Hoi,
Ik schreef blijkbaar teveel (> 1000 woorden), want er resoneerde iets in mij en gedachten werden woorden. Reden genoeg om er zinnen van te maken en terwijl dat verder ging, kon ik het proces niet staken. Achteraf gezien is het overbodig, want ik zou het ook in één zin kunnen samen vatten.
Soldaten van Oranje... Geen idee in welk vakje ik hoor en in welk vakje een ander mij wenst te stoppen, maar ik voel mij wel eens 'niet verbonden'. Alsof de verbinding verbroken werd en er van een goed gesprek nu enkel een SMS-je rest.
Ik denk dus dat wij ons alleen voelen, omdat techniek en schaalvergroting geen vervanging zijn voor werkelijk contact. Verder is @blondemevrouw beslist niet onbereikbaar. Misschien bewonder ik haar daarom nog veel meer dan voorheen. Ik dacht namelijk ook dat zij onbereikbaar was. Zonder dat ik daar mijn best voor deed, want ik vond mezelf waarschijnlijk niet goed genoeg. Fijne dag vriend!
Uiteindelijk kom je altijd terug bij jezelf.
Ik begrijp die disconnect wel, die disconnect met de maatschappij, die disconnect met mensen die deze maatschappij vormen. Die disconnect met het gehele geconditioneerde systeem, alles lijkt wel een verdienmodel. 75% van de mensen verkoopt bullshit, en 25% probeert je een product te verkopen wat je niet nodig hebt.
Er zijn steeds meer mensen als jij, die met dezelfde gedachten, dezelfde gevoelens hun bedje iedere avond inkruipen. Je hebt dit werkelijk goed omschreven.
Bedankt voor jouw uiteenzetting, doet me goed. Ik was op tijd om het te lezen. Zorg goed voor jezelf!!!
Hoi! Het stond er inderdaad even. Zelfs twee keer. Maar ik dacht dus, het ging fout en het leek mij wat overdreven. En onze blonde dame zou bij het lezen zomaar naar haar schoenen gaan lopen, al is zij daar te nuchter voor.
Het is hoe dan ook geen simpel onderwerp, dat wilde ik een kwijt. Misschien dat ik er via mijn eigen hokje nog een paar woorden aan ga wijden. Het is het probleem van deze tijd en wat ik doe om niet mee te gaan met de gekte?
Kleine dingen. Een aantal dingen die in Nederland niet mogelijk zijn, of moeilijk te realiseren. Verder denk ik dat het gevoel van verdrukking voort komt uit de wereld die steeds kleiner wordt met tegelijkertijd steeds meer mensen en dus grotere problemen. Mensen zijn hebzuchtig. Voortplanting is nog steeds een streven, terwijl er miljoenen kinderen geen leven hebben.
Wat ik bedoel te zeggen, dingen die voorheen de mensheid dienden, zoals ook voortplanting, zijn hun nut allang voorbij. Ik ga je trouwens volgen :)
Ohh en nog veel belangrijker, blijf lachen, doe gek, wees jezelf...
Bekijk het toegevoegde filmpje nog eens, is die man langs de weg herkenbaar?
De wereld is een jungle, en je moet er alleen doorheen, niemand wijst je de weg, en je komt allerlei mensen tegen, die zelf verdwaald zijn in die jungle...