Germany’s Abandoned Volklinger Ironworks

Çelik nasıl yapıldığını biliyor musun? Volklinger Ironworks, 1986'da kapanmasından önce 100 yıldan uzun bir süre ham pik demir üretti. Artık eski fabrikayı gezebilirsiniz.

Terk edilmiş binaları gerçekten seviyorum. Eski bir harap durumda olan yapı yavaş yavaş doğanın geri kazanılmasıyla alakalı bir şey var. Çöküp dökülen tuğla, kırık cam ve pas rondan oluşan ıssız ve neşesiz bir güzellik.

Sosyal Seyahat Zirvesi için Almanya'daydım ve ülke çapında seyahat eden birkaç gün daha harcama kararı aldım. Özellikle Saarland eyaleti Fransa sınırı boyunca.

Volklingen endüstriyel kasabasına trenle gelen ben, dünyadaki son kalan 19. ve 20. yüzyıl demir fabrikalarını keşfetmeye başladım. Bu büyük ve karmaşık eritme tesisinin ilginç bir geçmişe sahip olduğu ortaya çıktı.

Başlangıçta 1873 yılında çelik üretimi için inşa edilen tesis, kısa sürede sıvı pik demir üretimi için demir-ergitme tesisine dönüştürüldü. Çelik üretmek için kullanılan temel madde pik demirdir.

100 yılı aşkın bir süredir demir demiri vasıtasıyla çelik fabrikalarına sevk edilen ergimiş demir üretildi ve ardından çelik kirişlere dövüldü. Alman imparatorluğunun en büyük çelik üreticisi oldu.

1. Dünya Savaşı sırasında Volklinger, müttefikler tarafından bombalanmamış tek fabrikalardan biriydi - en büyük ve en üretken olduğu için garipti. Bu yıllar boyunca birçok komplo teorisini tetikledi.

Fabrika sahibi Carl Röchling'in Mason olduğu gerçeği gibi, ABD Başkanı Franklin Roosevelt de öyleydi.

Çelik, demir ve karbondan oluşan bir metal alaşımdır. Çok az olduğu halde çok fazla karbon kötüdür. Topraktan çıkarılan ham demir cevheri ana bileşen, ancak ilk önce çelik oluşturmak için kullanılmadan önce konsantre edilmesi gerekiyor.

Volklinger Ironworks'deki yüksek fırınlar, oksijeni ve kükürtü azaltmak için ham cevheri yüksek ısı, kola ve kireç taşı kullanarak pik demir haline getirdi - üstte yüzen pürüzlerin "cürufu" üretti.

Ardından, saf erimiş demir fırının altından boşaltılır ve yakındaki bir çelik değirmenine götürülecek özel raylı arabalara yüklenebilir.

Aşırı karbon, doğru karışımı yapmak için yakılır ve sıcak metal bugün bildiğimiz şekliyle çeliğe sarılır.

1. yüzyılda bir demirhanede hayat kolay değildi. Aşırı sıcaklık, elemanlara maruz kalma, iskele hareketi, kömür tozu boğma, tehlikeli makine ve yüksek ses, çalışanların günlük olarak dayanmak zorunda oldukları düşünülemez koşullardan sadece birkaçıydı.

Bir noktada fabrikada günde 24 saat üretim yapmak için 17.000 kişi çalışıyordu! Volklinger kasabasının tamamı demir ergitme tesisini ve işçilerini desteklemek için toplandı.

Savaş sırasında mahkûmlar, burada Hitler'in orduları için çelik üreten çalışmaya zorlandılar.