ေလာဘ၏ နိဂံုး.....

ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ဟူသည္ပုထုဇဥ္တိုင္းတြင္ရွိၾကေလသည္။

တစ္ခါတုန္းကပင္လယ္ကမ္းေျခနားမွာ တဲကေလးတစ္လံုးနဲ႔ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနထိုင္ရတဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ငါးမွ်ားတံ၊ပိုက္ကြန္ ေတြနဲ႔ဖမ္းၾကရင္း ရတဲ့ေရသတၱ၀ါေတြကိုေစ်းမွာေရာင္းခ်ရင္းနဲ႔ ရပ္တည္ၾကတယ္ေပါ့။ဒီမွာေျပာစရာရွိတာက ေယာက္က်ားကစရိုက္တအားမၾကမ္းေပမယ့္ မိန္းမကေတာ္ေတာ္စရိုက္ၾကမ္းတယ္။ငါးမရတဲ့ရက္ေတြဆိုရင္ ေယာက္က်ားကိုဆူပူၾကိမ္းေမာင္းတယ္။ရက္ျခားလိုလို မိန္းမရဲ့ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းတဲ့ဒဏ္ကို ခံေနရတဲ့ တံငါသည္ပါပဲ။သားသမီးကမရွိ မိန္းမကမလုပ္ကူ သူတစ္ေယာက္ထဲပင္ပမ္းၾကီးစြာရွာေဖြ ျပီးေတာ့ သူပဲေရာင္းရပါတယ္ေစ်းမွာ။

credit - you tube

ငါးမပါလာတဲ့ေန႔ၾကရင္တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ေျပာေနတဲ့မိန္းမစကားသံေတြေၾကာင့္ ညစာမစားပဲေနခဲ့ရတဲ့ညေတြမနည္းဘူး။ငါးနည္းနညး္ေလးရွာႏိုင္တဲ့အခါက်ရင္လဲ ဒါေလးနဲ႔ဘယ္လိုခ်က္ရမလဲ။မနက္စာေတာင္မရဘူး။ညစာဘယ္လိုစားမလဲ။ဒီီလိုေတြေျပာခံရရွာတယ္။တစေ္န႔ေတာ့မိန္းမကအေစာၾကီးထခိုင္းျပီးေတာ့ ငါးဖမ္းခိုင္းတာနဲ႔ ေလွေလးတစ္စင္းနဲ႔ ပိုက္ကြန္ကိုယူပီးေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ငါးထြက္ရွာရတယ္။

credit - you tube

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ပိုက္ကြန္ခ်လိုက္တဲ့အခါမွာေရႊေရာင္ေတာက္ပေနတဲ့ေရႊ၀ါေရာင္ငါးၾကင္းၾကီးတစ္ေကာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးၾကီးပါပဲ ဖန္းမိလိုက္တယ္။ဒီအခါမွာပိုက္ကြန္ကိုဆြဲတင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာငါးၾကင္းၾကီးက လူလိုစကားေျပာပါတယ္။
"အရွင့္သား ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးက ၾကိမ္စာသင့္ေနတဲ့ငါးၾကင္းၾကီးပါ။ငါးၾကငး္အစစ္မဟုတ္ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ့အသားကိုလဲ အရွင့္သား စားလို႕မရပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ျပန္လႊတ္ေပးပါ။အရွင့္သားရဲ့ေက်းဇူးကိုလဲမေမ့ပါဘူး။လိုရာကိုေတာင္းပါ"
လို႕ေျပာျပီးေတာ့ျပန္လႊတ္ခိုင္းတယ္။ဒါနဲ႔ပဲ တံငါသည္က သနားတာနဲ႔ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တယ္။သြားလိုရာသြားပါငါးၾကင္းမင္းသားေလး အသင့္ကိုလႊတ္ေပးပါ့မယ္ဆိုျပီးေတာ့ ပိုက္ကြန္ထဲကေနလႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။

