej części Rossy wbudowano pomnik, zaprojektowany przez prof. Juliusza Kłosa ku czci poległych obrońców Wilna (członków samoobrony wileńskiej i żołnierzy Piłsudskiego). Odsłonięcia tego monumentu dokonano 2 listopada 1926 r. Od tamtej pory cmentarzyk wojskowy na Rossie pozostawał w niezmienionym stanie aż do chwili śmierci Józefa Piłsudskiego. Gdy to nastąpiło, w ciągu roku (do 12 maja 1936 r.) cmentarzyk przebudowano tak, aby pochować tam urnę z sercem Marszałka. Wolę złożenia swojego serca na Rossie, wśród mogił żołnierskich, "

"A zaklinam wszystkich co mnie kochali sprowadzić zwłoki mojej matki z Sugint Wiłkomirskiego powiatu do Wilna i pochować matkę największego rycerza Polski nade mną. Niech dumne serce u stóp dumnej matki spoczywa. Matkę pochować z wojskowymi honorami ciało na lawecie i niech wszystkie armaty zagrzmią salwą pożegnalną i powitalną tak aby szyby w Wilnie się trzęsły. Matka mnie do tej roli jaka mnie wypadła chowała. Na kamieniu czy nagrobku mamy wyryć wiersz z "Wacława" Słowackiego zaczynający się od słów: "Dumni nieszczęściem nie mogą..."

"W wigilię rocznicy śmierci Marszałka, w kościele Św. Teresy ustawiono katafalk, na którym spoczęła trumna Marii z Billewiczów Piłsudskiej, a u jej stóp srebrna urna z sercem jej syna. 12 maja 1936 r. w kościele odprawiono uroczystą mszę żałobną, następnie uformowano kondukt, który przemaszerował przez ulice Wilna. Dzwony katedry i innych świątyń sygnalizowały dojście na cmentarz, gdzie złożono trumnę i urnę do grobowca. W momencie wnoszenia trumny i urny do mauzoleum nastąpiła trzyminutowa cisza, po której oddano 101 strzałów armatnich, a orkiestra odegrała hymn narodowy. Ostatecznym finałem tego uroczystego dnia była wieczorna iluminacja całego miasta."

Kochani pozostawię ten wątek bez mojego komentarza - bo nie wiem nawet co powiedzieć - Największy Polak XX wieku.

Zdjęcia prywatne, tekst - źródło: http://www.rossa.lt/index.php/pomniki/matka-i-serce-syna

Raz jeszcze " Matka i Serce Syna"

Ku pamięci ..........Józefa Piłsudskiego.