ဘိသိပ္ဆရာ ဆားေတာင္းေသာင္း
ဘိသိက္ဆရာ
ဆားေတာင္ေသာင္း
••••••••••••••••••••••
ရြာစားစိန္တင္ဟန္
က်ြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးသမွ် ဘိသိက္ဆရာထဲတြင္ အရက္ေသာက္တတ္သူဆို၍ ဆားေတာင္ေသာင္း (ဝါ) ဦးေသာင္းတစ္ေယာက္ပဲ ေတြ႕ဖူး၏။သူ႔နာမည္က ဦးေသာင္း စစ္ကိုင္းအေနာက္ဘက္ ဆားေတာင္ရြာဇာတိျဖစ္သျဖင့္ ဆားေတာင္ေသာင္း ေခၚၾကျခင္းျဖစ္၏။
ဆားေတာင္ေသာင္းအရက္ေသာက္တက္သည္ဆို႐ံုျဖင့္ မလံုေလာက္ေပ။ ဆားေတာင္သည္ အရက္၊ ထန္းရည္၊ စိမ္ရည္ႏွင့္ ေတြ႕သမွ် အရက္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေသာက္သျဖင့္ သူအား အရက္သမား ေခၚေခၚ ထန္းရည္သမား ေခၚေခၚ ေခၚႏိုင္ၾကေပသည္။ သူသည္ တခါတခါေသာက္တတ္သူမဟုတ္၊ အၿမဲေသာက္တတ္သူျဖစ္ၿပီး အၿမဲမမူးသူလဲျဖစ္၍ သူသာ အနီးအနားထိုင္ေနလ်ွင္ အရက္နံ႔မနံေတာ့ဘဲ မုန္လာခ်ဥ္ဖက္ေစာ္သာ နံေပသည္။ အနည္းငယ္ ဝသေယာင္ရိွၿပီ အရပ္အေမာင္းေကာင္းကာ အသားနီစပ္စပ္ ေခါင္းက ေခါင္းတံုးျဖစ္သည္။ ၿပံဳးရႊင္ခ်ဳိျမေသာ မ်က္ႏွာအၿမဲရိွၿပီး ငိုင္တိုင္တိုင္ ရီေဝေဝ မ်က္လံုးမ်ိဳးမဟုတ္ေပ။ မ်က္လံုးကြင္းေကာင္းသည္။ အက်ႌအဝတ္အစားမ်ားကား ေၾကမြ၍ ျဖစ္သလိုေနဟန္ရိွေပသည္။လံုးေနေသာ ေခါင္းေအာက္ရိွ နဖူးတြင္ ေခြၽးအၿမဲရႊဲေနတတ္သည္။ ဆားေတာင္ေသာင္းသည္ နာမည္ၾကီး ဘိသိက္ဆရာတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘိသိက္သြန္းခ်ိန္မွလြဲ၍ အျခားခ်ိန္မ်ားတြင္ ပညာအေၾကာင္း၊ အလုပ္အေၾကာင္းမ်ား ေျပာခဲျပီး ဘာမွ မတတ္သလို သူမ်ားေျပာတာမ်ားကိုသာ ေလးေလးစားစား နားေထာင္တတ္သည္။ အညာေဒသ၏ ရွင္ျပဳအလွဴပြဲမ်ားတြင္ ဆိုင္းနဲ႔ ဘိသိက္မွာ အခ်ီ အခ် အၿပိဳင္အဆိုင္ ေျပာဆိုတီးမႈတ္ၾကျခင္းမ်ားကို ပရိတ္သက္က ႏွစ္သက္သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕ဘိသိက္မ်ားမွာ ဆိုင္းကိုခိုင္းတာ မ်ားလြန္းတတ္ၿပီး ပညာျပခ်င္တာမ်ိဳး မၾကာခဏ ၾကံဳရတတ္သည္။ ဆားေတာင္ေသာင္းမွာ ဆိုင္းကိုဒုကၡေပးသူ မဟုတ္ေပ။ ဆိုင္းအရာေရာက္ေအာင္ ့ျပဳလုပ္ေပးသူျဖစ္၏။ ဆားေတာင္ေသာင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံဳဖူး၏။ သူ႔ကို ခြင္ကြက္ႀကိဳက္တာ ၁၀၀ မွာ ၉၉ လွဴေလာက္ရိွေပသည္။ တစ္ပြဲမွာေတာ့ သူ႔ကိုမၾကိဳက္လိုက္ေပ။ သူ႔ရြာက ပြဲျဖစ္၏ ဆားေတာင္ႏွင့္ စာသင္ရြာသည္ တြဲလ်က္လိုပင္ရိွ၏။ စာသင္ရြာအလွဴတြင္ ည က်ြန္ေတာ္တီးေတာ့ ပရိသက္က ၾကိဳက္သည္။ ေနာက္ေန႔ သူဘိသိက္သြင္းေတာ့ မႀကိဳက္။ သူကေျပာသည္မွာ သူ႔ရြာမို႔ သူ႔ကိုနားေထာင္ဖန္မ်ားလြန္းေသာ ပရိသတ္က ေပါ့ေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျပာ၏။ ဘိသိက္ပြဲသာ ၿပီးသြားသည္။ ပရိသက္က ဣေႁႏၵမရ။ သူႏိုင္ေအာင္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့။ အညာေဒသ၏ အလွဴမ်ားတြင္ မႏၲေလးအလွဴမ်ားက ည ထမင္းေကြၽး မပါတတ္။ အလွဴေန႔တြင္ပင္ လဖက္ရည္ မုန္႔(သိုမဟုတ္) ေရခဲမုန္႔၊ ကိတ္မုန္႔၊ ေကြၽးလွဴတာေတြ အမ်ားၾကီးျဖစ္။ အခ်ိဳ႕ အလွဴမ်ားကေတာ့ ညေရာ မနက္ေရာ ထမင္းေကာင္းေကာင္းေႂကြးရမွ ေက်နပ္ၾကေပသည္။ အထူးသျဖင့္ မႏၲေလးပတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ အညာေတာရြာမ်ားတြင္ အလွဴထမင္းကို ဂ႐ုတစိုက္ ေကြၽးေမြးတက္သည္သာ မ်ားေပသည္။ အလွဴအၾကိဳေန႔တြင္ ဆိုင္းဝင္၏။ ဆိုင္းက ညတီးျဖင့္ ဧည့္ခံကာ ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာ ေျဗာေရကင္းမ်ား တီးျခင္း၊ ပရိသတ္စည္ခ်ိန္ ဧည့္ခံျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္၍ တီးမႈတ္သည္။ ဧည့္ကြဲေတာ့ ဘိသိက္သြင္းၾက၏။ ဘိသိက္သြင္းေတာ့ ဘိသိက္နားေထာင္သူ၊ ဆိုင္းနားေထာင္သူမ်ားျဖင့္ မ႑ပ္ျပည့္ ျဖစ္ေပသည္။ ယခုအလွဴမွာ မႏၲေလးေျမာက္ျပင္ မတၱရာနယ္ ေတာရြာတစ္ရြာျဖစ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့ဆိုင္းနဲ႔ ဘိသိက္ဆရာ ႏွစ္ဦးပါျခင္းျဖစ္သည္။ အလွဴလည္း အလွဴၾကီးျဖစ္ၿပီး ဘိသိက္ဆရာႏွစ္ဦးကို အၿပိဳင္ငွားထားၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘိသိက္ဆရာႏွစ္ဦးမွာ တစ္ဦးက ဆားေတာင္ေသာင္းျဖစ္ၿပီး က်န္တစ္ဦးက ဆရာလိႈင္ျဖစ္ေပသည္။ ဘိသိက္ဆရာ နွစ္ဦးစလံုး ကြၽန္ေတာ့္ကို လာႏႈတ္ဆက္ၾက၏။ ယခုလို ဘိသိက္ၿပိဳင္ မဆိုထားႏွင့္၊ဘိသိက္ဆရာ႐ိုး႐ိုး ႏွစ္ေယာက္ပါသည္ဆိုလ်ွင္ပင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က သတိထားၿပီး တီးမႈတ္ရသည္။ တစ္ဦးက ေတးထပ္ဆိုၿပီး တစ္ဦးက ရတုဆိုလ်ွင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ် မ်က္ႏွာမလိုက္ဘဲ တီးေပးေသာ္လည္း တီးေကာင္းတာ ဆိုေကာင္းတာ မ်ား၏အေပၚမွာ ပရိသတ္က ပိုၾကိဳက္သြားႏိုင္သြားႏိုင္၏။ ဒါေၾကာင့္လည္း အတူတူ ေကာင္းမြန္ေစေရး သတိခ်ပ္၍ တီးမႈတ္ၾကရေပသည္။ ဘိသိက္သြန္းရန္ ဘိသိက္ဆရာ ႏွစ္ဦးလံုး မ႑ပ္အလယ္တြင္ ေရာက္ေနၿပီး အလွဴ ႕ဒါယကာ အလွဴ ႕အမႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးမိဘမ်ားလည္း စံုလင္ၿပီး၊ ပရိသတ္ကလည္း မ႑ပ္မဆံ့ေအာင္ စည္ကားေနၿပီ။ ရွင္ေလာင္းနားထြင္းမ်ားလည္း စံုလင္ေနၿပီ၊ အားလံုး အဆင္သင့္ျဖစ္ေန၍ ဘိသိက္သြင္းႏိုင္ရန္ ကြၽန္ေတာ္က စည္ေတာ္ယြန္း၍ ဆံုးလ်ွင္ ဆရာလိႈင္က ဣေျႏၵရစြာ အသံခ်ဲ႕စက္ေရွ႕တြင္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္သည္။ ဘိသိက္ဆရာ ဆရာလိႈင္၏ ပံုသဏၭာန္သည္ အရပ္ျမင့္ၿပီး ညိဳညိဳသြယ္သြယ္ မ်က္လံုးမ်ားက စူးစူးရွရွရိွ၏။ မ်က္ႏွာအသြင္သဏၭာန္က အနည္းငယ္တင္းမာေနၿပီး မာနဟန္ မာန္သြင္းထားပံု ေပါက္ေပသည္။ ဆရာလိႈင္သည္ သိုရင္းအက်ႌ အျဖဴကို ဝတ္ဆင္ထားၿပီ။ သိုရင္းအက်ႌ အျဖဴသည္ သစ္လြင္ေတာက္ပကာ က်က္သေရရိွလွေပသည္။ ေခါင္းတြင္ ေမာင့္က်က္သေရ ေခါင္းေပါင္း ဖက္ဖူးၫြန္႔ အေရာင္ကို ေပါင္းထားၿပီး တက္ထရြန္ရွပ္အက်ႌအျဖဴ စတစ္ေကာ္လာႏွင့္ ေရႊေရာင္ ေတာင္ရွည္ခ်ိတ္ပုဆိုးကို သက္သက္ရပ္ရပ္ ဝတ္ထားၿပီး ေျခေထာက္တြင္ ေျခအိပ္အျဖဴကို စြတ္ထားေပသည္။ ေကာင္းမြန္သစ္လြင္ေသာ အဝတ္အစားမ်ားႏွင့္ ဆရာလိႈင္သည္ ဘိသိက္ခန္းမတြင္ က်က္သေရရိွလွေပသည္။ ဆရာလိႈင္သည္ ဘိသိက္ခန္းစရန္ ပဏာမပ်ိဳးလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အမ်ားသိတဲ့ ႂကြားမဝိပါဘူး၊ ဘိသိက္ပညာရိွ ဆရာလိႈင္ကိုးဗ်၊ ဆရာလိႈင္ဆိုတာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ အလုပ္စခန္းမွာျဖင့္ အဟုတ္တန္း ျပည့္စံုတာမို႔ ၿမိဳ႕ေရာနယ္ပါ အားေပးျခင္းခံရသကိုးဗ်´ ဆရာလိႈင္၏အသံမွာ အသံခ်ဲ႕စက္ေရွ႕တြင္ လိုအပ္သည္ထက္ အားသံုး၍ စတင္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။အင္း… ေလာကီမဂၤလာ အျဖာျဖာ ရိွတဲ့အထဲက ဒီေန႔ဒီရက္ ျပဳၾကတဲ့ မဂၤလာဟာျဖင့္ ေရွးမင္းေကာင္း မင္းျမတ္မ်ား ဘိသိက္ေတာ္သြင္း ဆက္လာတဲ့ အစဥ္အလာအတိုင္း သာသနာ့ေဘာင္သို႔ တက္လွမ္းၾကမည့္ ရွင္သာမေဏေလာင္းမ်ား၊ ရွင္ေလာင္းမ်ားအား လက္ယာရစ္ ေငြခ႐ုနဲ႔ သေျပႏုရြက္ဝါ ေျမစာထည့္ၿပီး ဦးထိပ္မွာ သြန္းေလာင္းၾကရတဲ့ မဂၤလာေပကိုး´… အဲဒီလို မဂၤလာျပဳၾကရတဲ့အခါမွာေတာ့ မဂၤလံ ပါပံ လုနာတိ ဆိႏၵတီတိ မဂၤလံလို႔ ဝိၿဂိဳဟ္က ဆိုထားသမ်ွပါပံ မေကာင္းမႈ ဟူသမ်ွတို႔ကို၊ လုနာတိဆိႏၵိ ပယ္ဖ်က္ခုတ္ထြင္ သုတ္သင္ရွင္းတတ္၏။ ဣတိ တသၼာ ထိုသို႔ ပယ္ဖ်က္ခုတ္ထြင္ သုတ္သင္ရွင္းလင္းတတ္ေသာ သတၱိေၾကာင့္ မဂၤလံ မဂၤလာမည္တယ္ကိုးဗ်။ ဒီေတာ့ မေကာင္းတာေတြ ပယ္ဖ်က္တာ မဂၤလာပါပဲတဲ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ မဂၤလာျဖည့္ေပးမယ့္ ဘိသိက္ဆရာမ်ား ကိုယ္တိုင္ကလည္း မေကာင္းတာေတြ မပါဖို႔၊ မလုပ္ခဲ့မိၾကဖို႔ အေရးႀကီးတယ္ကိုးခင္ဗ်´ ဒီေနရာတြင္ ဆရာလိႈင္က ေခတၱနားလိုက္ကာ ပရိသတ္ကို အကဲခတ္သလို သိမ္းက်ံဳးၾကည့္လိုက္ရင္းက ေအာက္နားတြင္ အလွည့္မက်ေသး၍ ထိုင္ေနေသာ ဆားေတာင္ေသာင္းတို႔ဘက္ကိုလည္း တစ္ခ်က္ေဝွ႔ကာ ၾကည့္လိုက္ၿပီးမွ… ဘိသိက္ဆရာရယ္လို႔ အမည္ခံၿပီး ေမာင္ရွင္ေလာင္းမ်ားရဲ႕ ဦးထုပ္ကို သီတာေရစင္ သြန္းေလာင္းဖ်န္းေပးၾကရမည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာျဖင့္ ကံငါးပါးထဲက သုရာေမရယကံဆိုတဲ့ ေသာက္စား၊မူးယစ္ျခင္းဟာျဖင့္ ဘိသိက္ဆရာမ်ားႏွင့္ လုံးဝမအပ္စပ္ပါဘူး။ အဲဒီလို ေသာက္စားမူးယစ္တက္တဲ့ သူမ်ားဟာလည္း ဘိသိက္မသြင္းထိုက္၊ မေျမႇာက္ထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာ ျဖစ္ေပတယ္ခင္ဗ်ာ´ ဤေနရာတြင္ ပရိသက္ၾကီးမွာ လႈပ္လႈပ္ရြရြ၊ လႈပ္လႈပ္သဲဲ ျဖစ္လာၾကကုန္သည္။ မျဖစ္ဘဲေနပါေတာ့မလား။ ဘိသိက္ဆရာ ဆားေတာင္ေသာင္း အရက္ေသာက္တတ္သည္ကို ကေလး လူႀကီးေလာက္ သိေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဆရာလိႈင္က အရက္ေသာက္တတ္သူမ်ား ဘိသိက္မသြင္းထိုက္ဟု ေျပပါေနၿပီ မဟုတ္ပါလား။ အေျပာခံရေသာ ဆားေတာင္ေသာင္းကမူ ပါးစပ္တြင္ ေဆးျပင္းလိပ္ကိုခဲလ်က္ နားေထာင္ေကာင္းေနဟန္ရိွသည္ ရိွေနေပသည္… အဲဒါေၾကာင့္ က်ြန္တာ္ဆရာလိႈင္မွာျဖင့္ လက္ဦးဆရာ မည္ထိုက္စြာ ပုဗၺစရိယမိႏွင့္ဖဆိုတာလို ဘိသိက္ပညာျဖင့္ အသက္ေမြးေတာ့မည္ ဆိုကတည္းက မိဘမ်ားက ကံငါးပါးလံုေအာင္ ထိန္းသိမ္းပါလို႔ ညြွန္ၾကားလိုက္တဲ့ ဆံုးမလိုက္တဲ့အတိုင္း ငါးပါးေသာကံ မေဖာက္ျပန္ရေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လာရပါတယ္ခင္ဗ်ာ´ ဆရာလိႈင္သည္ ဆားေေတာင္ေသာင္း အရက္ေသာက္တတ္သည္ကို မိမိရရ ဆုပ္ကိုင္ကာ ပရိသတ္ၾကီးေရွ႕တြင္ တင္ျပေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာလိႈင္သည္ အရက္ေသာက္ျခင္း၏ မေကာင္းက်ိဳးမ်ားကို ဥပမာမ်ားျဖင့္ တင္ျပသည္။ ေမာင္ရွင္ေလာင္းမ်ား၊ နားထြင္းမ်ား၊ ေျခမန္းကြင္းစြပ္ရာတြင္ မႏၲန္မ်ား ရြတ္ဖက္ၿပီးမွ စြပ္ၾကရမည္။ ဒါမွ ေမာင္ရွင္ေလာင္းမ်ား ေဘးရန္အႏၲရယ္ကင္းရွင္းမည္၊ အရက္ေသာက္သူ ပါးစပ္က မည္မ်ွရြတ္ဖတ္ေနေစကာမူ အခ်ည္းႏီွး၊ အက်ိဳးမၿပီး၊ အက်ိဳးမဲ့သာလွ်င္ ျဖစ္ေျခသည္ဟု ေထာက္ျပထားသည္။ ပရိသတ္ၾကီးသည္ ဆရာလိႈင္ေျပာသည္မ်ားကို သေဘာက်စြာျဖင့္ လက္ခံလာၾကေတာ့သည္။ ေခါင္းတစ္ညိတ္ညိတ္ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္မ်ားျဖင့္ ေလးေလးစားစား နားေထာင္လာၾကသည္။ ဆရာလိႈင္သည္ စကားေျပာရာတြင္ အရိွန္ရလာသည္။ သူ႔ကို ပရိသတ္က အားေပးမွန္း၊ သူေျပာတာလက္ခံမွန္း သိလာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း အရက္ေသာက္တတ္သူမ်ား ဘိသိက္ဆရာ ျဖစ္လာပါက အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ စားစရာ ခဲဖြယ္ ေဘာဇဥ္မ်ားထဲတြင္ မစင္တစ္ပဲသား က်ဘိသကဲ့သို႔ စားသံုးရန္မျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္း စသည္ကို အကိုးအကားမ်ားျဖင့္ တင္ျပသည္။ နာရီဝက္ခန္႔ ေကာင္းေကာင္း ေျပာသြားၿပီး ပရိသက္ၾကီးကလည္း ဆရာလိႈင္အား ႏွစ္သက္သြားၾကၿပီ။ ဆရာလိႈင္၏ ပံုသဏၭန္သည္လည္း မ႑ပ္အလယ္တြင္ က်က္သေရရိွေသာ ဝတ္စားတန္ဆာမ်ားျဖင့္ တကယ္ပင္ တင့္တယ္ေနေပသည္။ ေနာက္ဆံုး ဆရာလိႈင္သည္ မေကာင္းတာေတြ ပယ္မွ မဂၤလာျပည့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေကာင္းတာ လုပ္သူမ်ားကိုလည္း ဝိုင္းပယ္ၾကရမည္။ တစ္နည္း အရက္ေသာက္သူမ်ား ဘိသိက္ေျမႇာက္ရန္ မသင့္ဟု စကားကို အဆံုးသက္လိုက္ၿပီး ဘိသိက္မဂၤလာ အခမ္းအနား ဖြင့္ရန္ စာတစ္ပုဒ္ ရြတ္ဆိုသည္။ သူရြတ္ဆိုေသာ စာေနာက္ဆံုးတြင္-တိတ္နိမိတ္ယဥ္ ကဗ်ာစာတန္းရယ္နဲ႔၊ ဟိတ္တံဆိပ္မဂၤလာ မႏြမ္းရေအာင္၊ ကိုင္း… ရြာစား၊ဘိသိက္မဂၤလာ အခမ္းဖြင့္…´ ကြၽန္ေတာ္သည္ ေလျပည္ထိုးကို ေကာက္ကာတီးလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆရာလိႈင္သည္ ျဖည္းညင္းစြာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္ကို ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။ သူတို႔ ဘိသိက္ အၿပိဳင္အဆိုင္ ဆိုေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ တာဝန္က ဆိုင္းကိုၾကိဳက္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္တီးေနရသည္။ ကိုယ့္တာဝန္ကို ေပါ့၍မျဖစ္ေပ။ ဤလိုပြဲမ်ဳိးမွာ ထင္သလိုမျဖစ္တတ္။ ဘိသိက္ဆရာ ႏွစ္ဦးလံုးက အႏိုင္ရၿပီး ဆိုင္းက ၾကားညပ္္ကာ ႐ံႈးသြားတတ္၏။ ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ သူတို႔ႏွစ္ဦးလံုး သူမသာ ကိုယ္မသာ အေျခေနမ်ိဳးတြင္ ဆိုင္းက အႏိုင္ရသြားသည္လည္း ရိွတတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ႏွစ္ဦး အ႐ံႈးအႏိုင္က ကိစၥမရိွ၊ မိမိအဖြဲ႕ မ႐ံႈးဖို႔က ပဓာနက်ေနေပသည္။ ကြၽန္ေတာ္ ထိုးေသာ ေလျပည္ထိုး တစ္ဝက္ေလာက္တြင္ ဆားေတာင္ေသာင္း ဘိသိက္ အဝတ္အစားမ်ား လဲလွယ္ေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရ၏။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စိတ္တိုင္းက် တီးေနေသာ ေလျပည္ထိုးသည္ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ၾကာသည္။ ေလျပည္ထိုး အၿပီးတြင္ ဆိုင္းသံမ်ားကို ေတတ်ာသတ္၍ ရပ္ပစ္လိုက္ၾကသည္။ ဆိုင္းသံမ်ားဆံုး၍ ၿငိမ္သက္သြားေသာအခါတြင္ ဆားေတာင္ေသာင္းသည္ မတ္တက္ရပ္လိုက္၏။ ကြၽန္ေတာ္ ဆားေတာင္ေသာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ လွမ္းၾကည့္မိလိုက္ရာ မ်ားစြာပင္ စိတ္ပ်က္သြားမိေတာ့၏။ ေခါင္းေပၚက ေမာင့္က်က္သေရ ေခါင္းေပါင္းသည္ ေခြၽးစြန္းအကြက္ၾကီးျဖင့္ နဖူးထိပ္အလယ္တြင္ ထင္ထင္ရွားရွားၾကီး ျမင္ေနရ၏။ အတြင္းက ရွပ္အက်ႌမွာ ေစာေစာကတည္းက ဝတ္ထားေသာ ရွပ္အက်ႌအႏြမ္း အျဖဴျဖစ္၏။ သိုရင္းအက်ႌမွာ ႏိုင္လြန္အပါးကို ခ်ဳပ္ထားၿပီး ေဟာင္းလြန္းေန၏ အထူးသျဖင့္ ေၾကမြေန၏။ ဘန္ေကာက္ ေတာင္ရွည္ပုဆိုး ပန္းေရာင္မွာ အလြန္ႏြမ္းၿပီး အေရာင္အဆင္းပင္ မရိွေတာ့သည့္ထဲတြင္ ေၾကမြေနေသာ သိုရင္းအက်ႌလက္ကို ဆြဲခ်၍ အတြန္႔ေၾကေျပေအာင္ သူ႔ဟာသူ လုပ္ေနေပသည္။ ေစာေစာတုန္းက ဆရာလိႈင္သည္ သူ႔အား တစ္ခြန္းမွ် အေကာင္းေျပာ မသြားေပ။ အရက္သမားဟု သိသိသာသာၾကီး ႏိွမ့္ခ်သြားၿပီးျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူက ဘယ္လို ျပန္ေခ်ပလိုက္မွာလဲဟု ပရိသတ္က ေစာင့္နားေထာင္ေန၏။ ဆားေတာင္ေသာင္းသည္ အသံခ်ဲ႕စက္ေရွ႕တြင္ ေခ်ာင္းတစ္ခ်က္မူ ဟန္႔လိုက္ၿပီး… နေမာတႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆႆ ဟု သံုးၾကိမ္ရြတ္လိုက္ၿပီးမွဗုဒၶ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ ဓမၼ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ သံဃ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ မာတာပိတု ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ အာစရိယ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊ အနေႏၲာ အနႏၲ ငါးကို ဘုရားတပည့္ေတာ္ ႐ိုေသစြာ ရိွခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါ၏ အရွင္ဘုရား…´ဟု ဆိုၿပီး ဘုရားစင္ဘက္သို႔ လွည့္ကာ မတ္တတ္ရပ္ရင္းက လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့လိုက္ေလသည္။ ကန္ေတာ့ၿပီးျပန္၍ ကိုယ္ကို မတ္တတ္ရပ္ရင္းက သူ႔မ်က္ႏွာကို ျပံဳးလိုက္ေလသည္။ သူ႔မ်က္ႏွာကို ျပံဳးၿပီး ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ စကားကို ဆက္မေျပာေသး၊ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္နဲ႔ ညိတ္ကာ ပရိသတ္ကို ႏႈပ္ဆက္ေနသလို ေစာေစာက ဆရာလိႈင္ေျပာတာ ေထာက္ခံျပေနသလို လုပ္ေနေပသည္။ ပရိသတ္ကလည္း သူဘာေျပာမလဲ အထူး အာ႐ံုစိုက္လာၾကၿပီ။
