Dla mnie sukcesem jest brak jakichś spektakularnych fakapów, czy tragedii moich i rodzinnych. W każdej chwili, wszystko może się posypać i to z całkowicie niezależnych od nas przyczyn. Dlatego też cieszę się, że sam też (chyba) niczego wielkiego nie zawaliłem, zarówno w życiu jak i pracy.
Zdarzają się mniejsze i większe problemy, ale czuję, że mam szczęście/czuwa nade mną opatrzność i jakoś udaje się je rozwiązać, albo zmarginalizować.
W pracy znam się na tym co robię (albo wiem gdzie szukać/kogo spytać), a w życiu prywatnym staram się być uważnym - rozróżniać swoje emocje i ich źródło. Często bowiem, jakaś awantura, czy kłótnia spowodowana jest moim złym samopoczuciem, czy moim stresem, a nie sytuacją, o którą jest kłótnia. Każdego dnia natrafiasz na coś, co cię może denerwować, ale clue problemu leży w tym, żeby sobie uświadomić, że to ciebie coś wkurza i to wcale nie musi być obiektywna podstawa do obrony czy ataku.