စိတ္​​ေစရာ (၂)

မနက္​ျဖန္​ ႐ွင္​​ေလာင္​းလွည္​့အျပန္​
​ေကြၽးဖို႔ ခ်က္​ျပဳတ္​​ေနၾကသည္​့
ဘႀကီးသိန္​းခတို႔ အိုးသူႀကီးအဖြဲ႔မွာလည္​း
အလႉ႕႐ွင္​စိတ္​ႀကိဳက္​ လို​ေလ​ေသးမ႐ွိ
မ​ေမာႏိုင္​မပန္​းႏိုင္​ ​ခ်က္​ျပဳတ္​​ေနၾကၿပီး
တစ္​ဦးနဲ႔ တစ္​ဦး စလိုက္​​ေနာက္​လိုက္​နဲ႔
တဝါးဝါး တဟားဟား တ​ေပ်ာ္​တပါးႀကီး
ပြဲက်လ်ွက္​႐ွိသည္​ ...

အားလံုးခ်က္​ျပဳတ္​ၿပီးခ်ိန္​တြင္​
လ​ေရာင္​​ေအာက္​တြင္​ထိုင္​ကာ
အၾကမ္​း​ေရ(​ေရ​ေႏြးၾကမ္​း) ​ေသာက္​ၾကရင္း
​ေရာက္​တတ္​ရာရာ ​​ေျပာဆို
ျငင္​းခံုၾကျပန္​သည္​ ...
တစ္​ရြာထဲ အတူ​ေနၾက​ေသာ္​လည္​း
က်န္​တဲ့အခ်ိန္​ကိုယ္​့အလုပ္​နဲ႔ ကိုယ္​မို႔
ခုလို လူစံုတုန္​း ​ေျပာစရာ​ေတြကလည္​း
မကုန္​ႏိုင္​ ...
မိုးကလည္​းခ် ဳပ္​သည္​ထက္​ခ် ဳပ္​လာသည္​ .....
ညဥ္​့နက္​သည္​ထက္​နက္​လာၿပီ ...
င​ေစြနဲ႔ ​ေရႊအ လည္​းအိုးသူႀကီးအဖြဲ႔နဲ႔အတူ
စကားလက္​ဆံုက်လ်က္​႐ွိသည္​ ..
​ေရႊအ က အိုးသူႀကီးအဖြဲ႔ထဲ​ေတာ့မပါ​ေပ ..
ဖင္​​ေပါ့၍ ​ခိုင္​း​ေကာင္​းသူမို႔ ဘႀကီးသိန္​းခက ​
ေတာက္​တိုမယ္​ရ ခိုင္​းဖို႔
​ေခၚထားျခင္​းျဖစ္​သည္​....
င​ေစြက​ေတာ့ သက္​ႀကီးစကား
သက္​ငယ္​ၾကားဆိုသလို ခုလို
လူစံုတဲ့​ေနရာ​ေတြဆို
သူအျမဲ​ေရာက္​သည္​ ..

" ဘ .. ဘ..ႀကီးသိန္​းခ .. က်ဳပ္​ ..က်ဳပ္​
တစ္​ခု​ေလာက္​​.. ​ေမး..​ေမး..ေမးအံုးမယ္​ဗ် "

​ေရႊအတစ္​​ေယာက္​ ​ေျပာလည္​း​ေျပာ
​လူၾကားထဲ အနည္​းငယ္​တိုးလိုက္​သည္​ ...

" ဘာတုန္​း ​ေရြအ ရ "
​င​ေစြ လွမ္​း​ေပး​ေသာ အၾကမ္​း​ေရပန္​းကန္​ကိုယူရင္​း ဘႀကီးသိန္​းခ ျပန္​ထူးသည္​ ...

​ေရႊအ က ေနာက္​​ေက်ာမလံုသလို
တစ္​ခ်က္​​ေနာက္​လွည္​့ၾကည္​့လိုက္​ၿပီး

" ဟို..ဟို..ဟို ကိုရင္​ၾကာစိနဲ႔ မ..မ..မယဥ္​လွ တို႔က မ..မကြၽတ္​ဖူးဆိုတာ တ..တ..တ..
တကယ္​လားဗ် ... ​ေနာက္​..​
ေနာက္ၿပီး ..အရီး​ေလး​ေဒြးလွကို အိမ္​..အိမ္​..အိပ္​မက္​​ေပးတယ္​တယ္​ဆိုတာ အ..အ..အ..အဟုတ္္​လားဗ် .."