credit - you tube

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း မိန္းမကတဗ်စ္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ ေပါ့ေလ။အသံုးမက်တဲ့ေယာက္က်ားငါးတစ္ေကာင္ေတာင္မရွာႏိုင္ဘူးဆိုေတာ့။မဟုတ္ပါဘူးကြာ ငါးတစ္ေကာင္မိပါတယ္ဆိုျပီးေတာ့အစဆံုးဇာတ္လမ္းကိုေျပာျပလိုက္ပါတယ္။ေယာက္က်ားက သူတပါးကိုကူညီခဲ့တာကို အေကာင္းမျမင္တဲ့အျပင္ ရွင္ေတာ္ေတာ္အသံုးမက်တဲ့ေယာက္က်ားဆုိျပီးေတာ့ထပ္ဆူခံလိုက္ရတယ္။ျပီးေတာ့ သူကလိုရာေတာင္းလို႕ေျပာထားတာရွင္အခုသြားေတာင္း။ကၽြန္မအိမ္အစုတ္နဲ႔မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။အိမ္အသစ္နဲ႔ေနခ်င္တယ္သြားေတာင္းေခ်။ဟုတ္လားမဟုတ္လားဆိုတာၾကည့္မယ္ဆိုျပီးေတာ့အိမ္ေပၚကေနေမာင္းထုတ္တယ္။ဒါနဲ႔ပဲ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ဆီျပန္သြားျပီးေတာ့။ေရႊငါးၾကင္းၾကီးေရ မိန္းမေၾကာက္တဲ့က်ဳပ္လိုတံငါသည္ကို ကူညီပါအံုးဆိုျပီးေတာ့ေအာ္ဟစ္လိုက္တဲ့အခါမွာ ငါးၾကင္းၾကီးကေပၚလာတယ္ေရေပၚကို။ငါးၾကင္းၾကီးက အရွင့္သားကကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ့အသက္ကို ကူညီပါ့မယ္ ဘာလိုခ်င္ပါသလဲလို႕ေျပာေတာ့ တံငါသည္က သူ႕မိန္းမအိမ္အသစ္လိုခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ဒါနဲ႔ပဲငါးၾကီးက တံငါသည္ကိုေအးေအးေဆးေဆးသာျပန္ပါ သင့္မိန္းမလိုခ်င္တာျဖစ္ေစရမယ္လို႕ေျပာလိုက္တယ္။တံငါသည္လဲ မယံုတစ္၀က္ယံုတစ္၀က္နဲ႔ အိမ္ကိုျပန္လာတယ္။အိမ္ေရာက္ေတာ့တံငါသည္ဟာအံ့အားသင့္စြာနဲ႔ သူ႕ရဲ့တဲစုတ္ေနရာမွာအိမ္အသစ္တစ္လံုးျဖစ္ေနတာကိုအံ့အားသင့္စြာေတြ႔လိုက္ရတယ္။သူ႕မိန္းမကလျပံဳးေပ်ာ္ေနလို႕တံငါသည္လဲစိတ္ခ်မ္းသာခဲ့ရတယ္။ငါးၾကင္းၾကီးကိုလဲစိတ္ထဲကေနေက်းဇူးေတြတင္ေနမိတယ္။ဒါေတာင္မိန္းမက တံငါသည္ကို ကၽြန္မသြားေျပာခိုင္းလို႕ရတာရွင့္အစြမ္းအစနဲ႔ဆို ဒီလိုအိမ္တစ္လံုးရဖို႕ေ၀လာေ၀း ၊ အခြင့္အေရးဆိုတာရတုန္းအသံုးခ်တတ္ရတယ္ ဆိုျပီးေတာ့အေျပာခံလိုက္ရပါေသးတယ္။

