ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ရဲ႕ေဒသ
ဟုိတေလာက စာေရးသူတုိ႕ မိသားစု ျမစ္ႀကီးနားဘက္ အလည္အပတ္သြားၾကရင္း လမ္းမွားၿပီး တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းကုိ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေရာက္လက္စနဲ႕ တေကာင္းျပတုိက္ကို ၀င္ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ျပတုိက္မွဴးကလညး္ သေဘာေကာင္းစြာနဲ႕ ေလ့လာဖုိ႕အတြက္ ဓါတ္ပံုရုိက္ခြင့္ေပးခဲ့လို႕ မွတ္တမ္းဓါတ္ပံုေလးေတြလညး္ အမ်ားႀကီးရိုက္လာရသလို ကိုယ့္ျမန္မာေတြရဲ႕ အဦးအစ ကာလကုိလညး္ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ခြင့္ ရခဲ့တယ္။
ဒါကေတာ့ တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းရဲ႕ မုဒ္ဦးႀကီးပါ ။ တေကာင္းၿမိဳ႕ေလးက ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးသာသာ သာက်န္ရွိေနတာျဖစ္ေပမယ့္ ယဥ္ေက်းမွဳအစဥ္အလာ ႀကီးမားခဲ့တဲ့နယ္ေျမျဖစ္လို႕လားမသိဘူး သူ႕ၿမိဳ႕ေလးထဲ၀င္ၿပီဆုိကတည္းက စိတ္ထဲမယ္ လြမ္းသလိုလို ေဆြးသလုိလုိႀကီးရယ္။ ျပတုိက္ရဲ႕ အျပင္ပံုကိုေတာ့ မရိုက္ျဖစ္ခဲ့လိုက္ဘူး ။ တေကာင္းျပတုိက္က ဒီမုဒ္ဦးႀကီးကေန သိပ္မ၀င္ရဘူး လမ္းရဲ႕ညာဘက္မွာ ခပ္မွိန္မွိန္ေလး တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလး တည္ရွိေနတာ။ ပုဂံျပတုိက္လိုေတာ့ မခမ္းနားရွာဘူး ။ ဒါေပမယ့္ သူထိန္းသိမ္းထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြကေတာ့ တေခတ္တခါက ခမ္းနားခဲ့တဲ့ ျမန္မာတို႕ရဲ႕အတိတ္ပံုရိပ္ေတြပါပဲ။
ေက်ာက္ေခတ္ ၊ သံေခတ္ ၊ ေၾကးေခတ္ က အေထာက္အထားေတြ အကုန္ရွိပါတယ္ ။
ေက်ာက္ကြင္းေလးေတြကုိ ၀ုိင္းေနေအာင္ ဘယ္လုိ မ်ား လုပ္ခဲ့သလဲမသိဘူးေနာ္ ။
ဒါေလးေတြက ၿငဳပ္ဆံု လိုမ်ိဳးသံုးတဲ့ဟာေလးေတြမ်ားလား ။
ေခတ္ကာလကိုေတာ့ မေဖာ္ျပထားေပမယ့္ သံေခတ္ပစၥည္းေတြ ျပတဲ့ အျခမ္းဘက္မွာ ထားတာေတာ့ေတြ႕တယ္။
ေမာင္တင့္တယ္ရဲ႕ လက္ရာေတြလည္း ပါႏုိင္တာပဲေနာ္။
စဥ့္ေဆးတံေလးေတြကအစ ေသေသခ်ာခ်ာ အႏုစိတ္လုပ္ထားတာ။ ညာဘက္က ေၾကးေခတ္ ေဆးတံေလးေတြပါ။
ေရွးျမန္မာႀကီးေတြဟာ ဒီေဆးတံႀကီးေတြခဲၿပီး ဘယ္လို စိတ္ကူးစိတ္သန္းအသစ္ေတြေပၚခဲ့ၾကပါလိမ့္ေနာ္..။ ေခတ္စကားနဲ႕ေျပာရရင္ "ဒီဘဲႀကီးေတြ သိပ္အထွာက်ၾကမွာ"
ဒါေလးေတြက အရုိးအုိးေလးေတြ ၊ ပ်ဴေခတ္က ရုိးရုိးအသည္သား အရပ္သားေတြရဲ႕ အရုိးအုိးေတြျဖစ္မယ္ထင္တယ္ ။ သူႀကြယ္မ်ိဳးတို႕ မင္းမ်ိဳးတုိ႕ကေတာ့ ေက်ာက္အုိးနဲ႕ ထည့္ၾကတယ္လို႕ မွတ္သားဖူးတယ္။
ပံုေတြအမ်ားႀကီးထဲမွာမွ စာေရးသူ စိတ္အ၀င္စားဆံုးပံု တစ္ပံု ေတြ႕ခဲ့တယ္ ။ အဲ့ဒါက သံခ်က္တဲ့မီးဖုိပံုစံ မုိျပန္လုပ္ထားၿပီးျပထားတာပါ ။ တကယ့္အစစ္က တေကာင္းနားက ရြာမွာ ရွိတယ္တဲ့ ျပတုိက္မွူးကရွင္းျပတယ္။တခ်ိဳ႕သံခ်က္ဖုိႀကီးေတြကေတာ့ ျမစ္ေရ တုိက္စားမွဳနဲ႕အတူ ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ၿပီတဲ့ ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက နားရည္၀လာတဲ့ ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ရဲ႕ ေနရာကို ကုိယ္တုိင္ ေရာက္လာၿပီး သူတုိ႕ေခတ္က ပစၥည္းေတြကုိ ျမင္ရတဲ့ ခံစားခ်က္က ပံုျပင္နဲ႕အျပင္ေလာက တစ္သားတည္း က်သြားသလိုပဲ ။ မင္းမဟာဂီရိ နတ္ေမာင္ႏွမ ဆုိၿပီး စာေရးသူတို႕ အိမ္ေတြမွာ အိမ္တြင္းနတ္ အျဖစ္ကိုးကြယ္လာၾကတဲ့ လူသားဘ၀တုန္းက ေနရာ ေပါ့။