ဘႀကီးသိန္​းခ က ခ်က္​ျခင္​းမ​ေျဖ​ေသးဘဲ
အၾကမ္​​း​ေရကုန္​​ေအာင္​​ေသာက္​လိုက္​သည္​ ..
ၿပီးမွ ..
"အင္​း .. အဲ့တာက ​ေျပာရခက္​တယ္​ကြ ..
အားလံုးနားလည္​​ေအာင္​​ေျပာရရင္​
တရားသ​ေဘာအရ​ ၾကားခုလပ္​ကာလဆိုတာမ႐ွိဘူးကြ ... ​​ကုသိုလ္​ အကုသိုလ္​အရ
ေသၿပီးရင္​သူသြားရမယ္​့ဘဝကို
ခ်က္​ျခင္​း​ေရာက္​ရမွာပဲ ... ဒီမွာပ်က္ရင္
ျဖစ္​ရမယ္​့​ေနရာမွာ​​ ခ်က္​ျခင္​း ျဖစ္​တာပဲ ..
တကယ္​တမ္​း ဟုတ္​​ေနခဲ့ရင္​​ေတာင္​
ၾကာစိနဲ႔ ယဥ္​လွကမကြၽတ္​တာ မဟုတ္​ဘူး ..
​ေသခါနီးအစြဲအလန္​း​ေၾကာင္​့
ၿပိတၱာဘဝကို​ ေရာက္​​ေနၾကတဲ့
ၿပိတၱာ​ေတြလို႔ ေျပာရမယ္​ ....ဘဝ​ေဟာင္​းမွာ​ေတာ့ ၾကာစိနဲ႔ ယဥ္​လွ​ေပါ့ကြာ ..."

" အာ .. ဘႀကီးသိန္​းခ​ေျပာမွ မ်က္​စိ​ေတာင္​
ပိုလည္​သြားတယ္​ဗ်ာ .. အ​ေဟာင္​း​ေတြ​ေရာ အသစ္​​ေတြ​ေရာ ႐ႈပ္​​ေနတာပဲ ..က်ဳပ္​တို႔က
ကိုရင္​ၾကာစိနဲ႔ မယဥ္​လွ ကြၽတ္​လား
မကြၽတ္​လားသိခ်င္​တာ​ေလဗ်ာ ..
ဘႀကီး​ေျပာမွ က်ဳပ္​တို႔က ​ေၾကာက္​ရမွာလိုလို
မ​ေၾကာက္​ရမွာလိုလိုနဲ႔ အူ​ေၾကာင္​​ေၾကာင္​
္​ျဖစ္​​ေနၿပီဗ် ..."
င​ေစြက သူ႔ ဝသီအတိုင္​း
အတြန္​႔တက္​လိုက္​သည္​.....
ဘႀကီးသိန္​းခကလည္​း စိတ္​မ႐ွည္​ဟန္​ျဖင္​့
" ဟ​ေကာင္​ရ ... ၾကာစိနဲ႔ယဥ္​လွကို
သူတို႔​ေသၿပီးမွ ငါလည္​း​
ထပ္​ေတြ႔ဖူးတာမဟုတ္​​​ေတာ့ နင္​တို႔က
မကြၽတ္​​ေသးတာလား ၊ ၿပိတၱာဘဝ​ေရာက္​​ေနတာလားမ​ေမးရ​ေသးဘူး .. ​ေအး ​ေတြ႔ရင္​​
ေသခ်ာ​ေအာင္​​ေမးလိုက္​မယ္​ ဟုတ္​ၿပီလား .."

"အူ... အူးး"
"အူးးးးး"
ဘႀကီးသိန္​းခ၏ င​ေစြကို အ​ေငၚတူးလိုက္​​ေသာ စကားသံအဆံုး ....
အလႉအိမ္​ပတ္​ဝန္​းက်င္​မွ ​ေခြမ်ားဆြဲဆြဲငင္​ငင္​ အူသံမ်ား ဆက္​တိုက္​ၾကားရျခင္​းျဖစ္​သည္​ ...
ဘႀကီးသိန္​းခတို႔ စကားဝိုင္​း​ေလးမွာ
႐ုတ္​တရက္​ တိတ္​ဆိတ္​သြားသည္​ ..
ထိုစဥ္​ ....
"အု..အူးးး"
"အူးး"
​ေခြးအူသံမ်ား ပိုက်ယ္​လာသလို ရြာလမ္​းဆီမွ ​​မည္​းမည္​း အရာတခု သူတို႔႐ွိရာဘက္​သို႔ တ​ေရြ႕​ေရြ႕လာ​ေနတာ ​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​ ....

(အပိုင္​း (၃)ဆက္​လက္​အား​ေပးပါအံုးဗ်ာ)
အပိုင္​း(၁)ဖတ္​ရန္​...
https://steemit.com/myanmar/@myanmarpyithar/sit-esyaa-1-082d911e3eeb6

Photo Credit - Google Image
Written by @myanmarpyithar
MSC - 103