VR w służbie Polsce

O wirtualnej rzeczywistości zacząłem poważnie myśleć pod koniec stycznia. Napisałem wtedy artykuł pt. Co dalej z akcją German Death Camps? Postulowałem w nim odłożenie na bok trudnego do realizacji pomysłu autobusu-muzeum (Mobilnego Interaktywnego Muzeum II Wojny Światowej) i skupienie się na walce o prawdę za pomocą VR-u. Rzeczywistość wirtualna pozwala pokazać o wiele więcej a zajmuje o wiele mniej miejsca. Nie potrzebuje też autobusu za dwa miliony złotych i infrastruktury za setki tysięcy. I to chyba był najistotniejszy argument...

Minęło kilka dni i zacząłem badać temat. A im dalej w las tym więcej drzew. Trzy tygodnie szukałem sprzętu. Przeglądałem recenzje na YT, podpytawałem znajomych, ostatecznie stanąłem przed wyborem: GoPro Fusion czy Insta360 One X. Wybrałem tę pierwszą. Ale kamera to nie wszystko. Oprócz niej musiałem zaopatrzyć się w smartfona i nowy komputer (a w zasadzie nie tyle nowy, co mocny).

VR jest upierdliwy. Wszystko przez te 360 stopni. Nie da się po prostu nacisnąć guzika na kamerze i zrobić zdjęcia. To znaczy dla się, ale wówczas na każdym ujęciu jesteśmy my i nasza ręka. Niestety GoPro Fusion nie ma migawki. Można za to robić zdjęcia za pomocą smartfona. Jest to jednak dodatkowe urzędzenie, które trzeba posiadać. Podobnie jest z komputerem. Niby procesor i5 powinien dać radę, ale w praktyce najlepiej mieć do tego koparkę kryptowalut z ogromną mocą obliczeniową.

Zamówienie sprzętu, jak już wspomniałem, zajęło mi trzy tygodnie. Oczywiście najwięcej czasu pochłonęła analiza. 2 marca miałem już wszystko zgromadzone w Rzeszowie. Zacząłem stawiać pierwsze kroki. Na pierwszy ogień poszła fotografia sferyczna. Zrobiłem kilka zdjęć w Królestwie Bez Kresu. Jedno wrzuciłem na FB. Niestety jakość pozostawiała wiele do życzenia. Postanowiłem poszkać alternatyw. Okazało się, że miejsc, gdzie można je wrzucać zdjęcia 360 jest niewiele. Facebook, Google... i Kuula. O tej ostatniej stronie nigdy wcześniej nie słyszałem. Pozwala nie tylko na wrzucanie zdjęć, ale również ich edycję, w tym istotne dla mnie nakładanie tekstu. W wersji PRO (płatnej 12$/m-c) można robić rozbudowane wirtualne spacery. Obsługa jest bardzo intuicyjna. Świetna robota. Nic więc dziwnego, że obecnie jest to największy portal dedykowany zdjęciom sferycznym. Co ciekawe stoi za nim (prawdopodobnie) Polak. Tak przynajmniej sugeruje imię i nazwisko - Bartek Drożdż. Zresztą sama nazwa "Kuula" również brzmi znajomo. Niestety to odkrycie prowadzi mnie do smutnej refleksji, która wraca jak bumerang: jesteśmy narodem pionierów i innowatorów - szkoda tylko, że władza zamiast pomagać, to zwykle rzuca kłody pod nogi (vide: problemy kryptowaluciarzy czy ostatnio escaperoomiarzy).

Pierwsze dwie fotografie, którze wrzuciłem na Kuulę można zobaczyć tutaj (KBK od środka) i tutaj (dziedziniec).

Co dalej? VR ma ogromny potencjał i grzech byłoby go nie wykorzystać. Oczywiście w służbie Polsce. Myślę, że przy sprzyjających wiatrach już w połowie roku powinny pojawić się zręby Wirtualnego Muzeum II WŚ. Najpierw trzeba jednak zgłębić temat i przetestować różne rozwiązania.

---

PS. Kuula udostępnia kod (JS/html), który można wklejać na strony. I tu taka sugestia dla @engrave, żeby może pomyślał o wsparciu tego typu elementów. Bo to, że Steemit pozwoli wkleić we wpisie sferyczne zdjęcie, to nawet nie liczę.