You are viewing a single comment's thread from:
RE: දෙවියන්ට කැප වූ අවාරේ ( 1 කොටස )
මම ගියේ එකම එක පාරයි. ඒ මම ගොඩාක් පුංචි කාලේ. අවුරුදු දහයේදී වගේ. අපි නැග්ගේ රෑ. පාන්දර ඉර සේවයත් බලල තමා බැස්සේ. උඩට ගියා. කළුවරයි. මොකුත් පේන්නේ නෑ. කවුද මගේ ඔලුව බිම ගැහුවා. මට මොකුත් පෙනුනේ නෑ. පස්සේ මම උඩදී නොතේරෙන කමට කීව. අපෝ මොකුත් දැක්කේ නෑ . මේකටද අපි මෙච්චර දුරක් ආවේ. මම නම් ආයේ එන්නේ නෑ කියල. ඒ කීව කීවමයි මොනතරම් ගමන් ගියත් තව අද වෙනකන් ශ්රී පාදේ යන්න බැරි වුණා.
එහේ යද්දි වචන වරද්ද ගන්නෙපා කියන කතාවෙ ඇත්තක් තියෙනව වගේ 😁