My Story 194 :  เดินเล่น

Hi, Dear steemian friends. How are you today?

---

ลานมโนราห์สีทอง -​ Walailak Park

---

.....(โพสที่ 288).....13/10/2019

.....สวัสดีค่ะเพื่อนๆ steemians ที่น่ารักทุกคน 😊😆 สบายดีกันมั้ยคะ.....วันนี้ตื่นเช้ามากๆ ประมาณตีห้า ด้วยเสียงร้องของเจ้าเหมียว ปกติแมวก็ร้องให้เปิดประตูทุกวันนั่นแหละ แต่วันนี้จำเวลาผิดหรือยังไง ร้องปลุกตั้งแต่ไก่โห่ โดยเฉพาะเจ้าฟัฟฟี่ ทั้งร้องทั้งข่วนประตู เราก็กำลังนอนหลับสบาย ใจนึงก็อยากนอนต่อ แต่พอรู้สึกตัวตื่นแล้ว มันหลับต่อยาก ก็เลยต้องลุกไปเปิดประตูให้เจ้าเหมียว ทันทีที่ผลักประตูเข้าไปเท่านั้นแหละ รีบวิ่งกรูกันออกมา แล้วก็เดินตามจุ๋มตลอด สงสัยท่าจะหิว เพราะอาหารที่ใส่ชามไว้ให้กินตอนกลางคืน หมดเกลี้ยงเลยค่ะ นี่ขนาดว่าแกล้งใส่ไว้ให้เยอะกว่าปกติ เพราะช่วงนี้กินเก่งกันเหลือเกิน

---

---

.....ขอย้อนไปเมื่อวานหน่อยค่ะ เด็กๆเล่นอยู่บ้านทั้งวัน เล่นเกมส์บ้่าง วิ่งเล่นไล่จับ ซ่อนหากันบ้าง....เด็กน้อยทั้งสองชอบเล่นซ่อนหา แต่จุ๋มจะมีข้อแม้ว่า ห้ามวิ่งขึ้นไปซ่อนด้านบน หรือนอกบ้าน สองพี่น้องเล่นกัน ส่วนจุ๋มก็ทำงานบ้าน....ตอนเย็นเลยชวนกันไปวิ่งเล่นที่สวนสาธารณะ​ ในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์​ ที่เรียกกันว่าสวนวลัยลักษณ์ -​Walailak Park ถือเป็นจุดเช็คอินแห่งใหม่ของ จ.นครศรีธรรมราช ดูเหมือนช่วงหลังๆคนเริ่มไปน้อยลง แต่สวนก็ยังสวยน่าเดินเล่นเหมือนเดิม และอากาศก็ดีมากๆ

---

---

---

.....สวนสาธารณะ​ที่นี่ค่อนข้างกว้าง สองร้อยกว่าไร่ มีต้นไม้ ดอกไม้หลากหลายชนิด และสะอาดมาก ต้องใช้คนดูแลสวนเยอะมากๆ ทั้งรดน้ำต้นไม้ ใส่ปุ๋ย ตัดหญ้า คนสวนก็ทำงานกันทั้งวัน ขนาดผ่านมาตอนแดดเปรี้ยงๆ ยังเห็นคนงานตัดหญ้ากลางแดดเลยค่ะ

..... พวกเราใช้เวลาเดินเล่นประมาณหนึ่งชั่วโมง ก็เหนื่อยหอบแล้วค่ะ นั่งพักในศาลา ซึ่งมีกระจายอยู่หลายจุด ต่อด้วยพาเด็กๆไปซื้อขนมแล้วก็เดินทางกลับบ้าน

ขอบคุณสำหรับทุกการติดตามค่ะ💗

Thank you all for your support and see you soon.

@piyamas(จุ๋ม)​