เพื่อนใหม่ที่ชื่อ “กระดิ่งลม” 「風鈴」

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ ชาว Steemit

ข้อความครึ่งแรกของบทความนี้ ฉันพิมพ์ใน Notes ของมือถือ ระหว่างที่นั่ง BTS ออกไปข้างนอกค่ะ ฉันชอบพิมพ์ในมือถือไว้เวลาคิดคอนเทนต์ได้ นอกจากทำให้ไม่ลืมแล้ว ยังใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์อีก ซึ่งข้อดีอีกอย่างคือ ตอนอยู่บน BTS เรามันจะทำอะไรไม่ถูก จะมองไปทางไหนดี ให้ไม่ไปสบตาใคร หรือเป็นการจ้องใครเกินไป ดังนั้น การเขียนบนบทความในมือถือ ช่วยได้ดีเลยค่ะ มันช่วยให้เรามีโฟกัสของเรา และเมื่อเขียนเสร็จก็ไพสต์ได้เลย หรือจะส่งเข้าเมลล์ ไปแก้ไขในคอมฯก่อน ค่อยโพสต์ก็ได้

เมื่อวาน ฉันได้บอกว่า ทำงานอยู่คนเดียวในบ้านตัวเองมานาน เรียกว่า ไม่ได้พูดคุยกับใครเลย มาเกือบสองอาทิตย์แล้วค่ะ 5555 วันนี้ ตอนตื่นนอนมีเพื่อนคนหนึ่งโทรมาหา เพื่อนตั้งใจจะถามอะไรแค่คำถามเดียว แต่ฉันชวนเพื่อนคุยอยู่ชั่วโมงกว่า แหม... ก็มันไม่ได้คุยกับใครเลยนี่น่า พอมีเหยื่อหลงมา ก็เลยโดนซะ เพื่อนก็ดี๊ดี เห็นฉันอยากคุย ก็รับฟังอย่างตั้งใจ ฉันโกยเรื่องตั้งแต่ปลายปีที่แล้วจนถึงปัจจุบัน เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนก็ตั้งใจฟังมาก ดีจริงๆ

คุยกับเพื่อนเสร็จก็ตะโกนในใจว่า “ไม่ไหวแล้ว...ว วันนี้จะต้องออกไปเจอ คน บ้างแล้ว” ย้ำว่า ตะโกนในใจนะคะ วันนี้ขอเบี้ยวงานหนึ่งวันละกัน แต่กว่าจะทำโน้นทำนี่เสร็จ ก็เย็นพอดี เย็นอย่างนี้จะไปไหนดี โทรนัดร้านนวดเลยละกัน เพราะปวดหลังมาก หลังจากนั่งทำงานมานาน อย่างน้อยๆ ก็ได้คุยกับคนที่นวดละ 5555

หลังนวดเสร็จมีเวลาเดินเล่นนิดหน่อย จึงซื้อ “กระดิ่งลม” กลับมา เพราะรู้สึกว่าที่บ้านมันเงียบเกินไปละ กระดิ่งลมน่าจะช่วยให้มีเสียงเป็นเพื่อนได้บ้าง แต่จริงๆ แล้ว กระดิ่งลม ของคนญี่ปุ่น มีความหมายมากกว่าเพียงแค่การให้เสียงนะคะ

กระดิ่งลม ในภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า ฟูว-ริง 「風鈴」เป็นสิ่งที่เป็นเหมือนจะสัญลักษณ์ฤดูร้อนของญี่ปุ่น และคนญี่ปุ่นมักแขวนไว้ตามชายคาบ้าน ในช่วงฤดูร้อน

กระดิ่งลม จะมีขนาดประมาณอุ้มมือ อาจจะทำด้วยโลหะหรือแก้ว รูปทรงคล้ายถ้วย พลิกคว่ำลงและติดเชือกที่ด้านบน สำหรับแขวน ด้านในแขวนแท่งแก้วเล็ก ๆ ร้อยด้วยเชือกและมีกระดาษติดอยู่ที่ปลายเชือกเพื่อเป็นตัวรับลม เสียงที่ได้จะขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ทำตัวถ้วยและลิ้นด้านใน เมื่อได้ยินเสียงของ กระดิ่งลม คนญี่ปุ่นจะมีความรู้สึกว่าเย็นสบาย และเป็นสิ่งหนึ่งที่บ่งบอกว่าฤดูร้อนเริ่มขึ้นแล้ว

Image Source

ในสมัยโบราณ เชื่อกันว่า เสียงของกระดิ่งลมนี้เป็นโล่ที่ช่วยขับไล่ปีศาจ หรือสิ่งชั่วร้ายออกจากมนุษย์ ยังไม่มีข้อมูลชัดเจนว่า คนญี่ปุ่นเริ่มติดกระดิ่งลมไว้ในบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สมัยก่อน มักจะพบเห็นได้ในวัด ซึ่งมักจะติดกระดิ่งทองสัมฤทธิ์รูประฆัง ที่เรียกว่า 「風鐸」 (Fūtaku) ไว้ทั้งสี่ด้านของชายคาของโบสถ์ กระดิ่งเหล่านี้ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ และเมื่อมีลมพัด จะได้ยินเสียง カランカラン (Karan Karan)

คนสมัยก่อนเชื่อว่า ลมแรง อาจก่อให้เกิดโรคระบาดได้ พวกเขาจึงติดกระดิ่งลมไว้รอบๆ เพื่อกำจัดความชั่วร้ายออกไป และเมื่อเสียงนี้ดังกังวาน ก็คล้ายกับการได้หลบในที่ที่ปลอดภัย และสิ่งชั่วร้ายก็จะไม่เกิดขึ้น คนญี่ปุ่นเชื่อว่า กระดิ่งทองสัมฤทธิ์นี้ เป็นสิ่งที่ช่วยในการกำจัดโรคระบาดและปีศาจที่ออกมาพร้อมกับลมที่แรง เพราะอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นในช่วงฤดูร้อน ทำให้แบคทีเรียแพร่กระจายได้ง่าย และโรคต่างๆ ก็อาจจะแพร่กระจายได้ง่ายเช่นกัน

ต่อมา ในศตวรรษที่ 18 งานเครื่องแก้วจากประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้เข้ามายังประเทศญี่ปุ่น และกลายเป็นที่นิยมในยุคเอโดะ จึงคาดว่า กระดิ่งลมที่ทำจากแก้ว น่าจะเกิดขึ้นในยุคเอโดะ ในปัจจุบันนี้ กระดิ่งลมในประเทศญี่ปุ่นนั้น มีการทำด้วยวัสดุที่หลากหลายมากขึ้น เช่น โลหะ เหล็ก ทองแดง แก้ว เซรามิค คริสตัลและอื่น ๆ

ไม่น่าเชื่อนะคะว่า เสียงที่ได้ยินจากกระดิ่งลมนั้น จะส่งผลให้เกิดความรู้สึกความเย็นได้ ว่ากันว่า เสียง ฉิริ้งๆ 「チリン　チリン 」ของกระดิ่งลม นั้นทำให้เกิดคลื่นความถี่สูง รวมถึงจังหวะของการดังที่เป็นธรรมชาติจากลมที่พัดแถบกระดาษด้านล่างนั้น จึงส่งผลมายังมนุษย์ เสมือนเป็นการบำบัดความรู้สึกอย่างหนึ่ง ตอนนี้ ฉันก็ยังได้ยินเสียงเป็นระยะๆ อืม...มันก็รู้สึกดีเหมือนกันนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตาม และเป็นกำลังใจให้นะคะ
私のブログを読んでくれてありがとうございました。
@katto