7 ปีบริบูรณ์

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน

สบายดี.... วันศุกร์ที่ 15 มี.ค.62 กลับมาพบกันอีกแว้วววว.... ช่วงเน้.... เด็กๆ ปิดภาคเรียนแล้ว ปีการศึกษาหน้าคนโตก็จะอยู่ ปวช.3 ส่วนคนเล็กอยู่ประถมศึกษาปีที่ 2 บัวไม่เคยกดดันให้ลูกต้องเรียนหรือทำในสิ่งตัวเขาเองไม่ชอบ อยากให้เขาได้เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองชอบและมีความสุข คนเราถ้าได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ตัวเองรักทุกอย่างมันก็จะออกมาดี เราแค่คอยชี้แนะในทางที่ถูกที่ควร และยืนดูอยู่ห่างๆ เราคนเป็นพ่อแม่อะนะ.... ก็อยากให้ลูกเติบโตไปเป็นคนดีที่มีคุณภาพของสังคม มีหน้าที่การงานที่ดีและมั่นคง สามารถเลี้ยงตัวเองได้ แค่นี้คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ภูมิใจแล้ว

ลูกชายคนเล็กอายุเต็ม 7 ขวบ ผ่านมาหลายเดือนแล้ว แต่ว่ายังไม่ได้ทำบัตรประชาชน คือมีความตั้งใจว่าจะพาไปทำช่วงปิดเทอม จะได้ไม่เสียการเรียน หลังจากที่ลูกชายคนเล็กสอบเสร็จ บัวก็ไปรับและแวะไปทำบัตรประชาชนก่อนกลับบ้าน

ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน ฉบับที่ 3 พ.ศ.2554 ได้ประการใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ.2554 โดยการปรับลดอายุในการขอทำบัตรประชาชนครั้งแรกจาก 15 ปีบริบูรณ์ มาเป็น 7 ปีบริบูรณ์ และเพิ่มอายุการใช้งานขึ้นจาก 6 ปี เป็น 8 ปี

ทุกวันเน้.... จะติดต่อราชการก็สะดวกสบาย เพราะในห้างบิ๊กซีก็มีจุดย่อยให้บริการ ไม่ว่าจะทำบัตรประชาชนครั้งแรก เปลี่ยนบัตรใหม่ ไม่ต้องถ่อไปไกลถึงที่ว่าการอำเภอ เหมือนสมัยก่อนที่ต้องไปถ่ายบัตรแล้วจะได้บัตรเหลืองมาใช่ก่อน 3 เดือน หลังจากนั้นก็ต้องเอาบัตรเหลืองไปคืนถึงจะได้บัตรประชาชน

