လႊတ္

မလိုအပ္ေပမယ့္ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးစြာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား သိမ္းထားမိေသာ အမႈိက္မ်ား က်ေနာ့္ထံတြင္ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕မွာမႈိတက္လ်ွက္ တခ်ိဳ႕မွာ မႈိတက္လုနီး။ အရင္လို ခႏၶာကိုယ္ေလးျပန္ျဖစ္မည္ အထင္ႏွင့္ သိမ္းထားမိေသာ အဝတ္အထည္မ်ား၊ ေက်ာက္တတန္းျပဳတ္ ပန္းတပြင့္ျပဳတ္တာေတြကို သိမ္ႀကီးေစ်းထဲသြား ပစၥည္းဝယ္ၿပီးျပန္ကပ္ ျပန္တပ္မယ္လို႔စဥ္းစားၿပီး သိမ္းထားမိေသာ ဖိနပ္မ်ား၊ ဘက္ထရီျပန္လဲရင္ အေကာင္းအတိုင္းသုံးလို႔ရမွာပါဆိုၿပီး ဘက္ထရီျပန္မထည့္ျဖစ္ဘဲသိမ္းထားမိေသာ ဓါတ္မီးမ်ား ပန္ကာမ်ား နာရီမ်ား တျခားစက္ကရိယာမ်ား ၊ ကဗ်ာေတြေရးထားေသာ ျပကၡဒိန္အေဟာင္းမ်ား ၊ မွန္ေသးေသးေလးမ်ား ၊ ခဲသားေဘာပင္မ်ား၊ တရြက္စႏွစ္ရြက္စေရးထားေသာ စာအုပ္အလြတ္မ်ား၊ သူမ်ားကိုလက္ေဆာင္ေပးရင္ ျပန္ထည့္ေပးႏိုင္ဖို႔ ကိုယ့္တုန္းကလက္ေဆာင္ရခ့ဲေသာ ဘူးလွလွေလးမ်ား ၊ အလြယ္တကူကိုင္တ့ဲ လက္ကိုင္အိတ္တလုံးကလြဲရင္ မက္မက္ေမာသိမ္းထားမိေသာ မကိုင္ျဖစ္တ့ဲ လက္ကိုင္အိတ္အေသးမ်ား၊ ျပန္သုံးလို႔ရပါေသးတယ္ဆိုၿပီး လႊင့္မပစ္ရက္တ့ဲ ကေလးေဆာ့ထားေသာ အလွျပင္ပစၥည္းမ်ား မ်ားမ်ားမ်ားးးးးးး စသျဖင့္ က်ေနာ့္မွာ အမႈိက္ေတြစုပုံလာသလို ခံစားရသည္။ အိမ္တခါရွင္းတိုင္း ႏွေမ်ာတသစြာျပန္လည္သိမ္းထားမိတတ္ေသာ ပစၥည္းမ်ားသည္ ေနာက္တခါအိမ္ရွင္းသည့္အခ်ိန္တြင္ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနေပသည္။ ထိုအခါ ယူၾကံဳးမရစြာႏွင့္ လႊင့္ပစ္ရသည္ပင္။ တခါတေလ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္က သိမ္းထားမိေသာ ပန္းေျခာက္ကေလးမ်ားကိုလည္း ေတြ႔တတ္သည္။ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္သိမ္းခ့ဲေသာ ေက်ာင္းသုံးစက္ဝိုင္းျပားေလးမ်ား ေပတံမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရတတ္သည္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္မလိုေတာ့ပါက လိုအပ္သူမ်ားကိုေပးပစ္ခ့ဲဖို႔ေကာင္းသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ့္ပစၥည္းေလးမ်ားသည္ မည္သူ႔အတြက္မွ လိုအပ္သည္ဟုမရွိခ့ဲေသာအခါ က်ေနာ့္စာအုပ္ဗီဒိုေလးအတြင္းမွာသာ တိတ္ဆိတ္စြာဝင္ပုန္းေနေလေတာ့သည္။ က်ေနာ္နဲ႔အဆင္မေျပေတာ့ေသာ အက်ီ ၤအသစ္နီးပါးအေကာင္းေတြကို ခ်ိဳ႕တ့ဲသူေတြကို ေပးသည္။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္နဲ႔အဆင္ေျပလာလိမ့္မည္ဟု ထင္မွတ္ေသာအဝတ္အထည္မ်ားကိုမူ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိမ္းထားမိသည္။ တခ်ိဳ႕အဝတ္အစားမ်ားဆိုလ်ွင္ က်ေနာ္လုံးဝမဝတ္ေတာ့တာ ေသခ်ာေသာ္လည္း မည္သူ႔ကိုမ်ွေပးမပစ္ဘဲ ဗီဒိုအေလးခံၿပီးသယ္ထားမိတတ္သည္။ စိတ္စြဲလမ္းမႈတခုပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။