ဒါက ပံုစံတူ ျပန္လုပ္ထားတာ။
ဒါက တကယ့္အစစ္ရွိတဲ့ေနရာကပံု ။ အခ်ိန္မရလိုက္လို႕ သြားမၾကည့္ခဲ့ရဘူး ။
ဒါက သံေခတ္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း။
ဒီမွာလညး္ ဖတ္ရွဳႏိုင္တယ္ ။ တည္ေနရာလည္းပါတယ္။
ျပတုိက္ထဲက ထြက္လာေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ၿပီး စာေရးသူမွာ အေတြးေတြနဲ႕ ေမ်ာေနမိခဲ့ပါေသးတယ္။
လူတုိင္းသိၾကတဲ့အတုိင္း လူသန္ႀကီး ေမာင္တင့္တယ္နဲ႕သူ႕ႏွမ ဟာ နန္းလုမွာစုိးတဲ့ ဘုရင္တစ္ပါးေၾကာင့္ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ခံခဲ့ၾကရတာမုိ႕ သတ္ဦးဆံပုိင္ဘုရင္စနစ္ဆုိတာႀကီးကိုလည္း ရြံ႕ေၾကာက္ႀကီးျဖစ္ရတဲ့ခံစားခ်က္ ၊ ဟုိးးေရွးေခတ္တည္းက လူေတြဟာ ဘ၀ကို ရုန္းကန္ၿပီး ကုိယ့္သမုိင္းကုိ မရုိင္းေအာင္ ထိမ္းသိမ္းခဲ့ၾကပံုေတြ ျမင္ေတာ့ အားတက္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ ၊ ဘယ္အလုပ္ကိုျဖစ္ျဖစ္ စနစ္တက် ေသေသသပ္သပ္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဘုိးေဘးေတြရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြကိုလည္း အားက်အတုယူမိတဲ့ ခံစားခ်က္ ေတြနဲ႕ တနင့္တပုိး ေတြးေတာၿပီး ျပန္လာရတဲ့ တေကာင္းပါပဲ။
ပံုေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ က်န္ေသးတာ ။ ဒါေပမယ့္လညး္ ငသိုင္းမ်ားေတာ့ ဟင္းဟုန္ တယ္ဆုိသလုိ ျဖစ္သြားမွာစုိးလို႕ ရယ္ ခုေတာင္ ဟုန္ေနၿပီလားမသိဘူး ။ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့သူေတြလည္း သြားေလ့လာၾကပါလို႕ ။သြားမယ္ဆုိရင္ တေကာင္းေခတ္ရဲ႕သမုိင္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ၿပီးမွ သြားရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ ။ စာေရးသူကေတာ့ တေကာင္းေခတ္အေၾကာင္းဆုိရင္ ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ပံုျပင္ကလြဲလို႕ ဘာမွ မသိပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ခရီးကအျပန္ ၾကမွ "သမိုင္းထဲက ပုဂံ ပုဂံထဲက သမုိင္း" ဆုိတဲ့ စာအုပ္ေလးဖတ္ၿပီး တေကာင္းကို ျပန္သြားခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္သြားျဖစ္ခဲ့ရင္ သံခ်က္ဖုိႀကီးဆီကုိ အေရာက္သြားျဖစ္ေအာင္ကို သြားမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္။
Written by @suhtetaung
2.5.2018
4:00pm
ရာဇဝင္ေလးၾကားဖူးတာၾကာျပီ ညီမေရ အခုထိေတာ့မေရာက္ဖူးေသးဘူး
မႏၱေလးနဲ႕ေတာ့ နီးတယ္ ေျပာရမယ္ မ ေရ ။ မန္းကေန မနက္ ၅ နာရီခြဲေလာက္ထြက္ရင္ တေကာင္းကို ၈ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ဆုိ ေရာက္ၿပီ ။