leylekler

Görkemli leylek: Leylek. Kelime tam olarak şiir hareket halindeyken, Antartika dışındaki her kıtadaki sulak alanlar, otlak alanları ve tropikal ormanlarda yaşayan bu zarif kuşlarda hayran kalacak çok şey var, (56 santimetre) yaklaşık 2 fit yüksekliğinde, yaklaşık 1.5 metre yüksekliğe (1.5 metre) yaklaşan marabou leyleği arasında değişirler. Bazıları kayrak gri, diğerleri beyaz, kırmızı ve siyah renklidir.

Uçuşta da leylekler çok güzel. Çoğunlukla sıcak hava akımlarına dayanıyorlar, yalnızca uzun süre kanatlanıyor ve bazen kanatlanıyorlar. Boynunu geriyorlar ve uçarken bacaklarını sarkıyorlardı, onları uzaktan bile tanınabilir hale getiriyorlardı.

Bazı leyleklerin başları ve boynunda çıplak yamaları var. İstiriciler türünde, tüylerin kanla veya çamurla birleşmesine engel olduğu düşünülüyor, ancak çıplak yerlerde ayrıca etkilemek, üreme mevsimi boyunca daha parlak renkli olmak için kullanılmaktadır. Bazı leylekler, tüylerini, tüylerini, ruffed yaka gibi boğazına püskürtmek için tüyleri olan yün boyunlu leylek gibi görüntüler de kullanıyorlar.

Leyleklerin görkemli bir görünüşü var, zarif ve uzun boylu duruyor veya kasıtlı olarak ince bacaklar üzerine yürüyor. Bacaklar siyah, gri veya turuncu tonlarında değişiklik gösterir. Elbette doğanın bu uzun bacaklar için iyi bir amacı vardır: leylekte uzun adımları atmaya ve yiyecek aramak için derin suya ya da uzun otlara ve sazlara girmelerine izin veriyorlar. Bazı türlerde, bacaklar aşırı ısı sırasında leylek vücudunu soğutmaya yardım etmek için bir radyatör görevi görür; marabou leylekleri bacaklarında tortu bırakır (kuşlarda ürikatlar idrar ve dışkılardan oluşur). Üratlerden gelen nem buharlaşırken, altta yatan kan damarları soğutulur.

Türlere bağlı olarak, yuvalar ağaçlarda, binalarda, kayalar arasında veya yerde bulunur. Çoğunlukla çubuklardan ve otlardan yapılırlar. Tipik platform yuvaları, daha büyük siyah boyunlu ve jabiru leyleklerinde görüldüğü gibi, bazen çapı 6 fitten ve derinliği 3 fitten daha büyük boyutlara ulaşır. Maguari leylekleri, kamış yataklarında yeryüzünde bulunurken, Abdim'in ve daha az adjütant leylek gibi kayalıklar ve kayalık tepelerde yuvalanırlar. Birçok türün her yıl yeni bir yuva yapılması gerekiyor, ancak diğerleri yıllarca aynı yuvayı geriye dönüp kullanabilirler.

Buna rağmen, leylekler her zaman eklenir, bu yüzden bazı leylek yuvaları çok büyüktür. Hammerkop çiftleri, bakım yapacakları civciv veya yumurta bulunmadığında bile, benzersiz kubbeli yuvalarına sürekli olarak çubuklar ve dallar ekler. Yuvalar çoğunlukla sopa ile yapılır; erkekler bulur ve geri getirir ve dişi yerleştirir.

Bazı leylekler yama çukurlarını kazarlar ve onları yuvanın içine koyarlar. Genellikle, inşaat, ev dekorasyonunun lekeli versiyonu bittikten sonra bitirici dokunuş olarak yapraklı yeşil dallar getiriyor! Bazı durumlarda, leylek yuvaları büyük, 9 metre (2,7 metre) derin ve 6 metre (1,8 metre) geniş olabilir. Bunları kullanan sadece leylekler değil, leylekler, starlings ve kremalar gibi küçük kuşlar, kendi yuvalarını çubuklar arasındaki boşluklarda bulunurlar.

Türlere bağlı olarak, yuvalar ağaçlarda, binalarda, kayalar arasında veya yerde bulunur. Çoğunlukla çubuklardan ve otlardan yapılırlar. Tipik platform yuvaları, daha büyük siyah boyunlu ve jabiru leyleklerinde görüldüğü gibi, bazen çapı 6 fitten ve derinliği 3 fitten daha büyük boyutlara ulaşır. Maguari leylekleri, kamış yataklarında yeryüzünde bulunurken, Abdim'in ve daha az adjütant leyleklerin, uçurumlarda ve kayalık zirvelere yuvalanmaları gibi. Birçok türün her yıl yeni bir yuva yapılması gerekiyor, ancak diğerleri yıllarca aynı yuvayı geriye dönüp kullanabilirler.

