ေဆာင္းတြင္း နဲ႔ တေစၧ

ေဆာင္းတြင္းရဲ႕ခ်မ္းေအးလွတဲ့မနက္ခင္းတစ္ခုမွာ လူေတြအားလံုးအိပ္ေမာက်ေနတတ္တဲ့ မနက္ေလးနာရီအခ်ိန္ေလာက္မွာေတာ့ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ရြာလမ္းမဆီက တေရြ႕ေရြ႕သြားေနတဲ့ အရိပ္တစ္ခုကို ျမင္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ ေဒၚသိန္းတစ္ေယာက္ လန္႔သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒီရြာမွာေမြးခဲ့တဲ့ သူမအတြက္ ဒီျမင္ကြင္းကထူးဆန္းလို႔ေနပါတယ္။သူမတို႔ရြာကလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက မနက္ငါးနာရီ ကလတတ္ေခါက္သံၾကားမွာ အိပ္ယာကထၾကပီး ဆြမ္းခ်က္တဲ့သူကခ်က္ အလုပ္ခြင္ဝင့္မယ့္သူကလည္း အလုပ္အတြက္ျပင္ဆင္ၾကနဲ႔ ရြာေလးကအသက္ဝင္လာတာပါ။ခုေတာ့ မနက္ေလးနာရီမွာ အေဖာ္မပါဘာမပါနဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ကေလ်ွာက္သြားေနတာဆိုေတာ့ လူမွဟုတ္ရဲ႕လားဆိုပီး ေတြးမိကာၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္းထသြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ေဒၚသိန္းလည္းအသာေလးအိပ္ယာထဲကိုျပန္ဝင္ပီး ၿငိမ္ေနမိပါတယ္။မနက္အိပ္ယာလည္း ငါးနာရီေလာက္မနိုးေတာ့ဘဲ ေနေတြျမင့္မွ အိပ္ယာကနိုးတဲ့အတြက္ ေဘးအိမ္ကလူေတြကေတာင္ ေဒၚသိန္းကို အံ့ၾသေနၾကေလရဲ႕။ေဒၚသိန္းကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းေတြကို သူမမနက္ကေတြ႔ခဲ့ရတာကို ေျပာျပရင္ေကာင္းမလား မေျပာျပဘဲထားလိုက္တာေကာင္းမလားဆိုတဲ့အေတြးေတြနဲ႔ ဗ်ာမ်ားေနေလရဲ႕။

အသက္ ၅၀ေက်ာ္လာတဲ့အထိ သရဲေျခာက္တယ္ဆိုတာမယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ သူမအတြက္ ခုမွသရဲေျခာက္ခံရတယ္ေျပာရင္လည္း သူမ်ားရယ္မွာကို ေၾကာက္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမေျပာဘဲ ေနလိုက္မိတယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ သူမတို႔ရြာက စပ္စုစိန္ေဒၚပိန္ေရာက္မလာခင္ အခ်ိန္ထိေပါ့။

ဆိုင္းမဆင့္ဗံုမဆင့္ေရာက္လာတဲ့ ေဒၚပိန္ကသူမနားကိုတိုးပီး မေန႔ကမနက္ေလးနာရီေလာက္ ရြာလမ္းမွာလမ္းေလ်ာက္ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔တဲ့အေၾကာင္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေျပာျပပါတယ္။ဒါနဲ႔ ေဒၚသိန္းတစ္ေယာက္အားတတ္သြားပီး သူမေတြ႔ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာဖို႔အားယူေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ေဒၚပိန္ရဲ႕ေျမးမေလးကေဒၚပိန္ကိုလိုက္ေခၚတာနဲ႔ ေဒၚပိန္ျပန္သြားေတာ့ သူမမေျပာျဖစ္ခဲ့ရျပန္ပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ ေဒၚသိန္းတစ္ေယာက္ မနက္ေလးနာရီေလာက္ေတြ႔ရတတ္တဲ့ သရဲမကိုထပ္ေတြ႔အံုးမလားဆိုပီး မနက္မနက္ဆို အိပ္ယာကထပီးေခ်ာင္းၾကည့္မိပါတယ္။ပထမေန႔ေတာ့ ဘာမွမေတြ႔ရပါဘူး။ဒီလိုနဲ႔ ဒုတိယေန႔ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚသိန္းေမ်ွာ္လင့္ေနတဲ့ အရိပ္တစ္ခုကိုထပ္မံေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ဒီတစ္ခါမွာေတာ့ ေဒၚသိန္းေၾကာက္မေနေတာ့ပါဘူး။အရိပ္ကိုေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မ်က္နွာကိုခပ္တင္းတင္းထားပီး လွမ္းေအာ္မိပါတယ္။

ေဒၚသိန္းရဲ႕ "ဟိတ္" ဆိုတဲ့အသံကို ၾကားရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အေမွာင္ထဲကအရိပ္တစ္ခုက ေဒၚသိန္းကိုလွမ္းၾကည့္ပါတယ္။ ေဒၚသိန္းကိုလွမ္းၾကည့္တဲ့အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက ႏွာေခါင္းေတြ ပါးစပ္ေတြ မ်က္လံုးေတြမပါတဲ့ ေျပာင္ေခ်ာေခ်ာမ်က္ႏွာႀကီးတစ္ခုျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚသိန္းတစ္ေယာက္ ဘုရားေရ ဆိုတဲ့အသံတစ္ခုနဲ႔အတူ ပစ္လဲက်သြားပါတယ္။

ေဒၚသိန္းတစ္ေယာက္ သရဲကိုေတြ႔လို႔လန္႔ပီးဖ်ားသြားတယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရြာထဲမွာ ျပန္႔သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကာလသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လက္မခံၾကပါဘူး။သူတို႔ရြာမွာဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ဆိုတာ မရွိခဲ့ဘူးတာမို႔ ေဒၚသိန္းညာေျပာတယ္ပဲ ထင္ေနၾကပါတယ္။

လူႀကီးေတြကေတာ့ တကယ့္သရဲလား သူခိုးေတြမ်ားလားဆိုတာကို သိခ်င္ေနၾကတာမို႔ သတၱိရွိတဲ့လူငယ္ေတြစုပီး သရဲျဖစ္ျဖစ္ သူခိုးျဖစ္ျဖစ္ဖမ္းၾကမယ္ဆိုပီး တိုင္ပင္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ရြာထဲကႏြားေက်ာင္းတဲ့ ကေလးတစ္သိုက္ေျပးလာကို ျမင္လိုက္ၾကပါတယ္။

ႏြားေက်ာင္းသားေလးေတြထဲက အသက္အႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ဖိုးေအာင္ရဲ႕ ရြာျပင္မွာအထုပ္ႀကီးတစ္ထုပ္ေတြ႔တယ္ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ရြာထဲကလူႀကီးတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ကာလသားတစ္ခ်ိဳ႕လိုက္သြားၾကတယ္။ဖိုးေအာင္တို႔ေျပာသလိုပဲ အထုပ္ႀကီးတစ္ထုပ္ေတြ႔တာေၾကာင့္ စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ အထုပ္ႀကီးကိုဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ပုပ္အက္အက္အနံ႔ႀကီးက ေထာင္းကနဲထြက္လာပီး အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးဖ်က္ဆီးခံထားရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္မဲ့ေနတဲ့ခႏၶာကို တစ္ခုကိုပါေတြ႔လိုက္ၾကရပါတယ္။

@leeshang
MSC -230