Birkaç Cümle...

Bir şeyler yazmak için yazmak.. İnsanın aklına ne gelir, aniden bir şeyler yazmak istediğinde. Sırf bir paylaşın yapmak için mi yazıyorum yoksa içimde beliren bazı hisleri veya düşünceleri yazmak için mi paylaşım yapıyorum? Güzelliklere şükretmek lazım. Güzel diye tanımladığımız, aslında çirkinlik kavramının fiziksel olmadığını anlamayanlara inat, İnsanın karakter yönüne vurguladığım güzelliklere şükretmek lazım.

Kimse ile bir derdim yok. Kimseye kızmıyorum, bütün kızgınlığım kendime. Etraf kavramı içersinde yer alan, bizden hariç yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen yine de bizden bağımsız şeylere kızmıyorum. Kendime kızıyorum. Neden?

Hayatta ne olursa olsun, ne kadar sıkıntılı dönemlerden geçersek geçelim, başkaları dediğimiz insanlar neler yaparsa yapsın, insan kendi iç huzurunu sağlayamadıktan sonra tüm sorumluluk kendisine aittir.

İç huzur nasıl sağlanır? Farklı inanışlardan öğretilerle anlatmaya çalışmak istemiyorum. Başkasını mutlu ettiğimiz sürece insan kendisi de mutlu olur. Bir çikolatada değildir mutluluk, başkasının yüreğine bir iman tohumu ekmek, veya inancını kuvvetlendirip aslında vardır her problemin çözümü dedirtebilmektir iç huzur. Başka öğretilerde değildir, başkasına öğrettiklerindedir.

Yalnızlık sorun gibi görülebilir, ama yalın kalabilmek önemlidir.

Birisiyle bir araya geldiğimizde muhabbet etmek için, hep başkalarından söz ediyoruz. Biz kimi anlatıyoruz, kimler bizi anlatıyor. Biz başkasından bahsettikçe onu karalayıp da kendimizi beyaza çıkaramayız. Başkasının günahını anlatmak bizi haklı çıkarmaz. O zaten günahından sorulacak, ama üstü kapanmış bir günahı başkalarına aktarmak bizim için de günahtır.

Huzurlu olmak hüzünden gelmelidir. İnsanlar için hüzünlenmek, sizi üzdüğünü düşünsenizde hüznün verdiği bir mutluluk vardır.

@mmmmkkkk311 @visionaer3003 @bilimkurgu @remlaps @habercitr @toufiq777 @nadiaturrina @penny4thougths @cub1 @cmp2020 @fundacorazon @steemithobby @atimkaranezi93 @lhorgic @shitcoiner @steem.skillshare