credit - you tube

ၾကာလာေတာ့မိန္းမကတစ္စခန္းထလာျပန္တယ္။သူမ်ားအိမ္ေတြကိုၾကည့္ျပီးေတာ့ အိမ္ကနည္းနည္းက်ဥ္းေနတယ္။အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႔ေနခ်င္တယ္။ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးလိုခ်င္တယ္လို႕ေျပာလာျပီးေတာ့ တံငါသည္ကို ငါးၾကင္းၾကီးထံကေန ထပ္ျပီးေတာ့သြားေတာင္းခိုင္းျပန္တယ္။တံငါသည္လဲေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္ဆိုးလာတယ္။ငါမယူေပးႏိုင္ဘူး။ဒါေတာင္ေတာ္ေတာ္လြန္ေနျပီ။အဲဒီလိုေျပာလိုက္ေတာ့ မိန္းမကလဲေဒါသၾကီးစြာနဲ႔ ရွင္ဒီပါးစပ္ေလးပဲစိုက္ရတာ ဘလာဘလာေပါ့ဗ်ာ။နားေတြကိုညည္းလို႕ေပါ့။ဒါနဲ႔ပဲတစ္ခါျပန္သြားရျပန္တယ္ ကမ္းစပ္ကို။ကမ္းစပ္ေရာက္ေတာ့ ေရႊငါးၾကင္းၾကီးကိုေခၚတာေပါ့။သူ႕မိန္းမအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့။သေဘာေကာင္းတဲ့ငါးၾကင္းၾကီးက သူလဲသူမ်ားေတြကိုအားက်ေတာ့ ေနခ်င္မွာေပါ့ေလ။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးလုပ္ေပးပါ့မယ္ အရွင့္သားစိတ္မညစ္ပါနဲ႔ အိမ္ကိုသာျပန္ပါလို႕ေျပာတာေပါ့။

credit - you tube

ေနာက္တစ္ခါ မိန္းမကေလာဘကတတ္လာတာအေတာမသပ္ႏိုင္ဘူး။အလကားလဲရေနေတာ့ သူေတာ္ေတာ္လိုခ်င္ေနတယ္။မခ်င့္ခ်ိန္ေတာ့ဘူး။ရဲတိုက္ၾကီးနဲ႔ေနခ်င္ျပန္တယ္ဆိုျပီးေတာ့ တံငါသည္ကိုပူဆာျပန္တယ္။ထံုးစံအတိုင္း ေရႊငါးၾကင္းၾကီးဆီလာရျပန္တယ္။ငါးၾကင္းၾကီးက ေရထဲကေနေပၚလာျပီးေတာ့ အရွင့္သားရဲ့မိန္းမကဘာလိုခ်င္ျပန္ျပီလဲ။မျပီးေတာ့ဘူးလားလို႕ဒီတစ္ခါေတာ့မ်က္ႏွာမေကာင္းေတာ့ပဲနဲ႔ ျပန္ေမးတယ္။တံငါသည္ၾကီးလဲငါးၾကင္းၾကီးကုိအားနာျပီးေတာ့ဘာမွျပန္မေျပာရဲဘူး။မိန္းမကလဲေၾကာက္ရတယ္။ငါးၾကင္းၾကီးကလဲစဥ္းစားတယ္။ဒီတစ္ခါေတာ့လုပ္ေပးလိုက္ပါမယ္ေလ။ငါ့အသက္သခင္ေက်းဇူးရွင္ကမိန္းမေၾကာက္ရေတာ့အိပ္ေကာင္းျခင္းမအိပ္ရ ၊စားေကာင္းခ်င္းမစားရျဖစ္ေနမယ္ လုပ္ေပးလိုက္မွပါေလလို႕စဥ္းစားတယ္။အရွင့္သား အိမ္ကိုသာျပန္ပါစိတ္ခ်လက္ခ်။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးလုပ္ေဆာင္ေပးပါမယ္ဆိုျပီးေတာ့ေျပာလိုက္တယ္။ဒါနဲ႔ပဲ တံငါသည္လင္မယားဟာ။စည္းစိမ္အျပည့္နဲ႔ေနေနရတယ္။ၾကာလာေတာ့ မိန္းမကစဥ္းစားတယ္။ေလာဘကမသပ္ႏိုင္ျပန္ဘူး။ဒီအေျခအေနကိုမေက်နပ္ျပန္ဘူး။ဒါနဲ႔ေယာက္က်ားကို ရွင္လဲငါးၾကင္းၾကီးဆီသြားေနရတာမ်က္ႏွာပူေနေရာ့မယ္။ဒီတစ္ခါက်ဳပ္အတြက္ေနာက္ဆံုးတစ္ခါသြားေပးပါလို႕ေျပာျပန္တယ္။ေနာက္ဆံုးတစ္ခါဆိုေတာ့ တံငါသည္ၾကီးလဲ သြားဖို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။မိန္းမဆီက ကတိလဲေတာင္းလိုက္တယ္။ဒါေနာက္ဆံုးေနာ္လို႕။ျပီးေတာ့ေမးလိုက္တယ္။မင္းကဘာလိုခ်င္တာလဲဒီတစ္ခါ။ကၽြန္မစဥး္စားတယ္။ကၽြန္မသာဘုရင္မတစ္ပါးျဖစ္မယ္ဆိုရင္ လက္ညိႈးညႊန္ရာေရျဖစ္ျပီေလလို႕ေျပာသတဲ့။