Buna rağmen, leylekler her zaman eklenir, bu yüzden bazı leylek yuvaları çok büyüktür. Hammerkop çiftleri, bakım yapacakları civciv veya yumurta bulunmadığında bile, benzersiz kubbeli yuvalarına sürekli olarak çubuklar ve dallar ekler. Yuvalar çoğunlukla sopa ile yapılır; erkekler bulur ve geri getirir ve dişi yerleştirir.

Bazı leylekler yama çukurlarını kazarlar ve onları yuvanın içine koyarlar. Genellikle, inşaat, ev dekorasyonunun lekeli versiyonu bittikten sonra bitirici dokunuş olarak yapraklı yeşil dallar getiriyor! Bazı durumlarda, leylek yuvaları büyük, 9 metre (2,7 metre) derin ve 6 metre (1,8 metre) geniş olabilir. Bunları kullanan sadece leylekler değil, leylekler, starlings ve kremalar gibi küçük kuşlar, kendi yuvalarını çubuklar arasındaki boşluklarda bulunurlar.

Çoğu leylek sulak alanda ya da su yakınında yaşarken, bazıları aynı zamanda kemirgen ve ben gibi küçük memelileri de yakalamalarına rağmen, balık, amfibi, küçük sürüngen, kabuklu deniz hayvanları ve böcekleri yiyorlar. Ahşap leyleklerin yılanlar ve bebek timsahları bile yemeleri bilinmektedir. Leyleklerin beslenme alışkanlıklarında farklılıklar vardır ve fatura şekli bazen bir ipucu sunabilir. Marabou ve daha büyük boynuzlu leylek gibi toplayıcılar, etlerin karkasları parçalamak için geniş, ağır, keskin kenarlı bir tasarıya sahiptir.

Odun, sarı-fatura edilmiş ve sütlü leylek gibi karanlık sularda beslenen leylekler, faturalarında ava karşı fırçalama hissi uyandıran hassas alanlara sahiptirler. Yavaşça saplarlar veya sudaki faturaları ile hareketsiz dururlar ve yiyecek hissedince yakalarlar. Jabiru ve maguari leylekleri gibi diğer türler, suda veya uzun çimler avda kullanılan sivri bir tasarıya sahiptir. Balina dolması leylek sık sık bir heykele kıyaslanıyor çünkü bataklıkta uzun süre hala hala duruyor, balıklı bir tabakanın yüzmesini bekliyor.

Açık havale edilen leylekler en alışılmadık yeme alışkanlığına sahiptir. Tasarının ortasındaki kavisli bir açıklık, leyleklerin favori bir yiyeceği almasına olanak tanır: acquatic snails. İnsanlar, leyleklerin bir salyangoz yakaladığını düşünüyorlardı ve sonra ezdiler, tıpkı bir fıstığı çeker gibi. Ancak kuşlar incelendiğinde, boş salyangoz kabuğu hiç ezilmemişti. Bu leylekler, faturanın alt kısmı zemine salıvermek için faturalarının üst kısmını kullanırken, faturanın alt kısmı salyangozu kabuğunda tutan kasları keser. Sonra salyangoz çekilir ve yutulur, kabuk bozulmadan bırakılır. Açık havale edilen leylekler, bu şık numarayı da istiridye ve midye açmak için kullanıyorlar.

San Diego Hayvanat Bahçesi'ndeki leylekler ve San Diego Hayvanat Bahçesi Safari Parkı, çeşitli çözülmüş balık, kabuklu deniz hayvanları ve fareler yiyor.

AİLE HAYATI

Yuva yerleştirme söz konusu olduğunda, leylekler koloni nesterleri veya tekli nesterler olabilir.

Koloni nesterleri: Bu leylekler birkaç çiftten binlerce kuşa kadar geniş gruplar halinde toplanırlar. Genellikle üreme alanlarını diğer türlerle paylaşıyorlar. Afrika'da, Abdim'in, sarı kanatlı ve marabou leyleklerin pembe destekli pelikanlar, balıkçıllar ve filetolarla karışmış geniş kolonilerini görmek alışılmadık bir durum değil. Oldukça hoş bir parti!

Yalnız nesterler: Jabiru, siyah boyunlu ve Fırtına'nın leylekleri, uzun yıllar sürecek, kendi başlarına yuva yapabilecekleri erkek-kadın bağı oluştururlar. Çifti genellikle aynı yuvayı tekrar tekrar kullanır ve onu her yıl sopa ve çamurla tazeler.

