အစာကြင္းဆက္ဆိုင္ရာ အေတြးတစ္ခု

အစားအေသာက္ေတြ စားတဲ့အခါ ကသိကေအာက္ျဖစ္တဲ့စိတ္ မ်ိဳး မၾကာခနျဖစ္တတ္တာ ႏွစ္နည္းနည္းၾကာျပီ။ အသားမစားသူေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚမ်ိဳး။
ၾကက္သားစားရင္ ၾကက္ကေလးေတြကို ျမင္တာမ်ိဳး။ ငါးစားရင္ ငါးအရွင္ေတြကိုျမင္ေနတာမ်ိဳး၊ အမဲသားစားရင္ ႏြားေတြကိုျမင္တာမ်ိဳး။ မၾကာခန ေစ်းလိုက္သြားေတာ့ ေစ်းထဲက ဆိတ္ေခါင္းေတြ၀က္ေခါင္းေတြ ခ်ိတ္ထားတာျမင္တိုင္း အဲ့ေနရာမွာ လူေတြကို အစားထိုးျမင္ေနမိတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တယ္။
ဒီလိုစိတ္ျဖစ္လာတာကို ေကာင္းတယ္လုိ႕ျမင္တဲ့သူေတြကေတာ့ ၇ွိမွာပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ အသီးအရြက္ေတြစားတဲ့အခါမွာပါ အပင္ေလးေတြကို သက္၇ွိလို စိတ္ထဲျမင္ျပီး စားမ၀င္တာမ်ိဳး အထိျဖစ္လာတာ။
ဒီစိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္က တိုက္ဖ်က္ပစ္တယ္။ ဒါဟာ သဘာ၀ မက်တဲ့ ကိစၥလို႕ျမင္တယ္။ ေလာက သဘာ၀ ကိုက တစ္ခုရွင္သန္ဖို႕ တစ္ခုကို ၀ါးျမိဳသြပ္သြင္းရတာပဲ။ တကယ္က စားပစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ပံုေျပာင္းပစ္တာပဲ။
အရာတိုင္းက တစ္ခုခုကို အထဲသြင္းယူျပီး ကိုယ့္အဟာရအျဖစ္ပံုေျပာင္းပစ္ရတယ္။ ဒီေနရာမွာ စားတာ၊ ၀ါးျမိဳသြပ္သြင္းဆိုတာ မဟုတ္တဲ့ စကားလံုး သံုးခ်င္တာ ေ၀ါဟာရ ရွာမေတြ႕ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဆိုလိုခ်င္တာက
amoeba (စာလံုးေပါင္းမွားႏိုင္) အေကာင္ေတြက သူတို႕အဟာရအတြက္ ျမိဳတဲ့ သေဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာ။
အဲ့ေတာ့ သဘာ၀ ကိုက အစားကြင္းဆက္ကို အဲ့လိုခ်ိတ္ဆက္ထားတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႕က သနားလို႕ပါဆိုတဲ့ စိတ္၀င္တာဟာ သဘာ၀ကိုဆန္႕က်င္တယ္လို႕ ျပန္ေတြးယူျပီး အဲ့ဒီ အစားပ်က္မွဳကို ျပန္ စိတ္ေျဖယူရတယ္။
တကယ္လည္း အဆင့္ဆင့္ ျမိဳေနၾကတာပါပဲ။ စၾကာ၀ဋာ ထဲမွာလည္း တခ်ိဳ႕ ေနေတြက အခ်ိဳ႕ ၾ၈ိဳဟ္ေတြကို စုပ္ယူပစ္လိုက္တာပဲ။ blackhole ေတြကလည္း စုပ္ယူျမိဳခ်ပစ္ေနတာပဲ။ သူတို႕ စုပ္ယူတာေတြကို ဘာအျဖစ္ေျပာင္းပစ္လဲဆိုတာေတာ့လူသားေတြလက္လွမ္းမမွီေသးတာလည္းရွိသလို သိျပီးေနတာေတြလည္းရွိသေပါ့။ ကမၻာကလည္း စၾကာ၀ဋာထဲက လာတဲ့ ျမင္ရ မျမင္ရ ဓါတ္ေတြကိုစုပ္ယူေနတာပဲ။ သူ႕ကမၻာေပၚက အျခားေသာအရာေတြကိုလည္း သူျပန္လည္စုပ္ယူျမိဳခ်ေနတာပဲ။ ကမၻာေပၚက သတၱ၀ါေတြ သစ္ပင္ေတြ ကလည္း ေနကလာတာေတြ ေျမကအရာေတြ ေလေတြ ကို စုပ္ယူျမိဳေနၾကတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ အယူအဆ အရ တစ္ခုခုကို စုပ္ယူတယ္ ျမိဳတယ္ ဆိုရင္၊ အဲ့စုပ္ယူျမိဳထားတာကို တစ္ခုခုအျဖစ္ ျပန္ေျပာင္းေပးႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ အားလံုးက အသက္၇ွိတယ္လို႕ ယူဆလိုက္တယ္။ အဲ့ေတာ့ ေလာကမွာ အသက္မဲ့တယ္ ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ျဖစ္သြားတယ္။ ( အေတြးသက္သက္ပါ) ဒါေၾကာင့္ လူသားဟာ စားလို႕ရတာအကုန္စားတာဟာ သဘာ၀ တရားနဲ႕ တသားထဲေနထိုင္ျခင္းလို႕ပဲျမင္တယ္။ လူသားခ်င္း မွ အသာမစားဘဲ သနားစိတ္ထားတာနဲ႕ သတၱ၀ါေတြကိုမွ မစားဘဲ သနားတာနဲ႕ ဆိုတာက ကိုယ္နဲ႕ မ်ိဳးတူေတြမို႕ မစားတာဆိုတဲ့ အတၱသက္သက္မွာ အတူတူပဲျမင္တယ္။ ဆိုလိုတာက လူသားခ်င္းတူလို႕မစားတာ ၊ သတၱ၀ါခ်င္းတူတူမို႕မစားတာ ဆိုတာမ်ိဳး ။ ဒါေၾကာင့္ လိုအပ္သေလာက္ ကိုယ့္အဟာရ ရွိဖို႕ အသက္၇ွင္ရပ္တည္ေရးအတြက္ ကိုယ့္ ကိုယ္ကို အဆိပ္အေတာက္မျဖစ္ေစတာအားလံုးကိုစားျခင္းဟာ သဘာ၀ နဲ႕ လက္ေတြ႕က်က်ေနထိုင္ျခင္းလို႕ပဲ ေတြးျပီး ကိုယ္စားတဲ့အသားမွန္သမွ် စားလိုက္ေတာ့တယ္။
ဒါဆို ရွိတာအကုန္စားပါလား ဘာလို႕ ဟိုဟာမစား ဒီဟာမစားေရွာင္မလဲ ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာလာႏိုင္တယ္။ သဘာ၀ စီးေၿကာင္း ေတြက သူ႕စီး္ေၾကာင္းအတိုင္းသူသြားေနတာသာျဖစ္တယ္။ အဲ့မွာ တစ္ခ်ိဳ႕စညး္ေၾကာင္းက တစ္ခ်ိဳ႕စည္းေၾကာင္းထဲ၀င္မိရင္ အဆိပ္ျဖစ္တာ။ ေပါင္းစညး္လုိ႕မရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတယ္။ အဲ့ေတာ့ တစ္ခုခုကို ကိုယ့္ထဲ ၀ါးျမိဳသြပ္သြင္းတာက သဘာ၀ ျဖစ္သလို ကိုယ့္ ကိုယ္ထဲသြတ္သြင္းတာက ကိုယ္ေခ်ဖ်က္ႏိုင္တဲ့အရာ ကိုယ့္အတြက္ အဆိပ္မျဖစ္မွာေတြကို ေရြးခ်ယ္ျပီး သြပ္သြင္း ရမယ္ဆိုတာကလည္း သဘာ၀ အရ ေနထိုင္ျခင္းသာျဖစ္တယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ အမ်ားအျမင္အရ ေကာင္းတယ္ လို႕ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ ၀င္လာတတ္တာေတြက လက္ေတြ႕ မက်တာမ်ိဳးေတြ၊ မျဖစ္နိုင္တာမ်ိဳးေတြ ၊ သဘာ၀ မက်တာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။
ျမင္ႏိုင္တဲ့ အျမင္ ၾကည့္တဲ့အၾကည့္ေတြ အေပၚမူတည္ျပီး အဲ့တာေတြကလည္း မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိေနမွာပါ။ မတူညီတဲ့အျမင္ေတြကိုလည္း မွွားတယ္ လို႕မယူဆ မသတ္မွတ္လို။ ကိုယ့္အျမင္ ကိုယ့္အေတြးကို ေရးခ်ျခင္းသက္သက္သာ။ အယူအဆတိုင္းကေတာ့ အေတြးေတြ သက္သက္သာပါ။

Kyaw Thu Ra

MSU - 056

Photo credit-https://www.123rf.com/photo_42929797_stock-vector-food-chain-biological-circle-of-nature-illustration.html