ဟဲ…ဟဲ ဒီေန႔ေတာ့ ဘိသိက္ၿပိဳင္ဆိုၿပီး အလွဴထဲေျပာေနၾကတာ ဘယ္ဘိသိက္ၿပိဳင္ ဟုတ္လို႔တုန္း၊ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆရာလိႈင္ကို နားေထာင္ရတဲ့ေန႔ပဲ…´ ဟု သူက အစပ်ိဳးလိုက္သည္။ က်က္သေရရိွလိုက္တာ ဆရာလိႈင္ေျပာသြားတာေတြ မဂၤလာရိွလိုက္တာ၊ မေကာင္းတာေတြ ပယ္တာမဂၤလာ၊ ေကာင္းတာေတြလုပ္တာ မဂၤလာ၊ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ၊ မဂၤလာအခမ္းနားမွာ ဆရာလိႈင္က ေကာင္းျမတ္တဲ့ အစဥ္အလာ မဂၤလာစကားမ်ား ေျပာၾကားသြားတာ၊ ေမာင္ေသာင္းျဖင့္ ပီတိျဖစ္လို႔ မဆုံးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘိသိက္ၿပိဳင္ ဘိသိက္ၿပိဳင္လို႔ ေျပာေနၾကတာ ဒီေန႔ဟာျဖင့္ ဘိသိက္ၿပိဳင္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆရာလိႈင္ကို နားေထာင္ရတဲ့ေန႔ မဂၤလာေန႔ၾကီးပါပဲ ခင္ဗ်ာ´ ပရိသတ္ၾကီးမွာဟာ ခနဲ´ ျဖစ္သြားၿပီး အာေမဍိတ္သံမ်ား ထြက္လာၾကသည္။ ဆားေတာင္ေသာင္းဘက္က အထင္ၾကီးေနသူမ်ားလည္း မ်က္ႏွာကို ေအာက္သို႔ ငံု႔ၾကရေတာ့သည္။ ဆရာလိႈင္ကား ေခါင္းကေလးေမာ့၍ နားေထာင္ေနသည္။ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆက္လိုက္ျပန္သည္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ အလွဴေတာ္မဂၤလာရဲ႕ မဂၤလာဘိသိက္ေတာ္ အခ်ိန္ႀကီးမွာ အလြန္အင္မတန္ ၾကားနာရခဲတဲ့ မဂၤလာက်က္သေရရိွေသာ စကားမ်ားကို ဆရာလိႈင္က ျပည့္ျပည့္စံုစံု မိန္႔ဆိုသြားျခင္းမ်ားဟာ အလွဴေတာ္မွာေရာ၊ ပရိသတ္ၾကီးမွာေရာ ဆိုင္းအဖြဲ႕ႏွင့္တကြ ကြၽန္ေတာ္ ဘိသိက္ဆရာ ေမာင္ေသာင္းပါ အလြန္ပင္ မဂၤလာမ်ား ျပည့္စံုရျခင္းေၾကာင့္ ဆရာလိႈင္အား မဂၤလာအပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုသူ ျမန္မာပညာရိွ ပ႑ိတဆရာကဝိ တစ္ဆူျဖစ္ေၾကာင္း ေမာင္ေသာင္းက ေၾကညာေမာင္း ခတ္လိုက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ား´ ပရိသတ္မ်ားမွာ အေတာ္ကေလး ခြက်ကုန္၏။ ေစာေစာက ဆရာလိႈင္က ဆားေတာင္ေသာင္း ေကာင္းကြက္တစ္ခုမ်ွမေျပာ ႏိွမ့္ခ်သြား၏။ နားဝင္ေအာင္ ေျပာႏိုင္၏။ ထို့ေေၾကာင့္ ဆားေတာင္ေသာင္းက သူ႔အလွည့္တြင္ ျပန္လည္၍ ၿပိဳင္ဆိုင္ေျပာမည္၊ ေခ်ပမည္ ထင္ၾက၏။ ယခုမူ သူတို႔ ထင္သလို မဟုတ္၊ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆရာလိႈင္အား ခ်ီးမြမ္းေနသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဆားေတာင္ေသာင္းအား