သမီးေလးအတြက္ ေပးစာ ၂

သမီးေလးေရ.....
အေဖငယ္စဥ္အခါကသမီးရဲ့အဘိုးဟာအေဖ့ကိုစည္းကမ္းတင္းက်ပ္စြာနဲ႔ၾကီးျပင္ေစခဲ့တာေၾကာင့္အေဖဟာအရာရာကို
အမ်ားအျမင္နဲ႔မတူေအာင္ကြဲျပားျခားနားေနခဲ့တယ္..ဥပမာေျပာရရင္အတၱဆန္တယ္လို့ေျပာပါရေစ...

ကေလးသဘာ၀ကစားခ်င္အေဆာ့မက္တဲ့အေဖဟာအိမ္မွာအၾကီးဆုံးလည္းျဖစ္ေတာ့သူမ်ားကစားတာဘဲေငးေနရင္သမီးဘြားဘြားကိုအိမ္အလုပ္ေတြ၀ိုင္းကူလုပ္ရင္ၾကီးျပင္းခဲ့ရတယ္...လူၾကီးေတြဘက္ကျပန္ေတြးရင္လည္းမွန္ပါတယ္ဒါေပမယ့္အေဖဟာအဲ့ဒီအခ်ိန္က..ကေလးဆိုေတာ့ကေလးအေတြးဘဲေတြးမွာေပါ့.......

အိမ္တစ္အိမ္ရဲ့အၾကီးဆုံးေတြဟာမိဘေတြရဲ့ဂရုစိုက္မႈ႕တီတီတာတာအနားမွာအျမဲရွိေနခြင့္မရတက္ၾကပါဘူး......
ဒါေၾကာင့္တစ္ခါတေလအထီးက်န္ေနသလိုခံစားရတက္ၾကပါတယ္..အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ့အမွ်အေတြးအေခၚေတြကအသက္အရြယ္နဲ့မလိုက္ေအာင့္ရင့္က်က္လာေတာ့..ကိုယ္နဲ့အသက္တူရြယ္တူေတြနဲ႔အေတြအေခၚအျမင္ေတြဟာတစ္မူကြဲျပားျခားနားလာပါတယ္....

ဒါေၾကာင့္အေဖခ်စ္ေသာ..ရင္ေသြးငယ္ သမီးေလးတစ္ဦးတည္း
မိဘခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျပည့္အ၀..ဂရုစိုက္မႈေတြအေဖေပးျခင္မိတယ္...ေနာင္တစ္ခ်ိန္သမီးေလးစဥ္းစားေတြးေခၚနိုင္တဲ့အခါ..
အေဖဟာဘာေၾကာင့္သမီးကိုတစ္ေယာက္တည္းေမြးခဲ့လဲ...
ဆိုတာသံသယေလးမ်ား၀င္ခဲ့မိမွာစိုးတဲ့အတြက္အေဖဟာဒီစာကို
ေစာစီးစြာသမီးအတြက္ေရးေပးထားတာပါသမီးေလးရယ္...
အေဖ့သမီးေလးၾကီးလာခဲ့ရင္ သမီးအေဖသမီးအတြက္ဘာေတြၾကိဴးစားျပင္ဆင္ထားအုန္းမလဲဆိုတာ သမီးဒီစာကိုဖက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ...အေဖ့သမီးေလးကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႕ရမွာ သမီးေလးရယ္..

သမီးေလးကိုခ်စ္တဲ့ ေဖေဖ