Benzerlikler ve Yaşam Üzerine...
Bazen o kadar farklı şeylerin aslında birbirine benzediğini fark eder ve şaşırırız. Mesela kibritler aynen toplumlara ve hatta toplumda yaşayan insanlara benzerler.
Nasıl derseniz insanında yaşamı aynen kibrit misali önce yanar ve sonra kül olarak söner. Kimi amaca hizmet etmek için yanar kimi amaçsızca tüketir yaşamını.
Kimi çevresine fayda verir bir mumu yakar ışık olur kimide çevresine zarar verir yangın olur dört bir yanı yakar.
Bazıları çok naziktir yanmadan kırılır tıpkı insanlar gibi. Bazıları öyle kalındır ki sanırsınız hiç sönmeyecek şekilde yanacak diye oysa ucundaki madde yanar devamı söner .
Kimleri görevini yapamaz sanırsınız ama eksiksiz yerine getirir.
Mesela kutu ıslandığında kibritlerin hiçbir yanmaz buda toplumun birbirinden etkilenmesine benzer. Tam tersi bazıları birbirine yapışıktır ve bir yanınca diğeri yanar aynı ortak hareketli insanlar gibi.
Son olarak bazı kibritlerin yakıcı maddesi yoktur ucunda o sebeple çöp olmaktan yani odun olmaktan öteye geçemezler. Devamını insanlara uyarlamasamda anlayan anlamıştır zaten.
Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere hoşçakalın...
Çok güzel.. Ben de sinir halini benzetiyorum sürekli. Çabuk parlayıp sönen fakat etrafına zarar veren.
Katkınız için teşekkürler...
Güzel bir yazı olmuş. Ek olarak; bir ateş ile tüm kibritlerin tutuşması da var.
Evet o kısmı unutmuşum haklısınız ve teşekkürler...
Teşekkürler bir zamanlardan aklımda kalanları aktardım yine...
Bazen de kibriti kutusuna defalarca sürtseniz de yanmaz, yanmak istemez. Böylesine ne demeliyiz? Görevini yapmaktan mı kaçıyor yoksa amaçsızca kül olup gitmekten mi?