( ၁ )

က်ဳပ္ နာမည္ ေမာင္ဘ။ အေဖက ေတာ့ ငဘ လို႕ပဲ ေခၚေလ႔ရွိတယ္ဗ်။ က်ဳပ္နားထဲမွာေတာ့ ငအ လို႕ပဲ ၾကား ၾကားေနတယ္။ ေခၚလည္း ေခၚခ်င္စရာပဲေလ။ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္က မွတ္ဥာဏ္မွမေကာင္းတာ ။ ဘာကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ဝင္စားမႈကိုမရွိဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းစာေပါ့ဗ်ာ။ ေက်ာင္းကစာေတြက အရမ္းေခါင္းရႈပ္တယ္ဗ်ာ။ စာက်က္ခိုင္းရင္ က်က္ကိုမက်က္ခ်င္ဘူူး။က်က္လည္း တစ္လံုးမွမဝင္ဘူး။ ဆရာမစာသင္တဲ႔အခ်ိန္ဆို က်ဳပ္ကအိပ္ေနတာပဲ။

ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္စိတ္ဝင္စားတာတခုေတာ့ ရွိတယ္။ ကစားဖို႔ လမ္းထိပ္ ထြက္တိုင္းထြက္တိုင္း လမ္းထိပ္က ဆိုကၠားဂိတ္မွာပဲ က်ဳပ္တို႔ကေလးတစ္သိုက္ ကစားေလ့ရွိတယ္။အဲ႔ဆိုကၠားဂိတ္က အစ္ကိုၾကီးဘတုတ္တို႔ ဦးေလးသာခ်ိဳတို႔ ဆိုကၠားနင္းေနတာကို ဘယ္လိုသေဘာက်လို႔ က်မွန္းမသိဘူး။ သူတို႔ဆိုကၠားခဏ နားတာနဲ႔ၾကံဳတိုင္း လစ္တာနဲ႔ က်ဳပ္ တက္ခြေတာ့တာပဲ။ ဆိုကၠား ဆရာႀကီး ေပါ့ဗ်ာ။

လမ္းၾကံဳတိုင္းလည္း သူတို႔ဆိုကၠားကို လိုက္လိုက္စီးတယ္။ လမ္းေကာင္းရင္ က်ဳပ္က သူတို႔နဲ႔ ေနရာလဲျပီး တက္နင္းလိုက္ေသးတယ္။ နင္းလို႔ေတာ့ ေညာင္းေပးမယ့္ ေပ်ာ္စရာၾကီးဗ်။ အစ္ကိုၾကီးဘတုတ္တို႔ ဦးေလးသာခ်ိဳ တို႔ကေတာ့ ေျပာတယ္ဗ်။ "ပင္ပန္းပါတယ္ကြာ။ ကိုယ့္ဘာသာ စာေအးေဆးက်က္စမ္းပါ။ ပညာတက္ၾကီးျဖစ္ေတာ့ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနကတာေပါ့" တဲ႔။က်ဳပ္ကေတာ့ ကေလးပီပီ "ဦးေလးတို႔ကလည္းဗ်ာ ဆိုကၠားနင္းရတာ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်။ ပညာတက္ၾကီးျဖစ္ရင္ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းမေကာင္း က်ြန္ေတာ္မွမသိတာ။ " အဲ႕ဒီအခါ သူတို႔က "ေဟ…… မင္းဟာ နဲ႔မင္းေတာ့ ဟုတ္ေနပါလား" ဆိုျပီး တဟားဟားနဲ႕ရယ္ၾကတယ္ေလ။

ဒီေလာက္ဆို က်ဳပ္ အေနအထားကို သေဘာ ေပါက္ေလာက္ျပီထင္ပါတယ္။ အေမက ဘယ္ေလာက္ ဗ်င္းဗ်င္း က်ဳပ္ကလည္း က်ဳပ္ပဲေလ။ ေခါင္းမာ ခ်က္ကေတာ့ သံခေမာက္ေဆာင္း ထားသလိုပဲ။ ဒါကို သေဘာ ေပါက္တဲ႔ အေဖက က်ဳပ္ကို ေခၚေျပာတယ္။ ေဟ့ေကာင္ မင္း ဆိုကၠားနင္းမလား။ ပညာ ဆက္ သင္မလား တဲ့။ က်ဳပ္ကေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႀကီးပဲ ေရြးလိုက္တာေပါ့။ မွတ္မိေသးတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက က်ဳပ္ကို ၾကည့္ေနတဲ႔ အေဖတို႕ အေမတို႕ မ်က္ဝန္းေတြကို ေလ။ က်ဳပ္ကို ဘယ္လိုခ်ည္း ၾကည့္ေနတာလဲ မသိဘူးဗ်ာ။ က်ဳပ္ကို တစ္ခါမွ အဲသလို မၾကည့္ဖူးဘူး။ ဟို ေလ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ အဓိပၸာယ္ မေဖာ္ တတ္ဘူးဗ်။

( ၂ )

ခုေတာ့ သိသာျပီဗ်။ က်ဳပ္ သိသြားျပီ။ သိ ဆို ဇနီး တစ္ေယာက္ သားတစ္ေယာက္နဲ႕ မိသားစု ဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ ထားနိုင္ျပီေလ။ ငဘ ကလည္း ဦးဘ ျဖစ္လာျပီဆိုေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳက စံုလာျပီ။ ဘယ္သူက ဘာဆိုတာ ၾကည့္ လိုက္တာနဲ႕ သိျပီးသား။ ဆိုကၠားနင္းတာနဲ႕ပဲ မိသားစုကို ရွာေကြ်းလာတာ ဆိုေပမယ့္ ဇနီးကလည္း ေစ်းေရာင္းေတာ့ မပူ မပင္ ေနနိုင္ ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မေနခဲ့ရေပမဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ရတဲ႔ မိသားစုေလး ျဖစ္ခဲ့ ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ႔ ဗ်ာ ျပီးျပည့္စံုတယ္ဆိုတာ ဘယ္ရွိပါ့မလဲ။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဟိုေကာင္ေပါ့။ ဟိုေကာင္ဆိုတာ တျခားေကာင္ မဟုတ္ပါဘူး က်ဳပ္သား ပဲ။ ဒီေကာင္က ဉာဏ္က ေကာင္းရဲ႕သားနဲ႕ စာကို မလုပ္ခ်င္ဘူး။ က်ဳပ္ေတာ့ ဝဋ္လည္တာလို႕ ပဲ ယူဆ တယ္။ သည္ေတာ့မွ က်ဳပ္တုန္းကလည္း မိဘေတြ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ ဆင္းရဲ ရမလဲ နားလည္သြား တယ္။ ဟုတ္ပ က်ဳပ္က ဒီေကာင့္ကို က်ဳပ္လို ပင္ပင္ပန္းပန္း မလုပ္ေစခ်င္ဘူး။ ဟို တစ္ေလာက က်ဳပ္ ဆိုကၠား ေပၚ ဒီေကာင္ တက္ ခြျပီး ကျမင္းေနတုန္းက ဆို က်ဳပ္ေလ ေခါင္းနပန္းႀကီး သြားလိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႕ေတာ့။ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္ အေဖလိုေတာ့ လက္ေလ်ာ့ျပီး ဆိုကၠားနင္းမလား ပညာ သင္မလားလို႕ ဘယ္ေတာ့မွ သားကို မေရြးခိုင္းဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ဒီေကာင္ ဆိုကၠားကို ေရြးမွာ က်ဳပ္ ေၾကာက္လို႕ဗ် ေၾကာက္လို႕ …… ။

Give my love to you all ,Steemians. 😍 😍 😍
written by : @aggamun
MSU NO - 022

#myanmar
#msu