Weterani (Patriotyzm) część 1 z 2 . (Teraz)

in pl-tradycja •  9 months ago  (edited)

Naprawdę są inne sposoby na bycie patriotą, niż pojechanie raz do roku na marsz, założyć koszulkę z flagą i pokrzyczeć(Samego marszu nie potępiam), a teraz krótki poradnik "co zrobić, aby uszczęśliwić staruszka i przy tym być prawdziwym patriotą"

  1. Pójść na jakieś wydarzenie związane z 2 wojną światową.
  2. Wypatrzeć sobie staruszka ubranego w mundur (czasami bez munduru, ale zawsze będzie się jakoś wyróżniał), który stoi gdzieś z tyłu.
  3. Podejść do niego.
  4. Przywitać się.
  5. Powiedzieć "Czy mógłby pan Opowiedzieć mi historię pańskiego życia?"
  6. Improwizować.

Staruszkowi zrobi się "ciepło na serduszku" i z chęcią podzieli się z wami swoją wiedzą.
Weteranów nie trzeba się bać, gdyż są to ludzie mili i pozytywni. Niestety czasem ten staruszek "klepie biedę", naprawdę warto się go zapytać "czy mógłbym panu jakoś pomóc?". Po rozmowie możesz razem z nim pójść złożyć hołd innym uczestnikom walk o wolną i ukochaną Polskę, zapalcie ten jeden znicz i pomódlcie się za poległych, bez względu na to czy jesteś wierzący czy nie. Jeśli uważacie, że te 30-40 minut spotkania wam nie wystarcza to możecie zaprosić go na jeszcze 1 spotkanie. (Tylko błagam was, nie bądźcie przy tym zbyt nachalni.).

Niby 1 mała rozmowa, ale jest to gest szlachetny i patriotyczny, a pomyślcie jak wiele znaczy on dla 2 osoby. Jeśli to zrobicie, łezka w oku się zakręci, nie tylko uczestnikowi walk, ale też mi, gdyż będę wiedział, że jest w Polsce młodzież ( i nie tylko), która pamięta o tych ludziach, którzy mogą być niewątpliwie nazwani BOHATERAMI.

Dziękuję wam, że jesteście oraz przeczytaliście ten post. Pozdrawiam !

Authors get paid when people like you upvote their post.
If you enjoyed what you read here, create your account today and start earning FREE STEEM!
Sort Order:  

Dobry pomysł! Nic tylko propagować

·

Prawda! Jest to gest nad wyraz piękny. Widziałem już osoby, które zagadywały weteranów , a nawet wręczały prezenty. Jestem z nich naprawdę dumny i cieszę się, że ludzie nie zapomnieli.