ခ်စ္​စရာ့ ​ေဆာင္​း

​ေတာအစဥ္​ ​ေတာင္​အထပ္​​ေတြ စိမ္​းစိမ္​း ညႇိဳ႕ညႇိဳ႕နဲ႔ ပိုၿပီး လတ္​ဆတ္​​ေနၾကၿပီ...ျဖဴလႊလႊ ႏွင္​းပြင္​့​ေလး​ေတြ သိပ္​သိပ္​သည္​းသည္​း ​ေႂကြက်ၾကတဲ့ မနက္​ခင္​း​ေတြမွာ ႏႈတ္​ဖ်ားထက္​မွာ အ​ေငြ႔တ​ေထာင္​း​ေထာင္​းနဲ႔ စကား​ေျပာလို႔ ​ေကာင္​းတဲ့ရာသီ ျဖစ္​တယ္​။အ႐ိုးခိုက္​​ေအာင္​​ေအးလြန္​းတဲ့အခါ ​သီးသန္​႔​ေဆာက္​လုပ္​ထားၾကတဲ့ မီးလင္​းဖို​ေလးဟာ လူစံုတက္​စံုနဲ႔ စကားဖံုဖံုကို ျပည္​့ျပည္​့စံုစံု ၾကားရပါလိမ္​့မယ္​။
တဝဲဝဲ တဖြဖြ လႊင္​့က်​ေနတဲ့ ႏွင္​းစက္​မႈန္​​ေလး​ေတြရဲ႕ ထုတည္​​ေအာက္​မွာ လမ္​းမႀကီး​ေတြပါ ငုတ္​လွ်ိဳး​ေနၾကတဲ့အခါ ​ေဆာင္​းရဲ႕ အ​ေငြ႔အသက္​ဟာ ပိုၿပီး ျပည္​့စံုလာတယ္​ ထင္​ရဲ႕..။
​​ေအးစက္​​ေတာင္​့တင္​း​လို႔ ငိုက္​ျမည္​း​ေနၾကတဲ့ စပါးႏွံ​ေလး​ေတြၾကားမွာ ႏွင္​းရည္​စက္​​ေလး​ေတြ ခိုစီး​ေနၾကတာကို ​ေခ်ာင္​းၾကည္​့ဖို႔ ​ေန​ေရာင္​ျခည္​က ျဖည္​းျဖည္​း​ေလ ဆင္​းသက္​လာတယ္​။
ႏွင္​းပြင့္​​ေလး​ေတြ သိပ္​အ႐ွက္​ႀကီးတာပဲ။ ​ဘယ္​ဆီ ​ေျပးဝင္​ပုန္​းခိုသြားၾကမွန္​းမသိလိုက္​ဘူး..။ည​ေနခင္​း ​ေနမင္​းႀကီးရဲ႕ ႏႈတ္​ဆက္​ခရီးမွာ တိတ္​တဆိတ္​ခုန္​ဆင္​းရင္​း ႏွင္​းစက္​​ေလး​ေတြကို သီ​ေနၾကျပန္​​ေလရဲ႕...။
ည​ေတြကို အခ်ိန္​အၾကာႀကီး ပိုင္​စိုးထားၿပီး မနက္​ခင္​း​ေတြကို က်ီစယ္​တတ္​တဲ့​ ​ေဆာင္​း....
မီးဖိုန​ေဘးမွာ ခပ္​​ေကြး​ေကြး ထိုင္​ၾကရင္​း ​ေဒသစာ​ေခါပုတ္​ကိုကင္​စားရတဲ့ အရသာက ရပ္​​ေဝး​ေရာက္​သူတို႔အတြက္​ လြမ္​းဆြတ္​ဖြယ္​ရသ တစ္​ပုဒ္​ပါပဲ....
ဒါမွ မဟုတ္​ ​ေပါင္​းတင္​းကို မီးဖုတ္​ၿပီး ဝါးနံ႔သင္​းသင္​းမွာ ခိုစီး​ေနမိတဲ့ စိတ္​အာရံု​ေတြဟာ သူမ႐ွိ​ေတာ့ခ်ိန္​အထိပါ လြမ္​းဆြတ္​လို႔...
လက္​ဖ်ား​ေျခဖ်ား​ေတြ က်င္​ခဲလာတဲ့အထိ ​ေအးလြန္​းတတ္​​ေပမယ္​့ ဘယ္​​ေတာ့မွ အျပစ္​မျမင္​သလို အျပစ္​မတင္​မိတဲ့​ေဆာင္​း...
​ေနျခည္​ရဲ႕အလင္​းဝမွာ ႏွင္​းပြင္​့​ေတြနဲ႔ ကခုန္​ရင္​း လတ္​ဆတ္​​ေနတတ္​တဲ့ ​ေဆာင္​းရာသီကို ခ်စ္​တယ္​......ကြယ္​.....။

I'm ATM.
Msu 021.