credit - you tube

ေနာက္ဆံုးတစ္ခါဆိုေတာ့မ်က္ႏွာပူလြန္းလို႕ ကမ္းစပ္ကိုေက်ာေပးျပီး ေနေနတယ္တံငါသည္ၾကီး။ျပီးေတာ့ငါးၾကင္းၾကီးကိုေခၚလိုက္တယ္။ငါးၾကင္းၾကီးကလဲေရေပၚတတ္လာတယ္။ေမးတာေပါ့။မျပီးေသးဘူးလားဘာလိုခ်င္ျပန္သတဲ့လဲလို႕တံငါသည္ၾကီးကိုေမးတယ္။တံငါသည္ၾကီးက ဘုရင္မၾကီးျဖစ္ခ်င္ေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ ငါးၾကင္းၾကီးက တဟားဟားနဲ႔ရယ္ေမာျပီးေတာ့ေရထဲျပန္ငုပ္သြားတယ္။တံငါသည္လဲသူ႕ကိုဘာမွမေျပာသြားေတာ့စိုးရိမ္ျပီးအိမ္ကိုျပန္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ အရင္ဘ၀လို တဲစုတ္ထဲမွာငိုေနတဲ့ဇနီးသည္ကိုျမင္လိုက္ရတယ္။ထူးျခားတာက မိန္းမရဲ့ေခါင္းမွာ ဘုရင္မရဲ့သရဖူၾကီးဟာေနရာယူေနျပီးေတာ့ ဘယ္လိုမွခၽြတ္မရ ဖ်က္စီးလို႕လဲမရ ျဖစ္ေနတာပါပဲ။တံငါသည္မိန္းမကငိုၾကီးခ်က္မနဲ႔ သူမွားတာ သူေလာဘၾကီးတာကို ေနာင္တရျပီး တံငါသည္ၾကီးကို ငါးၾကင္းၾကီးဆီသြားေတာင္းပန္ေပးဖို႕ ဒီသရဖူၾကီးကိုခၽြတ္ေပးဖို႕ငိုယိုျပီးအကူညီေတာင္းတာေပါ့။တံငါသည္ၾကီးလဲမိန္းမကိုသနားျပီးေတာ့ ကမ္းစပ္ဆီလာ ငါးၾကင္းၾကီးကိုေခၚေပမယ့္ ငါးၾကင္းၾကီးကေရေပၚကိုတတ္မလာေတာ့ပါဘူး။တံငါသည္ၾကီးလဲ ေန႔တိုင္းလိုလိုကမ္းစပ္ကိုသြားေပမယ့္ ငါးၾကင္းၾကီးကိုမေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး။ေနာက္ဆံုးေတာ့ အ၀တ္အစားႏြမ္းႏြမ္းနဲ႔ ဘုရင္မသရဖူေဆာင္းထားတဲ့ ဘုရင္မတစ္ပါးရယ္ တံငါသည္ၾကီးရယ္ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ အရင္လိုပဲျပန္ေနရေလတယ္။

ေလာဘသပ္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ခ်စ္လွစြာျဖင့္
ဇာမဏီေဇာ္လင္း (ေနျပည္ေတာ္)
MSC-210