-တေန႔ေတာ့ မလိုအပ္တာေတြ ရွင္းျဖစ္သည္။ သံေယာစဥ္ဆိုသည္မွာ လြန္ခ့ဲေသာဆယ္ႏွစ္ကဝတ္ဆင္ခ့ဲေသာ နားကပ္လွလွေလးအေပၚမွာလည္း တြယ္တာလြန္းတာကိုေခၚသည္။ ေစ်းမႀကီးေပမယ့္ ဘယ္သူ႔ဆီမွာမွ မေတြ႔ရေသာထိုနားကပ္ေလးသည္ က်ေနာ့္ထံမွ တိတ္တဆိတ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားဖူးသည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ က်ေနာ္စိတ္တိုမိသည္။ သိမ္းလာခ့ဲေသာသက္တမ္းအရ နားကပ္ကေလးအေပၚတြင္ေႏွာင္တြယ္မိသည္။ မေမ်ွာ္လင့္ေသာကာလတခုတြင္ နားကပ္ကေလးကိုျပန္ေတြ႔သည္။ သို႔ေသာ္ တစုံလုံးအဟုတ္။တဖက္တည္းသာျပန္ေတြ႔သည္။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲတြင္ တခ်ိန္ခ်ိန္ေနာက္တဖက္ျပန္ေတြ႔မည္ ဟူေသာေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ကေလးျဖင့္ ထိုတဖက္ကိုအေသအခ်ာသိမ္းခ့ဲသည္။ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာမွာေတာ့ က်ေနာ္ေမ်ွာ္လင့္တ့ဲအတုိင္း နားကပ္ကေလးတဖက္ကိုျပန္ေတြ႔ခ့ဲသည္။ ထိုေန႔က က်ေနာ့္ရင္ထဲလႈိင္းကေလးတခုရိုက္ခက္သြားသည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ ေပ်ာ္မိသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုနားကပ္ကေလးသည္ ေက်ာက္တလုံးျပဳတ္ရက္သားျဖင့္သာ က်ေနာ့္လက္ထဲ ျပန္ေရာက္ခြင့္ရသည္။ က်ေနာ္သိပ္ႀကိဳက္ေသာ ခရမ္းေရာင္ စၾကၤာပုံေက်ာက္နားကပ္ကေလးသည္ ေက်ာက္ကေလးတလုံးျပဳတ္လ်ွက္ ေနာက္ပိတ္တဖက္က်ိဳးလ်ွက္ က်ေနာ့္လက္ထဲတြင္ ျပန္လည္သိမ္းထားမိသည္။ ထိုသို႔ပင္ႏွစ္မ်ားစြာၾကာခ့ဲၿပီ။

• ထိုသို႔ပင္ က်ေနာ္ရွင္းလင္းေရးထပ္လုပ္မိျပန္သည္။ တကယ္ကိုပင္မလိုအပ္ေတာ့ေသာအရာမ်ားကို လႊင့္ပစ္မည္ဟုစိတ္ကူးၿပီး ရွင္းျဖစ္သည္။ တကယ္ပင္ မလိုအပ္ေတာ့ အမႈိက္မ်ား အမ်ားအျပားေတြ႔ရသည္။ သံေယာစဥ္သည္တဖက္သက္ျဖစ္ေနပါက ပူေလာင္လွသည္။ ပိုဆိုးသည္က တဖက္က ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္း စိုးစဥ္းမ်ွနားမလည္ေသာ သက္မ့ဲျဖစ္ေနပါက ပိုနာက်င္ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ့္နာက်င္မႈကို က်ေနာ္အသက္မသြင္းခ်င္ေတာ့။ ေသလက္စနဲ႔ေသပါေစ။ က်ေနာ္လႊင့္ပစ္တ့ဲအထဲတြင္ က်ေနာ့္အတြက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္သုံးမရေတာ့ေသာ၊ အသစ္တဖန္ျပန္လည္မျဖစ္ထြန္းေတာ့ေသာ၊ အေဟာင္းမွသည္ အေကာင္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေသာ၊ က်ေနာ္နဲ႔ အံလြဲေနတတ္ေသာအရာအားလုံးပါဝင္သည္။ သက္မ့ဲမ်ားအေပၚသံေယာစဥ္ျဖစ္မိျခင္းသည္ မိမိကိုယ္မိမိအမႈိက္ပုံထဲႏွစ္ေနသည္ဟု ခံစားမိလာသည္။ ေလးလံလာသည္။ ထိုင္းမိႈင္းလာသည္။ ထိုသက္မ့ဲဆိုေသာအရာမ်ားသည္ သက္ရွိဆိုေသာအရာမ်ားထက္ပင္ ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုျဖစ္လာသည္။

• လႊတ္ခ်တတ္ဖို႔သာလိုသည္။ စိတၱဇနာမ္မ်ားႀကီးစိုးလာေသာအခါ လူေတြသည္ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္မ်ားျဖစ္လာၾကသည္။ လက္ေတြ႔ဘဝႏွင့္ျခားနားကုန္သည္။ က်ေနာ္လႊတ္ခ်ေတာ့မည္။ လႊတ္ခ်တတ္ဖို႔ ေလ့က်င့္မည္။ လႊတ္ခ်ႏိုင္ရန္ႀကိဳးစားမည္။ လႊတ္ခ်တတ္ဖို႔သာလိုပါသည္။

#စုမြန္သြယ္
MSU - 057
pic credit