ပရိသတ္က နည္းနည္း သနားလာၾကသည္။ ေနာက္ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆက္လိုက္ျပန္သည္။ပရိသတ္ေတာ္ မင္းမ်ားခင္ဗ်ာ… ကြၽန္ေတာ္ ေမာင္ေသာင္းဟာျဖင့္ ဘိသိက္ပညာ တတ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ဝါသနာ ပါလြန္းလို႔ လုပ္လာတဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေနတာက စစ္ကိုင္းအေနာက္က ဆားေတာင္မ ငါးရြာ၊ ဟို ဆားေတာင္သူ ေအာင္ျဖဴဆိုတဲ့ ဇာတ္ထုပ္ၾကားဖူးၾကမွာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ အဲဒီ ဆားေတာင္မငါးရြာက ေတာဘိသိက္မ်ွသာ ျဖစ္ပါတယ္။ `ေတာဘိသိက္ ေတာသားဆိုေတာ့ အေျပာမွားရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ၾကရန္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ေတာင္သူ တစ္ေေယာက္ပါ။ ဝါသနာ ပါလြန္းလို႔၊ မေနႏိုင္လြန္းလို႔၊ ဘိသိက္ေျမႇာက္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ဖခင္ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ေတာင္သူအလုပ္ကို ထြန္ရွဥ္းဆယ္စီးနဲ႔ ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ေတာင္သူႀကီးျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ´
ပရိသတ္က အံ့အားသင့္သြားၾကသည္ ထြန္ရွဥ္းဆယ္စီးဆိုေသာ စကားရပ္ကို သေဘာၾကသြားျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ထြန္ရွဥ္းဆယ္စီး လုပ္ရေသာ ေျမသည္ ဧက တစ္ရာေက်ာ္ပိုင္မွ ျဖစ္မည္။ ဧက တစ္ရာေက်ာ္ ပိုင္ေသာသူသည္ လူ႔ေလာက၏ အရက္သမား၊ ကစားသမား မဟုတ္။ ဆယ္ဧကေလာက္ ပိုင္ေသာသူပင္ မနည္းစည္းကမ္းက်ေအာင္ လုပ္ရ၏။ သူသည္ ေတာသား လူ႐ိုးလူေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း တာဝန္ေတြက ျပေနသည္။ ဆားေတာင္ေသာင္းက ဆက္လိုက္ျပန္၏။
အပိုင္း၂ေမွ်ာ္..
For more information, click here!!!!
Send minimum 0.010 SBD to bid for votes.
Before sending a transfer to @minnowhelper, verify that your publication meets these conditions (http://www.minnowhelper.com/conditions.php). After the transfer is made, no claims will be received.
The Minnowhelper team is still looking for investors (Minimum 10 SP), if you are interested in this, read the conditions of how to invest click here!!!
ROI Calculator for Investors click here!!!
Thank to @minnowhelper teams.