Yetiştirme mevsimleri, yıl boyunca mevcut gıda arzı etrafında dönmesi nedeniyle, aralık ve diyet bağlı olarak, leylek türleri arasında değişir. Örneğin, böcek ilacı Abdim'nin leylekleri, çekirge ve tırtıllar en bol olduğu yağmur mevsiminde yetişir; marabou leylekleri, ana besin kaynağı olan carrion'un su deliklerini kurutmasıyla dolu olduğu kuru mevsimde üremektedir.

Lenci yavruları çıktığı zaman, neredeyse çıplaktırlar, ancak hızla kabarık tüylerin örtüsünü geliştirirler. Üstünlük taslıyorlar ve ebeveynleri onlara bakmaya ihtiyaç duyuyorlar, bu yüzden her iki ebeveyn de onlara yiyecek getirmek için ileri geri uçuyorlar. Civciv, günlük vücut ağırlığının yüzde 60'ına kadar yiyebilir. 100 kilo (45 kilo) ağırlığınız varsa, bu her gün 60 kilo (27 kilo) yemek yedirmek gibi olur.

Yaklaşık üç veya dört hafta sonra, civciv yuva ayağa kalkmaya ve kabarık kanatlarını yumruklamaya başlar. Birkaç ay sonra uçuş tüyleri büyümeye başlar ve uçmayı öğrenirler. O zaman bile, kendileri için çaba harcamadan önce birkaç hafta boyunca ebeveynlerine yiyecek bağımlısı oluyorlar.

Boynu uzun olmasına rağmen, leyleklerin syrinkslerinde veya kasada kasların olmaması kuşların imkansız hale getirilmesini sağlar. Ancak sessiz kalıyorlar: düşük mırıltı ve tıslama yapıyor ve yüksek sesle çıngırak toplayıp faturalarını kırıyorlar. Yetiştirme mevsimi boyunca leylekler, faturalarının iki yarısını tekrar tekrar ve yüksek sesle çırptıracakları bir kur yapıyor.

Bebekler getiren leyleklerle ilgili efsane, Viktorya döneminde başladı. Bir çocuk, "Nereden geldim?" Diye sorduğunda, anne-babalar sadece "leylek getirdi" derdi. Bu, Avrupa beyaz leyleklerin sıklıkla bahar aylarında evlerin çatısına ve bacasına yuvalandığı gerçeğiyle bağlandı. Birçok bebeğin doğduğu zaman. Kuş, doğurganlığın simgesi haline geldi ve iyi şanslar kabul edildi.

HAYVANAT BAHÇESİNDE

Storks, Marabou ve jabiru leylekleri ile başladığımız ilk yıllarımızdan bu yana San Diego Hayvanat Bahçesi Global'in kuş koleksiyonunun bir parçası olmuştur . Bugün, San Diego Hayvanat Bahçesi ile San Diego Hayvanat Bahçesi Safari Parkı arasında, koleksiyonumuzda 10 adet leylek türü temsil edilmektedir. Fırtına'nın leylekleri ve fıstıkları, sahip olduğumuz en nadir şey.

Malezya Hayvanat Bahçesi Negara 1994 yılında, bize bu leziz kuşlara leylek yetiştirme uzmanlığımızı başarılı bir şekilde uygulayabilmemiz için iki çift Storm'un leyleği gönderdiğinde büyük bir onur kaynağıydı. 2001'de leyleklerin olgunlaşmasıyla birlikte, Kuzey Amerika'daki bu türün ilk gelişimi olan iki farklı debriyajdan dört civciv karşıladık.

Lekelerimizin doğal yaşam alanını çoğaltmak için elimizden gelen her şeyi yaparız. Kuşların ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırken bakım tekniklerimiz her zaman gelişiyor. Safari Parkı, av tüfeği leyleklerini yetiştirmek için ülkede sadece dört hayvanat bahçesinden biridir ve Birleşik Devletler'de yarı yarıya Park'ta olan 10'dan fazla fıstığı leyleği bulunmaktadır. Haziran 1994'te, Park, Afrika açık bill leylek yetiştiren ilk hayvanat bahçesi oldu.

KORUMA

Lakuzun geleceği güvensizdir. Laktoz popülasyonları, habitat kaybı, böcek ilacı kullanımı ve kaçak avlanma nedeniyle sayıları azalıyor. Lakeller çeşitli ve benzersizdir ve yaşanmaları için bataklığa bağımlıdırlar. Çok tanınabilir oldukları için mükemmel bir amiral gemisi kuş grubu. Lançat yaşam alanını kurtarmak, bataklıkları kullanan diğer bitki ve hayvanları da koruyacaktır.