บันทึกท่องเที่ยว #เดินเล่นใกล้ๆ ที่พัก

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน

ฮัลโหลวววว.... วันจันทร์ที่ 17 มิ.ย. 62 มาล้าววววว....มาล้าววววว กลับมาพบกันอีกแว้วววว.... วันเน้.... จะพาเพื่อนๆ กลับไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นอีกค่ะ เพราะว่าเป็นเที่ยวครั้งล่าสุดยังเล่าไม่หมดเลย มีเล่าแบบกั๊กๆ ขยักขย่อน ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ คือเรื่องของเรื่องพวกเราไปเที่ยวกันหลายวัน บางวันก็ไปเที่ยว 3-4 ที่ เล่าได้ยันลูกบวชค่ะ 555

เป็นช่วงวันแรกๆ ที่ไปเที่ยวญี่ปุ่นค่ะ ก่อนไปก็วางแผนไว้แล้วค่ะว่า วันไหนจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็มีเปลี่ยนแผนหน้างานตลอด พวกเราไม่ใช่คนพื้นที่อ่ะนะ จะไปไหนก็ต้องถามอากู๋ตลอด วันนั้นตั้งใจจะไปชมปราสาทโอซะกะ สถานที่ที่พวกเราจะไป ดูในแผนที่มันก็ไม่ไกลนี่หว่า อย่ากระนั้นเลยพวกเราก็เดินกินลมชมวิว เก็บภาพเบี้ยใบ้รายทางไปเรื่อยๆ

พวกเราออกจากที่พักประมาณ 10 โมงเช้า ก่อนออกจากที่พักบัวก็รองท้องด้วย แซนวิช 1 ชิ้น ไข่ต้ม 1 ฟอง ซื้อจาก 7-11 มาตุนไว้ค่ะ เพราะรู้ชะตากรรมดีว่าถ้าไม่รองท้องตอนเช้าๆ กว่าจะได้กินบางวันก็เที่ยงหรือบ่ายแก่ๆ อันที่จริงคุณสาก็บอกตลอดว่าถ้าเจอร้านอาหารที่คิดว่าอยากจะกินก็บอกได้เลย

บริเวณที่พวกเราพักจะเป็นตรอกเล็กๆ มากมาย มีทั้งร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก เสื้อผ้า และที่เห็นมากที่สุดจะเป็นร้าน แฟชั่นโลลิต้า เห็นแล้วมีความอยากจะใส่ อิอิ

แฟชั่นโลลิต้า จะมีลักษณะเด่นอยู่ที่การใช้ชุดลายลูกไม้ ก็จะเป็นชุดกระโปรงฟูๆ มีจีบและโบว์เยอะๆ เดรสของแฟชั่นโลลิต้ามีสุ่มซ้อนกันหลายชั้นด้านใน เพื่อให้กระโปรงดูพอง นอกจากนี้จะมีการใส่เครื่องประดับบนหัว หรือโบว์ให้เข้ากับชุด และถือร่มลูกไม้ บัวดูราคาแล้วถึงกับรีบวางแทบไม่ทัน คุณสาถามว่าจะลองใส่ดูไหม อ้าว!!!.... ถ้าลองแล้วไม่ซื้อเขาไม่ด่าถึงบุพการีเลยหรอ บัวก็เลยไม่กล้าลอง เพราะไม่คิดจะซื้ออยู่แล้ว 555

ร้านขายอาหารก็เยอะไม่แพ้กันค่ะ แต่ละร้านงัดกลยุทธ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสัญลักษณ์มาตกแต่งหน้าร้าน เพื่อดึงดูดลูกค้า อาจจะยังเช้าอยู่หรือเปล่า คนยังไม่เยอะ

ซุ้มขายเครื่องดื่ม สงสัยบ้านเราจะเลียนแบบมาจากญี่ปุ่น เหมือนกันยังกะฝาแฝด

มีความเซลฟี่กับเสาไฟ 555

เสาไฟที่นี่มีความคิดสร้างสรรค์ดีมากๆ ค่ะ เป็นจุดขายได้เลย บัวเห็นนักท่องเที่ยวมาถ่ายเซลฟี่กับเสาไฟด้วยหล่ะ รวมทั้งบัวด้วย

ร้านแฮมเบอร์เกอร์ ด้านหน้าร้านก็จะมีแฮมเบอร์เกอร์ยักษ์ตั้งคู่กับมาสคอตหมีตัวสีดำ

ร้านจะเป็นลานกว้างๆ มีโต๊ะอยู่ 4 ชุด ไว้รองรับลูกค้า มีเจ้าวัวตัวสีดำเมื่อมตัวโตยืนชักชวนลูกค้าว่า มากินฉันเถอะ เนื้อฉันอร่อย ประมาณนี้ 555

มีสถานีตำรวจอยู่ตรง 3 แยกพอดี

แถวนั้นไม่ได้มีแค่ร้านค้าเท่านั้น ยังมีศาลเจ้าเล็กๆ ซ่อนอยู่ภายในตรอกเล็กๆ แห่งนี้ด้วย วันนั้นกว่าที่พวกเราจะเดินไปถึงปราสาทโอซะกะก็ประมาณบ่าย 3 โมง คือพักกินข้าวตอนเที่ยง 1 ชั่วโมง ที่เหลือ 4 ชั่วโมงคือใช้เวลาเดินทางค่ะ วันนั้นเดินจนรองเท้ากัดเท้า เพราะบัวใส่รองเท้าคล้ายๆ บู๊ท ซึ่งไม่เหมาะสำหรับการเดินทางไกลแบบลูกเสือและเนตนารี 555

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....