Graduate clothes :D 졸업식도 했어요 ㅎ

Today I am talking about my graduation, which I finally have time to write.
We celebrated our graduation a week ago and took our diplomas and took lots of photos with graduate clothes
Of course this was a celebration made entirely for families :)
My family, who always support me during my 16 years of education, was proud of me as a person I wanted to be like everyone else. :D

I am both happy and sad same time. I needed to look for a job now on and we have a lot of unemployment in this beautiful country.

Anyway, in our graduation, we waited outside Later, after sitting at the places mentioned, we went to the stage in groups of 10 people.
I think I understood again that day that I will never be able to defeat fear of the stage. There was a shake in my feet, though I would only pose on stage: D
The feeling of not being a student is very interesting. The 4th grade was very busy. At the moment I feel like students who do not do their own homework: D But I hope I will get used to it in time.

[KR]

안녕하세요.
이번에 졸업식에 대해 글을 쓸거에요. 지난 주 월요일에 졸업식을 했어요.
우리보다 우리 부모님이 보기에 좋은 졸업식에 엄마만 오는데도 너무 행복했어요.
부모님 고향이 너무 멀어서 다 올 수 없는게 아쉽지만 ㅠㅠ

아무튼 16년동안 응원해주고 도와주고 계속 옆에 있는 우리 부모님을 남들처럼 나도 나랑 자랑스러워했으면 좋겠다는 생각이 들었어요.

졸업식 옷을 입고 밖에서 기다린 다음에 10명씩 들어가서 서류를 받고 사진 찍었어요. 무대에 나갈 때 마다 긴장이 너무 됬네요. ㅠㅠ
이제 학생도 아닌데 일 찾아야 하네요 . 일 찾기가 너무 어려운 터키에서 어떤 일을 하는지 모르겠지만 좋은 미래가 있으면 좋겠어요.

[TR]

Sonunda yazmaya fırsatım olan mezuniyetimden bahsediceğim bugün.
1 hafta önce mezuniyetimizi kutlayıp sözde diplomamızı alıp cüppe ve keplerimizle bol bol fotoğraf çekindik.
Tabi bu tamamen aileler için yapılan bir kutlamaydı :)
16 yıllık eğitim hayatım boyunca hiçbir şeyimi eksik etmeyen ailemin benimle gurur duyması herkes gibi benimde istediğim bir olaydı. :D
Annem benden heyecanlıydı.Babam katılamamış olsada yanımda olduğunu hissediyordum.

Mutluluğun yanında bir yanımda buruktu. artık iş aramam gerekiyordu çünkü işsizliğin çok olduğu bu güzel ülkemizde .

Neyse mezuniyetimizde önce dışarıda bekleyip içeri bölümler halinde alındık. Daha sonra belirtilen yerlere oturduktan sonra bölüm bölüm 10 kişilik gruplar halinde sahneye çıktık.
Sanırım sahne korkumu hiçbir zaman yenemeyeceğimi o gün tekrar anladım. Sahnede sadece poz verecek olmama rağmen ayaklarımda bir titreme vardı :D Herkes belgelerini aldıktan sonra sıra keplerimizi fırlatmamıza gelmişti. Lisede kepimi çok yükseğe fırlatamamam içimde kalmıştı bu sefer çok yükseğe fırlatacağım diye kendimi hazırladıktan sonra kepimi bir daha göremedim ....
Mezuniyet çıkışıda bir çok fotoğrafın ardından geri döndük.
Öğrenci olmama hissi çok ilginç geliyor. 4. sınıf çok yoğun geçti. Tezde hazırladığım için hep çalışacak araştıracak bir şeylerim vardı. Şu an kendimi ödevini yapmayan öğrenciler gibi hissediyorum :D Ama zamanla alışırım inşallah .