บัวมีเคยประสบการณ์ที่ไม่ดีเกี่ยวการทำบัตรประชน คือตอนนั้นอายุน่าจะประมาณ 21 ปี คือถ่ายบัตรประชาชนรอบสอง รอบแรกถ่ายตอนอายุ 15 วันที่บัวไปถ่ายบัตรก็คือลางานจากกทม. เพื่อกลับมาทำบัตรที่บ้าน ที่อำเภอพบพระ จังหวัดตาก ช่วงนั้นชาวเขา และกระเหรี่ยงเริ่มได้สัญชาติไทย เวลามาถ่ายบัตรก็จะมากันทั้งหมู่บ้าน คนมารอถ่ายบัตรประชาชนเยอะม๊วกกกก.... น่าจะ 300-400 คน บัวก็นั่งรอไปสิค่ะ รอจนรากงอกเลย ดีนะว่าบ้านอยู่ไม่ไกลจากอำเภอเท่าไหร่ คิวก่อนหน้าบัวเป็นชาวม้ง ปรากฎว่าเจ้าหน้าที่ถ่ายแล้วหน้าของบัวในบัตรประชาชนเป็นหน้าชาวม้งคนนั้น ทั้งที่ไม่น่าจะผิดพลาดเพราะสีผิวต่างกันสุดขั้ว พอแจ้งเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าจะแก้ให้ บัวต้องถ่ายบัตรใหม่อีกรอบ ก็คิดว่าไม่มีอะไรแล้ว แต่พอถึงเวลาถ่ายบัตรประชาชนครั้งที่ 3 บัวถ่ายที่กรุงเทพฯ ดันมีปัญหาเกิดขึ้น คือเจ้าหน้าที่ไม่ได้แก้รูปในระบบให้ เขาก็สงสัยว่าบัวโดนสวมบัตรหรือเปล่า บัวก็ต้องเสียเวลาไปร้องเรียนที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ หลังจากนั้นต้องกลับไปถ่ายบัตรที่อำเภอพบพระเหมือนเดิม ต้องไปให้เขาแก้ภาพในระบบต้นทาง คือมันเป็นเรื่องเป็นราวที่ทำให้เราเสียเวลางานมาก หลังจากนั้นก็สบายใจคิดว่าไม่มีอะไรแล้ว พอจะถ่ายบัตรประชาชนรอบที่ 4 เล่นตรูอีกแล้ว คือระบบข้อมูลไม่ได้แก้เฉย เฮ้ย!!!!.... เป็นแบบนี้ได้ไงฟร่ะ ไหนเจ้าหน้าที่บอกแก้แล้ว แต่พอถ่ายบัตรใหม่ทีไรมีปัญหาตลอด บัวต้องเดินทางกลับไปถ่ายบัตรที่เดิมอีกแล้ว คราวนี้เริ่มจะหลอนๆ ไม่ไว้ใจล่ะ ถ่ายบัตรรอบที่ 5 บัวลองไปถ่ายที่จังหวัดอื่น ปรากฎว่าได้ไม่ต้องวิ่งกลับไปจังหวัดตากอีก ทุกวันนี้บัวยังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น หรือเราโดนสวมบัตรจริงๆ

เมื่อแม่เคยมีปัญหาเรื่องถ่ายบัตรประชาชน ลูกมีหรอจะรอด ก่อนจะออกจากบ้านบัวก็เช็คทุกอย่าง ถามอากู๋ว่าต้องใช้อะไรบ้าง ก็มีใบเกิด ทะเบียนบ้าน ถ้าเปลี่ยนชื่อ-สกุล ต้องนำใบเปลื่ยนชื่อ-สกุลไปด้วย (อันนี้บัวเข้าใจว่าเฉพาะของเด็ก) ลูกบัวไม่ได้เปลี่ยนฉะนั้นก็เอาแต่ใบเกิดกับทะเบียนบ้านไป บัวก็เตรียมเสื้อใหม่ ผ้าเช็ดหน้าไปด้วย เพราะลูกชายเวลาอยู่โรงเรียนเล่นกับเพื่อนมอมเป็นลูกหมาตกน้ำทุกวัน กะว่าลูกสอบเสร็จก็จะรับมาเลย แล้วก็ล้างหน้าและเปลี่ยนเฉพาะเสื้อเป็นอันใช้ได้ นั่งรอคิวไม่นานค่ะ พอถึงคิวเรียก บัวก็ยื่นเอกสาร อ้าวนามสกุลแม่ไม่ตรงกับทะเบียนบ้านของลูก เพราะบัวเพิ่งเปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามีเมื่อ 6 ปีที่แล้ว งานงอกอีกแล้ว สรุปวันนั้นก็เลยไม่ได้ถ่ายบัตร กะว่าลูกปิดเทอมจะไม่ออกไปข้างนอกแล้ว เพราะว่าทั้งร้อนทั้งรถติด แต่สุดท้ายก็ต้องออกไปอีกรอบอยู่ดี แง....แง

รอบสองไม่พลาดจร้าาาา.... บัวยกสำมะโนครัวมาหมดทั้งบ้าน เอาเด๊ะ.... ทีนี้อยากได้อะไรบอกเดะจัดให้ มีทั้งตัวจริงและตัวถ่าย ระหว่างที่รอบัตรประชาชนขุ่นแม่ก็อยากจะเซลฟี่ แต่คุณลูกไม่อยาก บอกให้นางยิ้มสวยๆ นางบอกยิ้มสวยไม่ได้เดี๋ยวเห็นฟันหลอ ถึงจะไม่กล้ายิ้มแต่ก็ไม่ควรจะแสยะยิ้มแบบเน้.... นะคุ๊ณลูก

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....